Weekendje Texel

(Foto: een-foto.nl / Erik van Echten)

Vorig jaar schreef ik me als deelnemer in voor de 60 van Texel. 60 kilometer hardlopen op één van de zwaarste parcoursen van Nederland. Daar had ik wel een keer zin in. De loopkilometers deden het goed eind 2010 en begin 2011. Tot het moment, eind januari 2011, dat mijn knie ermee ophield. Hoe dit is afgelopen weten de meeste lezers wel.

Niet getreurd. Gudy zou met 3 Energieladies (Anne-Marie, Joke en Silvia) de estafette gaan lopen, Stayokay was geboekt en de zon scheen. Er stond dus niets in de weg om toch naar Texel af te reizen. Bovendien wilde ik dit evenement wel eens van dichtbij meemaken.

Vrijdag
Op Goede Vrijdag vertrokken we in de ochtend, met de fietsen achterop de auto, richting Texel. Kennelijk waren we niet de enige die het eiland opwilden. Half Duitsland was ook weer present. Ik durf te beweren dat we zonder onze oosterburen failliet gaan. Anyway, na een tocht van 6 uur en 10 minuten (inclusief lunch en veel stilstaan richting de boot), kwamen we aan in Den Burg.

Na het inchecken en het opmaken van de bedden (dat moet jezelf doen in de Stayokay) werd het tijd om de boel te verkennen en een hapje te gaan eten. Dat deden we met clubgenoten Toon en Gina. Gina stond voor haar ultradebuut en lustte wel een stevige biefstuk. We kwamen uit in de Smulpot in Den Burg. We zaten net koud aan ons tweede biertje toen de energieladies zich meldden. Via de digitale weg waren zij op de hoogte van onze verblijfplaats. Borden, bier en wijn werden naar een grotere tafel geplaatst. Later sloten ook nog de hongerlappen Martine en Ingrid aan. Een goed begin van een mooi weekendje Texel.

Zaterdag
Op zaterdag al weer vroeg uit de veren voor een heerlijk ontbijt in Stayokay. Voortreffelijk verzorgd, moet ik zeggen. Daarna gingen de energieladies trainen en mocht de coach kon ik mee op de fiets. Na de koffie, via het dorp (krantje gekocht), op de fiets naar het strand. Want het was immers “zomer”. Zomerse temperaturen dwongen ons er toe om op het strand te gaan liggen. Later in de middag toen we goed rood gekleurd waren, konden we voor de soep aanschuiven bij Toon en Gina op vakantiepark Hoogelandt. Het biertje De soep smaakte goed. Later op de avond, toen de soep was gezakt, werd de maaltijd genuttigd bij de Steenenplaats in Den Burg. In de Stayokay kon altijd nog een afzakkertje worden genomen. De bar was er gezellig genoeg voor. Zeker met vele bekende hardlopers.

Zondag

Op aandrang van Martine deze dag werd er een flink stuk gefietst. Ik had mijn garmin niet om, maar de 50 kilometer moet wel zo’n beetje gehaald zijn. Via een omweg (verkeerd gefietst) kwamen we eerst in Oudeschild. Daar was nog niet heel veel te beleven om 10 uur in de ochtend. Toen verder langs de oostkust van het eiland naar het noorden. Stukje landinwaarts Oosterend. Een lief klein plaatjes, waar de tijd had stilgestaan. In het plaatselijke restaurant werd een cappuccino gedronken. Toen we daar op het terras zaten, wist ik al dat het de volgende dag zwaar zou worden voor de lopers. Het was enorm warm uit de wind. Vervolgens door naar De Cocksdorp. Langs de Oostkust waar de lopers morgen op de terugweg zouden lopen. Een enorme lange weg, waar geen eind aan kwam. Onderweg tientallen, nee duizenden lammetjes. Grappig om te zien hoe zij soms in het zonnetje lagen te luieren. In De Cocksdorp was het wat levendigere. Uiteraard tijd om wat te eten. Dit keer vis aan een echt Texels kraampje. We moesten door naar de kop van het eiland. De vuurtoren wilde ik in het echt zien. Gelukkig kon Martine daar persoonlijk controleren dat we hier helemaal op de fiets naar toe waren gekomen. Vervolgens langs de Westkust, over een grote deel van het parcours van “de 60″ terug naar beneden. Via De Koog kwamen we uit bij paal 17 waar nog even op het strand werd gelegen. Er stond een fris windje, wat ons uiteindelijk deed besluiten om niet te lang te blijven liggen. Hopelijk was dit een goed, fris voorteken voor de wedstrijddag van morgen. Bij terugkomst bij de Stayokay was het behoorlijk druk geworden op het terras. Verschillende lopers hadden de oversteek naar het eiland gemaakt. Uit de wind op het terras was het toch wel weer warm. Vanaf 17.30 uur kon er worden aangeschoven voor de pastamaaltijd, die ook bij dit arrangement hoorde. ’s Avonds werden er twee lezingen gehouden. Door Jan-Albert Lantink en Luc Krotwaar. Een dag later zou blijken dat zij allebei winnaar werden op hun afstand van respectievelijk 120 km en 60 km. De lezing van Luc heb ik bijgewoond. Na een afzakkertje Skuumkoppe in de bar was het tijd om te rusten.

Maandag
Ik was te lui om uit mijn bed te komen te laat voor de start van de 120 km. Niet zo raar, want deze was om 04.35 uur. Uiteraard zijn er bikkels die wel op tijd aan de startstreep stonden. En niet alleen om de lopers uit te zwaaien, maar ook om mee te lopen: Leonie en Richard stonden aan de startstreep en haalden ook de eindstreep. Diep respect om zo’n afstand af te leggen in ongeveer 12,5 uur.

De Energieladies zijn er klaar voor. Het te lopen deel van het parcours is bekend.

Om 10.35 uur was de start van de 60 km bij het NIOZ. Met de auto heb ik de energieladies daar naar toegebracht. Zij zouden een uur later van start gaan. Nu ik er toch was kon ik mooi mijn shirt en startnummer afhalen. Toch jammer dat ik niet met dit mooie startnummer het rondje eiland kon lopen. Het was druk bij de start. Vele bekenden kwam ik tegen. Teveel om op te noemen. Ik zou zeker iemand vergeten. Zoals gezegd waren de 120 km-lopers om 04:35 uur van start gegaan. Het eerste rondje eiland liepen zij tegen de klok in. Het keerpunt lag bij de start van de 60 km. Zo konden Leonie en Richard al voor de start van de 60 km aan hun tweede rondje beginnen.

Precies om 10.35 uur klonk het startschot van de 60 km. Ik drukte mijn garmin aan, zodat ik later op de dag precies zou weten hoelang de race al bezig was. En daar ging de stoet. Het waren er veel. Later las ik dat ongeveer 343 lopers waren gestart en dat er slechts 224 de finish binnen de limiet van 7 uur wisten te bereiken. Van de 25 starters op de 120 km finishten 18 lopers binnen de limiet van 13 uur. Hier zie je de volledige uitslag staan.

Nadat ik de energieladies succes had gewenst ging ik met de auto terug naar de Stayokay. De garmin draaide gewoon door. Het was bijna uitgestorven bij de Stayokay. Ik nam nog een lekkere cappuccino en sprong vervolgens op de fiets. Ik fietste eerst richting het 30 km punt. Met de fietsknooppuntenkaarten was het handig om op de juiste plekken te komen. Op het 30 km hoefde ik niet eens zo heel lang te wachten op de eerste lopers van de 60 km. Er waren al een paar 120-lopers gepasseerd. Na 2:01 kwam Luc Krotwaar als eerste langs. Daarna o.a. Olivier Jacques, Pascal van Norden, Marc Papanikitas, Jan van der Marel, Pieter Mans, clubgenoot Aart-Peter Baan en Ronnie Duinkerken. Ik besloot om met Aart-Peter mee te fietsen. Ik zag en hoorde dat hij het niet makkelijk had. Helaas heeft hij de strijd bij 35 km moeten staken. Jammer.

Clubgenoten Aart-Peter, Mark, Andy en Gina (foto’s: Bjorn Paree)

Bij 35 km ben ik een tijdje in het zonnetje blijven zitten. Achter het duin was het bijzonder warm. Hier aan de noordkant van het eiland zag je soms elementen van “de hel van het noorden“. Vele bekenden kwamen op dit punt voorbij. Onder andere Patrick, die heel sterk liep, en die ik later op de dag eindelijk een keer de hand kon schudden. Na een tijdje stapte ik op de fiets en ben het parcours verder afgereden. Hier en daar kon ik wat mensen aanmoedigen. De energieladies kwam ik op ca. 44 km bij het wisselpunt tegen. Later ben ik nog een tijd op 55 km gaan staan en ben ik vanaf daar met enegielady Joke naar de finish gefietst. Als ik de autokilometers eraf haal fietste ik die dag 47 km (garmincijfers).

Het was mooi om dit weekend mee te maken. Iedereen die finisht, eigenlijk iedereen die hieraan begint, is een held. Ik kan zeggen dat je dit niet zo maar even doet. Zeker deze editie was bijzonder zwaar. Ik zal eens zien of ik er op 1 april 2013 weer bij kan zijn.

Meer foto’s kun je zien van Bjorn (120 km / 60 km), Erik, Milo, Arco en John en Ans.

Dan nog een mededeling van huishoudelijke aard, bijkomend nieuws: De knie. Fietsen ging perfect. Na de 10 x 2 minuten van 17 april had ik wat reactie op de knie. Volgens de fysio irritatie van het kniekapsel. Door het gemis van de voorste kruisband moet de knie toch extra zijn best doen. Afwachten dus wat dat gaat worden. Die week nog een keer (niet soepel) gelopen. Afgelopen zondag op Texel weer 10 x 1 minuut gedaan. En dat ging wel weer. Dinsdag 5 x 1′ en 5 x 2′ in een iets vlotter tempo. Woensdag een klein beetje reactie op de knie en donderdagavond een rustige 10 x 2 minuten. Gelukkig is 1 april 2013 nog heel ver weg.

Advertenties

22 gedachten over “Weekendje Texel

  1. Halooooooo ,lang geleden hé , maar zie dat het hier nog altijd Fun is !! leuk te lezen !! heb mijn moed en tijd bijeen geraapt en terug aan de slag alé blog 🙂 veel grtjes heb jullie gemist xxx

  2. Mooi verslag van een mooi weekendje Texel.
    Jammer toch dat je zelf niet kon lopen.
    Ik begrijp dat ik 1 april 2013 ook in mijn agenda moet plaatsen.
    En hopelijk (inmiddels een paar weken verder) is er progressie in je knie en kan je al wat meer/harder/verder lopen.

  3. Mooi verslag. Het was net of ik erbij was. Ik hoop dat we over 2 jaar samen aan de start staan. Dit jaar moest ik werken. Texel op de fiets is ook een ervaring.
    Groet Mo

  4. Het was leuk om je eens in levende lijve te zien en te spreken…het was inderdaad een prachtig weekend. Was nog nooit op Texel geweest en op die manier een leuke verkenning geweest. Zeker voor herhaling vatbaar!

  5. Een leuk verhaal Hans, denk dat je heerlijk van de zon heb mogen genieten en ook van al die lopers die jou steun goed konden gebruiken.
    Die knie zal nog wel energie kosten voor het weer helemaal de oude zal wezen. Maar je werkt perfect volgens de regels en dat is natuurlijk al een gedisciplineerde bezigheid wat respect afdwingt.
    Ga zo door trainert.

  6. Leuk om je verslag te lezen. De Energie dames hebben wij ook voorbij zien komen. Goed gedaan van ze. Wat een evenement zeg, daar komen we zeker voor terug over 2 jaar.

  7. vond het heel gezellig dat jullie er waren, ik moest er wel een stuk voor fietsen om te checken dat je niet te lui was…maar toch..

  8. stukjes al op twitter gezien maar nu het hele verslag.. beetje flauw dat je niet je bed uit wilde voor de 120km lopers 🙂
    goed gelopen door de Energie’ers, solo’s en de dames estafette!

  9. Hans bedankt voor support…
    Wedstrijdplanning 2013..
    Zorg dat ik 1e rondje voor je loop..
    2e rondje neem je mij mee op sleeptouw. Deal..
    Doen we dit jaar nog een 3h29.54sec samen:))
    Hoop ik voor je..

  10. Mooi verhaal, je hebt nog 2 jaar om weer helemaal terug te komen, ondertussen lekker door gaan met je “verkennerspas”.
    Natuurlijk gewoon lol er in blijven houden en als je zin hebt in een wedstrijdje, is dit wat:
    http://www.prutmarathon.nl ? Zelf wil ik ook meedoen!

  11. Leuk dat je er toch was. Het zal best een raar gevoel geweest zijn. Je hebt velen waaronder deze loper aangemoedigd en gemotiveerd om verder te gaan op momenten dat het ff niet liep. Ook dank aan Gudy voor haar steun onderweg.
    Over 2 jaar loop je er zeker zelf ook weer.

  12. N mooi verslag, deze loop staat met stip in mijn agenda voor 2013, lijkt me cht heel mooi om daar te lopen, en uiteraard loop jij er zelf ook, weet ik zeker, je bent goed bezig wel voorzichtig blijven,

  13. Mooi verslag van een mooi loop en fiets weekend.Voorzichtig weer opstarten en genieten van het lopen.Tot 1 April 2013 op Texel 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s