Wat doe je nou?

Dat hoorde ik op 17,5 km. Een Energiër stond langs het parcours en keek of hij Phidippides voorbij zag lopen. Maar ik was het. Dat kon niet. Dus riep hij: “Wat doe je nou?” Ik liep door, draaide mijn bovenlichaam en slag naar links terwijl ik mijn arm in de lucht stak en riep: “De marathon lopen”.

Laat ik eerst teruggaan naar de vrijdag voor de marathon. Nog een druk dagje. Naar de fysiotherapeut en nieuwe zolen voor mijn hardloopschoenen afhalen. Daarna Gudy van haar werk ophalen en richting de sportexpo rotterdam voor de startnummers.

De supermarathonmasters waren zaterdag door de organisatie van de Marathon Rotterdam uitgenodigd voor de pasta-party. En dat was prima geregeld. Gereserveerde tafels en een fantastische maaltijd met vollop keuze uit pasta en drankjes. We werden flink in de watten gelegd. Er is nog even met de organisatie gesproken. “Of alles naar wens was?” Wij waren tenslotte de trouwste klanten. Perfect geregeld, maar volgend jaar zouden de masters toch graag een apart startvak willen. Dat zou meegenomen worden. Wie niet vraagt, krijgt niks ;-).

En toen werd het zondag. De dag waarop ik wilde starten. Ruim drie weken voor de marathon was ik er stellig van overtuigd dat het niet zou gaan lukken. Maar toen kwam de ommekeer (shuffle) en was er in 5,5 uur toch heel veel mogelijk. Drie weken trainen moest voor mij voldoende zijn om de tocht in een rustig tempo te volbrengen. Eindelijk konden die 69 marathons omgezet gaan worden in 70. Met Jacqueline en Gudy was ik op tijd bij de kleedruimte van Toon. Nogmaals dank Toon. Het was weer top geregeld. De ene na de andere Energiër arriveerde. De doelen van een ieder werden uitgesproken. Hele mooie doelen. Een aantal persoonlijke records is gesneuveld. Gefeliciteerd kanjers. Toen richting politieburo voor de ontmoeting met bloggers, twitteraars, facebookers, hyvers, linkedinners en alle andere mogelijkheden op het gebied van social media.

Had was een graad of 10, half (voornamelijk) bewolkt en de wind was bijzonder fris met windkracht 4/5 N/NO. Ik mocht in vak D starten. Ik had tijd zat. Het was enorm druk om de ingang van het vak te bereiken. Via een omweg lukte het. Mijn oude Zuidersterloopserietrui gooide ik over het hek, terwijl Lee Towers voor de 38780e keer “you’ll never walk alone” zong. Wat later het startvak in is fijn. Je hoeft dan niet lang te wachten tot de start. Ik was wel een beetje benauwd dat ik de eerste kilometers “onder de voet” gelopen zou worden. Met mijn shuffletempo zouden de atleten alle kanten voorbij stormen. Daar was de start. Het viel mee. Op de brug liep ik denk ik nog een beetje stroef. Een lintjesloper (estafette) vroeg namelijk of het wel ging. Zag het er zo rot uit?

Na 2,5 / 3 km kwam ik al een beetje in “veilig water”. Ik zag meer stumperds langzame atleten om mij heen. Het werd zelfs gezellig en wat gekletst. Het ging lekker. Voelde geen rare dingen aan mijn knie. Daar was de 5 km al: 33 minuten rond. 6’36” per kilometer. Rustig aan Hans. Het is nog ver. Je hoeft alleen maar de finish te halen voor de 23e keer. Niet meer en niet minder. Soms stond er iemand verbaast langs de kant te kijken als ze mij voorbij zagen komen . Ik zwaaide vrolijk terug. Bij de lus op de Olympiaweg had ik Rinus en Monique achter mij zien lopen. Op 14 km haalden ze mij in. Even Rinus een handje geven en niet laten verleiden om met de groep mee te gaan.

Voor de toeschouwers was het koud om langs de kant te staan. Ik vond het langs het parcours dit jaar een stuk stiller dan voorgaande jaren. Kwam dit door het weer of waren de mensen al naar huis als ik langs kwam? Op Noord werd het gelukkig weer wat drukker. Het lopen ging lekker. Nergens last van. De knie hield zich goed. Op de 21,1 km kwam ik door in 2:20’31”. Dit liep ik ook in mijn trainingen van afgelopen week. Mooi op schema dus. Het plan was om het tweede gedeelte ietsje sneller te lopen. Dat lukte uiteindelijk. 2’23” sneller dan de eerste helft.

Gestaag ging ik door in mijn tempo. Op 25 km stond Gerald, de ehbo-er, met een banaan. Kon hem niet missen in zijn knalgele kanariepak. Even banaantje pellen en een praatje maken. Ik had tijd zat. Bedankt Gerald. Hij smaakte perfect. Een paar honderd meter verder stonden mijn dochters en schoonzoon Edward. Zij hadden allen de 10 km gelopen. En hoe? Driemaal een p.r. Gefeliciteerd. Ook hier weer een praatje maken. Ik had tijd zat.

Vanaf 27 km zie je de lopers aan de andere kant terugkomen na hun rondje Kralingse Bos. Dit “dubbel lopen” duurt 3 km. Ik ging aan de rechterkant van de weg lopen en kon zo nog wat bekenden zien en aanmoedigen. Dat geeft wat afleiding. Ik zie webloggers en Energiers. Leuk om te zien. Oh ja, Ondertussen had oud-collega Adrie Hattu mij gespot. Heel leuk om hem een paar keer te zien. Hij woont nu in Bombay lees ik op zijn facebook en liep vroeger ook altijd de Marathon Rotterdam. Over het Kralingse Bos gesproken. Op 32 km staat de Energiepost. Altijd een markant punt om naar uit te kijken. Dit keer helemaal. Ton had namelijk een paar flessen Westmalle opengetrokken en de originele glazen meegenomen. Dat moest geproefd worden. Ik had tijd zat. Gelukkig had Martine niet alles opgedronken (foto). Honderd meter verderop stond de Red Bull-car en die moest ik ook proeven. Ik had tijd zat. Zo kon ik de laatste 10 km wel aan.

Op 33 km kreeg ik Aad Vink (nu 201 marathons; ooit gestopt bij 200 marathons) in het zicht met superdebutant Irene en haas, pakezel, waterdrager, fotograaf en gids van dienst: Arjaan. Op het grote scherm met boodschappen voor de atleten kwam ineens RunningHans voorbij zetten. “Maar waar was hij dan?”, riepen zei. “Ja ja”, riep ik achter hen. “Ik kom eraan”. Arjaan maakt nog wat foto’s met mij voor het bord. Ik had tijd zat.

De benen werden nu wel wat zwaarder, maar met dit tempo kon ik dat nog wel volhouden. Over de knie valt weinig te zeggen. Die deed het goed met dit tempo. Eén keer moest ik uitwijken, waardoor de knieschijf even blokkeerde, maar dat leverde geen verdere problemen op.

Op 38 km loop ik Kitty en Ans tegen het lijf. Helaas moet Kitty even inhouden in verband met een pijnlijke knie. Maar haar eerste marathon gaat zij zeker uitlopen. Ans loopt een p.r. Goed dus. Gefeliciteerd dames. Leen de Koning maakt een foto van ons. Ik had tijd zat.

Ik ga door. Ik moet mijn negatieve split halen. Ik voel zowel links als rechts een flinke blaar in mijn schoen. Maar het deert me niet. Ik ga door. De meters gaan redelijk snel voorbij. Als ik het zo achteraf bekijk moet ik vaststellen dat het toch een vrij makkelijk marathon is geweest. Uiteraard heeft dit met het tempo te maken. Nog een paar honderd meter. Wie had dit een paar weken geleden verwacht. Dat ik kon gaan finishen in de Marathon Rotterdam. Ik draai rechtsaf de Coolsingel op. Ik zie mijn ouders, zij mijn niet. Ik roep snel. Gelukkig zien ze mij nog. Ik zie niemand. Iedereen ziet mij. De Energieladies staan met hun collectebussen voor de roparun te rammelen als ik langskom, ik hoor collega’s, een fysiotherapeut van de praktijk waar ik al 13 maanden kind aan huis ben roept mij toe, ik krijg bloemen van mijn kinderen, een oud-buurman schreeuwt mij richting finish. Dit is geweldig. Finishen op de Coolsingel. 16 maanden na mijn laatste finish op een marathon. Dat ik dat weer kan en mag meemaken. Ik kijk op mijn garmin en zie dat ik ruim onder de 4:40 kan finishen. De tijd wordt uiteindelijk: 4:38’39”. Hier staan alle uitslagen. Gudy liep 4:01’01”. Niet wat ze helemaal wilde, maar toch een prima tijd. Rugproblemen deden haar uiteindelijk de das om om haar p.r. te kunnen aanvallen. Hieronder zie je er weer eentje uit het boekje qua vlak lopen ;-).

Hier staat mijn rondje Rotterdam in garmin connect. Ik loop door het finishgebied. Schud de burgemeester een hand en voel nu de frisse wind door mijn kleren waaien. Ik weet nog waar mijn oude trui ligt. En ja hoor. Daar ligt hij nog. Ver genoeg van de hekken, zodat er niemand overheen heeft kunnen p*ss*n. ;-). In de kleedruimte is bijna iedereen al binnen. De  warme douche is het lekkerste na een marathon.

’s Avond is bij de club de traditionele afterparty. Met iedereen napraten hoe zijn of haar race is verlopen. De snelste dames en heren krijgen een beker. Er is ook een beker voor de meest bijzondere prestatie. Een deskundige jury 😉 buigt zich hierover. En ja hoor. Ik mag de beker in ontvangst nemen. Je vraagt je dan af of je daar dan blij om moet zijn of juist niet. In mijn geval denk ik wel. De voorzitter reikt de beker uit en weet zelfs iets over mijn shuffle te vertellen. Dat is toch wel grappig. Allen bedankt. De beker krijgt een mooi plaatsje en is een stimulans om mijn tweede hardloopleven in te gaan.

Dinsdag meld ik mij, zoals gebruikelijk, bij de fysiotherapeut. Ik heb mijn marathonshirt en medaille meegenomen. In de sportzaal wil hij dat ik mijn medaille omhoudt. Iedereen kijkt mij vreemd aan. Niet zo raar met dat ding om mijn nek. Hij is tevreden. De knie ziet er goed uit. Tegen twee mede-patiënten, waarvan er één toch nog flink kreupel is, zegt hij: “Kijk, als je je best doet, krijg je ook een medaille”.

Nu ga ik weer “normaal” doen, denk ik. Proberen met wat kortere stukjes het iets snellere hardlopen “onder de knie” te krijgen.

Hier vind je nog meer foto’s van Energie (o.a. Kok), Bjorn, Maurice.

Advertenties

23 thoughts on “Wat doe je nou?

  1. Ik heb het al eerder gezegd, diep respect voor de wijze waarop je terug bent gekomen, want wat mij betreft ben je terug met deze ongelofelijk mooie prestatie. Gefeliciteerd Hans!
    Diepe buiging.
    Jammer dat Gudy door de problemen haar PR niet aan heeft kunnen scherpen.

  2. Ik vind het bizar knap! Ik won de weddenschap… jij finishte voor me!! Ongelooflijk hoe snel jij weer “klaar” was voor deze 23e/70e marathon… geweldig!! #respect

  3. Gefeliciteerd, wil het hier toch ook nog even kwijt, Ik heb tijd zat, geweldig Hans na al die maanden van twijfels die nu weg zijn bijna ongelofelijk eigenlijk, tis eigenlijk Mind over Body Master mind en dan zelf n versnelling over de 21km Welkom back met n keurige tijd, en je 70ste Marathon gr Cock

  4. Nog 1x dan; dit kan helemaal niet
    Maar Hans en Rotterdam, dat kan toch niet zonder elkaar; dus het kon wel.
    Nogmaals gefelicteerd; je hebt iets onwaarschijnlijks waarheid gemaakt!

  5. Wat doe je nou? nou gewoon een marathon lopen, en uitlopen ook, respect had ik toch al voor jouw engelengeduld, Jij bent eigenlijk de winnaar, en je kan nu een hoofdstuk afsluiten van revalidatie, op naar de volgende,

  6. Gefeliciteerd! Ik vind het de beste 1 aprilgrap van het jaar. Iets aankondigen waarvan iedereen denkt dat het vast een 1 aprilgrap is en het dan toch doen. Ik had het eerlijk gezegd niet verwacht maar dit is super. Best een vlot shuffletje trouwens.

  7. Je heb alle tijd genomen om een mooi verhaal te schrijven. Ik vind je geweldig Hans, alle reden om te genieten. Ik heb genoten van jou verhaal.

  8. Dat had idd niemand verwacht maar wat heb jij het super gedaan, eerst met herstellen en toen met weer langzaam opbouwen. Succes met het verder opbouwen!! Maar dat gaat vast helemaal goedkomen, tijd zat…………..tot Rdam 2013;-).

  9. Wat een verrassing te lezen dat het je gelukt is. Je kan trots zijn op je zelf. Gefeliciteerd met het resultaat. Nu rustig door gaan.

    Groet Mo

  10. Hier spat het plezier van het lopen vanaf. Beker natuurlijk 100% verdiend, want ’t was natuurlijk wel een hele lang weg die 13 maanden revaluaite, dit blijft je bij, missie geslaagd!

  11. Zeer veel respect dat je dit überhaupt hebt aangedurfd. Bij Energie weten ze wel hoe ze bijzondere prestaties moeten belonen. Geniet nog even na voordat je weer het echte hardloopleven induikt.

  12. Je hebt het geflikt Hans. Klasse man je 2e hardloopleven in nu definitief begonnen. Ik heb diep respect voor deze prestaite. Het gedult werd de afgelopen tijd flink op de proef gesteld. Ik had het niet voor mogelijk gehouden mar je deed het. Proficiat.

  13. Fantastisch! Jij bent de held van de dag Hans. Wat jij gedaan hebt is ongelooflijk. Een hele diepe grote buiging voor jou! Gefeliciteerd met deze wonderbaarlijke prestatie. Die meest bijzondere beker heb je absoluut verdiend!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s