RopaRun 2013

Roparunteam 315 Ziedewij Energie. Klaar voor vertrek

Roparunteam 315 Ziedewij Energie. Klaar voor vertrek

Na 6 achtereenvolgende Roparunnen van 2005 tot en met 2010, was het daarna voorbij voor mij. De knie met 2 operaties gooiden roet in het eten. Dit jaar was het weer mogelijk om deel te nemen aan dit mooie evenement. In maart werd ik benaderd door clubgenoten om mij aan de sluiten bij roparunteam 315: Ziedewij Energie. Zoals je kunt zien komt de naam Energie erin voor. Juist een team van Energie met tankstation Ziedewij als hoofdsponsor.

Ik stroomde later in het team. Toch nog 2 boekjes loten verkocht, op de vrijmarkt in Barendrecht oude meuk verkocht, twitter nieuw leven ingebracht en wat chocolade aan de man kunnen brengen. Nu moest er nog gelopen worden.

7715685688757296494_5617a6c514_bKONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA
De meeste leden van het team waren mij bekend, niet iedereen, maar dat gaat snel bij een roparun. Je bent gezamenlijk onderweg met één doel. Ons team doet voor de tweede keer mee aan de roparun. Wederom werd in Parijs gestart.
Om 9.30 uur werd er verzameld bij Ziedewij in Barendrecht. Onze roparunstart was met een opgegeven snelheid van 12,2 km per uur pas in de avond om 19:48 uur. Nadat de campers en de busjes waren ingepakt en de nodige stickers waren opgeplakt kon de reis naar Parijs aangevangen worden. Het was gezellig in de bus. Chauffeur Johan liet de muziek (hierover later meer) zijn werk goed doen. Ergens op een parkeerplaats in Frankrijk werd er gepauzeerd en konden we koffie en taart naar binnenschuiven. De taart was gesponsord door Irene. Geweldig. Het smaakte prima. Daarna nog een klein stukje naar Parijs.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA 771688377 771625347

Onderweg kwam het vreselijk bericht door dat een vrijwilliger van de motorbrigade was omgekomen bij een ongeval op de route naar Hamburg. Ons medeleven gaat uit na de nabestaanden. Hamburg ja. Mocht je het nog niet weten. Sinds vorig jaar start er ook een hoeveelheid teams vanuit Hamburg, waaronder het team van Gudy die dit jaar de eer hadden om als eerste te finishen op de Coolsingel.

Het voelde als thuiskomen op het terrein in Parijs. We konden een mooi plekje vinden om ons campement op te slaan. Massagetafels naar buiten en lekker soep eten van de kokkies Nicolette en Christine. Het bleef gelukkig droog in Parijs. Af en toe een klein spettertje, maar dat was het. Eenmaal in Parijs is het wachten tot het startschot. De tijd moet uitgezeten worden. Ruim op tijd krijgen we de bami voorgeschoteld. Die gaat er ook goed in. Een stevige maaltijd is wel lekker als je in de nacht en de kou moet gaan hardlopen.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERAOm 19.48 uur is het zover. OnsKONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA team mag van start. Ten minste ik nog niet. Team A met lopers Esther, Mirjam, Frans en Peter en fietsers Luuk en Marijke gaan van start. Margreet bestuurt de lopersbus en Joke navigeert. Echt teamwerk zo’n roparun. Het is feest bij de start. Ons team swingt mee met het animatieteam van de roparun. Dan wordt er afgeteld: 10, 9 ,8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1, Go. Onze roparun is begonnen. 519,5 km in een tempo van 12,2 km per uur. Een hele klus.

485499_570206926336222_2044145914_nIMAG0153

Team B en de rest van ons roparunteam verplaatst zich na de start 50 km naar het noorden. Daar wordt het wachten op team A. Had ik al verteld dat onze camper vrijdagavond met een lege accu stond? Dat was dus het geval. Gelukkig werd dit snel opgelost. En daar komt ie. Team A is bijna gearriveerd. Ons kamp is ongeveer 1 kilometer van het wisselpunt opgeslagen. We stappen in ons lopersbusje om naar de wissel gebracht te worden. En wat denk je? Niks. Helemaal niks. Het busje denkt, doe het zelf maar: accu leeg. Wij door de polder duwend achter het busje rennen om te proberen er nog wat vonken uit te krijgen. Helaas. Ondertussen arriveert het andere busje, waarmee we naar het wisselpunt gebracht worden. Team B is nu aan de beurt met lopers Ineke, Hielke, Gerard en RH en fietsers Toon en Madelon. Johan bestuurt de lopersbus en Nicolle navigeert. Dit wordt een lange etappe van 65 km in de nacht.

Esther in een flow

Esther in een flow

Het is nog droog, nog wel. De eerste 14 km moeten alle lopers op de fiets mee. Voor het busje is dit terrein verboden gebied. Na zoveel roparuns zijn de burgemeesters, bewoners, dieren en andere buitenlui het geschreeuw, ronkende motors, gepies, gepoep en gekots in de nacht meer dan zat. Geen herrie meer in onze gemeenten hebben ze gedacht. Ik zei zojuist dat het droog was. Dat duurde niet lang. Het begint te regenen, harder en harder. WTF voel ik nu zelfs hagel. Je bent blij als je een keer kunt lopen, dan warm je ten minste op. Over team B gesproken. We werden ook wel het kneuzenteam genoemd. Hielke en Gerard (hij eigenlijk niet ;-)) hadden hamstringklachten en Ineke en ik knieklachten. We hadden er voor gekozen om wat langere stukken te lopen. De mannen liepen 3 km en Ineke prefereerde 1 km en liep die steeds na iedere afgelegde 3 km door één van de mannen.

Onze topmasseurs Wilma en Marja

Onze topmasseurs Wilma en Marja

Over de knie gesproken. Een paar weekjes terug, 10 dagen na de marathon, kreeg ik ineens wat irritatie aan de knieschijf. Het gevoel kwam mij bekend voor. De fysio keek er naar. De stand van het been was niet helemaal goed, het kapsel en bandjes wat geirriteerd. Ik had er zelf nog niet veel vertrouwen in en liep daarvoor op Hemelvaartdag als test de 15 km van Standdaarbuiten. Niet om snel te lopen, maar alleen om te kijken hoe het zou gaan met de knie. Ik kon het volbrengen (net onder de 1:17) en was toch wel tevreden. Ik moest de roparun maar proberen. Voor de zekerheid heb ik de knie in tape ingepakt. In Parijs heeft Marja dat nog eens vakkundig overgedaan en mij van tips voorzien. Bedankt Marja. Ik voelde tijdens het lopen mijn knie wel, maar het werd niet erger. Als ik stukken had gefietst was het zelfs veel minder. Nu na de roparun voelt het beter aan dan voor de roparun.Gelukkig heb ik een jasje en mijn handschoenen aan tijdens de eerste 14 km op de fiets. Ik ben blij als we het busje naderen en weer afwisselend naar buiten kunnen. Ondertussen wordt het gelukkig droog. De zondag zou voor ons team ook zo goed als droog verlopen.
Na onze trip van 65 km is het weer de beurt aan team A. Ik fris me wat op met van die vochtige doekjes waaraan een eu de colognelucht hangt die aan mijn oma doen denken. Altijd beter dan niets. Een douche zie je namelijk niet veel tijdens de roparun. Alle natte kleren van deze eerste etappe kunnen de vuilniszak in. Gelukkig heb ik genoeg setjes meegenomen. Ik kruip bovenin de slaapcabine van de camper en probeer tijdens de verplaatsing tot rust te komen. Slapen doe je niet echt voor je gevoel, alhoewel je best wel een keer van deze aardkloot zal zijn denk ik zo.

Team A in actie op de Haringvlietbrug

Team A in actie op de Haringvlietbrug

In de vroege ochtend zijn we weer aan de beurt. Totaal zit er al weer zo’n 150 km op. Na de koffie en een broodje is het tijd om het zonnebloemenveld te bezoeken :-). Ideaal van dit team is dat de wissels in principe allemaal bij de plek is waar de campers staan. De zondag zal nog lang worden, met nog een nacht door onder andere Antwerpen. De heuvels in Frankrijk en België zijn soms pittig.

Na iedere etappe staan Nicolette en Christine klaar met eten. Pannenkoeken, tosti, bami, broodjes, soep, etc. Alles prima geregeld door de dames. Ook de masseurs Marja en Wilma doen na iedere etappe hun best als een teamlid gemasseerd wil worden. Dan zijn er natuurlijk nog de chauffeurs die er voor zorgen dat iedereen op tijd en veilig wordt verplaatst.
In Bertry is het ook een klein feestje en houden we even pauze. Er zijn broodjes Hemaworst, soep, (chocolade)croissant, en nog veel meer. Hier zie je een aantal teamleden de polonaise lopen. Zoals ik al eerder schreef is Johan onze chauffeur, en Johan houdt van gezelligheid en muziek, en dan vooral Boney M en de Toppers. En dat laat hij duidelijk horen. Als ons busje een stil Frans dorpje passeert, staan de kopjes op de oude houten tafeltjes te trillen. Sommige teams herkennen ons iedere keer weer aan de slingers in onze bus en de bekende dreunen. Ik lees nu ook op onze website dat dit de roparunhit van team 315 is. Johan, ik er van genoten. Bedankt.

5000378

Toon en ik op de fiets in de Hoekse Waard. Ineke loopt

Het is weer nacht. Ik lig op de “tweede etage” in de camper. Ik hoor herrie en muziek buiten. Dit is Zele. Al vele malen uitgeroepen tot Roparunstad. Wat je hier midden in de nacht meemaakt is bijna niet uit te leggen. Dus kijk maar eens. Vanaf het begin van de gemeentegrens doet iedere burger mee met dit feest. Ik lig lekker en kijk vanuit mijn kleine raampje wat ik allemaal voorbij zie komen. Na het verlaten van Zele keert de rust terug.

Dan volgt onze laatste nachtetappe. Het parcours is niet meer heuvelachtig en de weg is verlicht. We naderen Antwerpen. Ik ga met Gerard en de fietsers de Sint-Annatunnel in. Dit is een fietstunnel, vergelijkbaar met de fietstunnel van de Maastunnel, onder de Schelde. De kunst is aan de andere kant van het water zo snel mogelijk het lopersbusje weer te vinden. Oke, dat duurde dit keer iets langer. Ik heb wel gezien dat Gerard al rennend kan bellen. Na totaal 12 km was het busje er weer. Ergens in de vroege ochtend gaan we de Nederlandse grens over en de wissel met team A is in Bergen op Zoom.

945235_315766011888402_392181346_n9z2ods

Doorkomst Barendrecht

Doorkomst Barendrecht

Als team A weer op de weg zit, vertrekt de rest van het team naar Barendrecht. Bij onze club wordt uitgeruimd en kunnen we douchen. Het vuil kan er zo eindelijk afgebikkeld worden. Hierna kunnen we frisse kleren aan voor onze laatste etappe van Westmaas naar de Coolsingel over 33 km. Een klein stukje dus maar. In Barendrecht staat de rest van ons team klaar om met z’n allen door onze hometown te lopen. Daarna gaat er een aantal teamleden met de fiets mee en ook een tweede loper.

SAM_2253 - kopie

Zo lopen we richting de finish op het Wilhelminaplein. Na 43 uur 20 minuten en 10 seconden passeren we de chipmat. Dit geeft een gemiddelde snelheid van 11,99 km per uur. Ik liep zelf 67 km met een gemiddelde van 5’07” per km (van garmin: moet 2 km af; die zijn van Gerard tijdens een fietsbeurt). Ik ben tevreden met de weinige trainingen de laatste weken en eigenlijk geen snelheidstrainingen van voor de 60 van Texel. Dat mijn knie zich goed heeft gehouden en volgens mij nu zelfs beter voelt, vind ik belangrijker.
Gezamenlijk wandelen we over de Erasmusbrug naar de Coolsingel. Na een klein half uurtje in de regen staan kunnen we de tweede finishlijn passeren.

Zo, de datums 18, 19 en 20 mei 2013 zijn ook weer vastgelegd voor het nageslacht ;-).
Het was een voortreffelijke roparun met allemaal leuke mensen die zich voor 100% inzetten. Het was een eer dat ik mee mocht met dit team. Nu maak ik mij gereed voor mijn 77e marathon, morgen bij de Leiden Marathon. Ik mag daar pacer spelen voor de 4:15-groep. Ik heb al een blik op mijn marathontijdenlijstje geworpen ;-). Fijn weekend.

IMG_3958

Advertenties

10 thoughts on “RopaRun 2013

  1. Mooi avontuur was het weer Hans, altijd ook leuk om te lezen over de Roparun. Hoop het zelf ook ooit eens mee te kunnen maken.
    En gewoon verder hè, Leiden ook inmiddels al voltooid

  2. Mooi verslag van een schitterend evenement. De weersomstandigheden waren niet al te best. Mooie snelheid en weer 65 km op de teller. Ik hoop dat ik ooit de gelegenheid ben om dit eens van dichtbij mee te maken.

  3. Respect voor alle lopers en natuurlijk de teams daaromheen voor hetgeen jullie hebben laten zien en binnengehaald voor het goede doel. Bijzonder ook wat jij presteert na de knieperikelen. Leuk verslag, je zou bijna deel van een Roparun team uit willen gaan maken.

  4. Hoi Hans,
    Fantastisch verslag van deze geslaagde Roparun !! Dankjewel voor je bijdrage in ons team, en zoals je al zei, samen zijn we een enorm leuk, gezellig en goed team. Hopelijk tot volgend jaar.

    Groetjes Marja
    P.S. als je nog een tape nodig hebt, kun je me altijd bellen. 😉

  5. He Hans,

    Wat heb je dit mooi geschreven, het geeft aan hoe team we zijn en ondanks de ontberingen was het geweldig om hier te MOGEN horen !!! Alle team leden BEDANKT !!

  6. Hai Hans, fijn zo’n blogger in het team met een mooie omschrijving van onze tocht en met nadruk op de sfeer in het team. Deze was ook fantastisch, allen reuze bedankt. Een mooi stuk, kort en krachtig om zo ook ouders en vrienden eens te laten ervaren hoe het er aan toe gaat met de Roparun. Bedankt!
    Frans en Marijke

  7. Hi Hans,

    Je hebt veel loopervaring maar toch…. je doet maar weer eventjes de Roparun en gaat gelijk door naar de volgende marathon terwijl de rest van de familiy ook loopt en een normale loper (bestaat die?) rustig zijn training afbouwt. Ik hoop dat je knie het ook allemaal leuk blijft vinden en dat je lekker door kunt gaan. De ENERGIE spat van je blog. Misschien tot ziens in Leiden.

    groetjes,

    Dorothé

  8. Hans,een geweldig mooi verslag erg leuk om terug te lezen en daarbij weer in de sfeer te komen. Het was wederom weer een feest om met elkaar op pad te zijn…dichter bij de mens kan je niet komen……..allen bedankt

    Gr Johan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s