Drie keer scheepsrecht

Aan boord richting Texel

Aan boord richting Texel

Drie keer scheepsrecht is leuk, maar niet als je 1 keer per 2 jaar een poging kunt doen. De 60 van Texel is een ultraloop die 1 keer per 2 jaar wordt gelopen. Dat ik ooit op dit eiland terecht ben gekomen, heb ik te danken aan wijlen Jan Knippenberg. Jan verhuisde in 1984 van het vaste land naar Texel. Hij was ultraloper en geschiedenisleraar. Zo liep hij in 1974 in 18 dagen van Hoek van Holland naar Stockholm (1600 km). Hiervan maakte ‘Andere tijden sport’ een reportage die deze zomer uitgezonden zal worden. Ik kon hem op Texel al zien. Op Texel kon ultraloper Jan natuurlijk niet ver lopen. Als training liep hij vaak de ronde van Texel over 60 km. In 1991 werd hiervan voor het eerst een echte20150405_181204 wedstrijd gemaakt, de 60 van Texel, georganiseerd door AV Texel. Men wilde eerst een hele marathon organiseren, maar Jan wist dit te voorkomen. Er waren immers al genoeg marathons in Nederland. In 1993 kwam daar de 120 km bij. In 1995 (slechts 47 jaar) overleed Jan aan kanker. Hij werd begraven op het kerkhof op de Hoge Berg in Oudeschild. Op zijn grafzerk staat “Lopen is geen sport maar een manier van reizen”.

P1010068Dit jaar was ik voor de 3e keer voor deze wedstrijd op Texel. En iedere keer heb ik het graf van Jan bezocht. Waarom weet ik niet. Gewoon. Het moet. De reportage van ‘Andere tijden sport’ was indrukwekkend met een bijzondere prestatie van Jan en zijn team. Het gaf me moed om deze keer wel de finish te gaan halen. Onderweg heb ik er aan gedacht. En dat heeft zeker geholpen.

Drie keer scheepsrecht. In 2011 en 2013 was ik ook ingeschreven voor de 60 van Texel. Beide keren kon ik de finish niet bereiken. Sterker nog. In 2011 ben ik niet eens gestart en eigenlijk had dat in 2013 ook niet gekund. Ik was wel met Gudy en clubgenoten in 2011 en 2013 op het eiland. De sfeer van de wedstrijd heb ik dus steeds beleefd.

P1010070In 2015 was dus poging 3 gepland. Inschrijving en het verblijf in Stayokay waren tijdig vastgelegd. Sloeg begin maart het noodlot opnieuw toe? Verkouden, hoesten en een problemen met de adductoren (lies). En het was meer dan hoesten, rare smaakjes en kleurtjes ;-). En het wilde niet echt snel ophoepelen. Gelukkig is dat nog net op tijd goed

Gerard heeft er zin in. De avond voor de wedstrijd

Gerard heeft er zin in. De avond voor de wedstrijd

gekomen. De lies hielp minder mee. Dit duurt gewoon lang. Ik was al uitgestapt bij de non-stop binnenmaas marathon. Wel de trainingslopen bij Energie in de langzaamste groep meegedaan. Dat ging best goed. Verder geen clubtrainingen, snelheidstrainingen of wat dan ook. In de laatste 4 weken voor de 60 km totaal slechts 8 keer getraind, waarvan de laatste week 3 keer. Zou het voldoende zijn? Conditioneel, benen en de lies zelf. Zou die het 60 km volhouden? Als ik kon starten, zou ik natuurlijk starten. Ik ga weer niet 2 jaar wachten ;-).

Ik had er wel zin in en toch ook wel vertrouwen dat het goed zou komen. Na al 3 heerlijkeP1010068 dagen op Texel was dan eindelijk op Tweede Paasdag de start. Maar eerst mochten de 120 km bikkels starten. Dat deden ze om 04.35 uur. Ik werd ’s ochtends wakker en keek op mijn klok. Verdomd precies 04.35 uur. Helaas te laat om naar de start te gaan kijken. Maar was dit een teken? Hopelijk niet dat ik ooit de 120 km moet lopen ;-). Wij 60 km lopers starten precies 6 uur later. Om 10.35 uur dus. De 120 km lopers lopen het rondje eerst tegenovergesteld en de tweede ronde lopen zij ook met de klok mee.

11148474_10205848918009555_5244478078254313898_oDe start is bij de aankomstplaats van de boot en dan loop je eigenlijk helemaal met de klok mee over het eiland. Het was een gezellige drukte. Vrij veel 60 km-lopers. De zon scheen nog niet, en de wind zou de eerste 35 km tegen waaien. Vooral op het strand zou dat toch nog wel lastig worden. Eindelijk van start. De eerste 5 km loop je verhard. Dus dat ging relaxed in 30 minuutjes. Daarna de Hors op. Dat ziet er zo of kan er zo uitzien. Het10423861_1139629516062548_3563423970963754429_n begin was wat mul zand, maar al gauw werd het beter. Eigenlijk viel het gehele strand goed te belopen. Alleen die verrekte wind tegen. Na 8,5 km strand mochten we door het zand naar boven klauteren. Dan volgt er 4,5 km over het land en weer bijna 5 km strand. Totaal dus 13,5 km strand. Het lopen gaat lekker. Gina loopt in mijn buurt. Dan weer voor me, dan weer achter me. Of samen, hard werken tegen de wind in. De lies is gevoelig, maar als het zo blijft is het geen probleem.

11125296_10206376692715357_19333774_nVia de Slufter, met weer wind tegen, gaan we richting het Noorden. Richting de vuurtoren. Daar nog wat heuveltjes, want die hadden we nog niet zoveel gehad. 😉 We lopen dan op 35 km en draaien dan naar het zuiden. Eindelijk de wind in de rug. Toon en Ton staan langs de kant. Altijd leuk supporters. Een stuk verder Petra en Eric. Zij doken overal op. Geweldig. Ik voer het tempo, voor zover je van snelheid kunt spreken, iets op. Kijk maar op mijn garmin. 😉 De wind in de rug mee voelt zo heerlijk. Het wordt dan ook warmer. Dit komt ook door de zon die is doorgekomen. Handschoenen en mouwstukjes gaan uit. Ik ben reuze blij dat ik niet voor een lange tight heb gekozen. Tot 46/47 km kan ik dat “hogere” tempo aanhouden.

Op 51 km...Pfff

Op 51 km…Pfff

Maar eerst wordt ik ingehaald door het estafetteteam de energieladies. Met toestemming van Gudy 😉 mocht de dame die mij inhaalde mij een klap op de billen geven, als sein dat ze mij hadden ingehaald. De estafetteteams starten een half uur later. Iets voorbij de 40 km kreeg ik een pets op mijn achterste. Het was een geweldige motivatie voor de dames geweest om keihard te lopen. En, wie zou de gelukkige zijn geweest? ;-).
De estafettedame liep nog gezellig een kilometer of 3 mee naar het volgende wisselpunt.

Nog 500 meter

Nog 500 meter

De zon gaat mee branden, het wordt warmer en het tempo zakt iets. De 50 km nadert. Gelukkig kan ik blijven lopen en hoef ik niet te wandelen. Na een berg winegums en 8 gels ben ik het spuugzat. Cola gaat er nog wel in. Ik weet dat Gudy na haar estafette is teruggegaan naar de Stayokay om een fiets te pakken en mij te ondersteunen. Precies op 50 km komt zij mij tegemoet fietsen. Dat is toch wel lekker hoor. Mentaal gaat het gelijk beter. Zij kletst wat, praat op me in en ik knik af en toe of geef kort antwoord. In Oudeschild op bijna 55 km staan Silvia en Cindy. Zij gaan Gina op de fiets naar de finish begeleiden. Van 50 naar 55 km gaat in 33’40” en van 55 naar 60 km gaat in 33’51”. Nog best acceptabel.

Ik heb natuurlijk ook weinig ervaring met deze afstanden. Ik was een beetje bang dat het kaarsje toch echt uit zou gaan na 45 km of zo. En dan is het nog een hel om die laatste 15 km te overbruggen. Gelukkig bleef dat redelijk goed gaan. De limiet staat op 7 uur en dat is best scherp, maar wel begrijpelijk. Het moet wel een beetje acceptabel zijn en hier lopen uiteraard allemaal goed getrainde lange afstandlopers.

Bij 56 km staat een bord, ‘nog 4 km’. Dit gaat er op lijken. Gudy zegt gelijk: “nog maar 3 km, want de laatste kilometer telt niet mee”. Klopt, dat zeg ik ook altijd. Maar nu denk ik er even iets anders over. Een man komt naast ons fietsen en zegt dat hij ooit 1 marathon heeft gelopen en dat al bizar zwaar vond. Hij heeft respect voor alle lopers. Ik ga gelijk mooi trots lopen. ;-). Het is immers mijn 91e (ultra)marathon. Nog even de Hoge Berg op en dan sla ik rechtsaf. Nog 500 meter. Vele bekenden staan langs de kant. Zo mooi. Ik ga onder de 6:30 finishen. Want ook nu heb ik weer vanaf 56 km lopen rekenen. ;-). Haha. Het wordt 6:28:36. (bruto). Hier nog een keer de garmingegevens. En hier staan de uitslagen.
Ik vind dat ik nu wel juichend over de finishlijn mag.

De finish (foto: Bjorn Paree)

De finish (foto: Bjorn Paree)

Het was een geweldige ervaring met prachtige prestaties. Met name clubgenoot Gerard mag genoemd worden met zijn 4:57 over 60 km. Dat heeft nog nooit iemand op de club op Texel gelopen.

P1010073 P1010072 P1010079 P1010078Het was ook een gezellig weekend met veel Energiers. Naast hardlopen, ook lekker (soep) eten, wandelen en lammetje gegeten gekeken. Iedereen bedankt (ook voor de foto’s). Zondag maar eens 42,2 km uitlopen in Rotterdam. 😉

IMG-20150406-WA0006

Advertenties

7 thoughts on “Drie keer scheepsrecht

  1. Pingback: Leiden Marathon | RunningHans

  2. Super gedaan Hans, na 3 “pogingen”, als je daarvan al kon spreken, nu dan toch die 60-van-Texel volbracht. Terecht juichend over de finish, gefeliciteerd!

  3. Hi Hans,

    Mooi mooi mooi … dat je startte, dat het lukte, de support van vrouw etc. dit is hardloperspoësie/inspiratie van de bovenste plank. Op naar je 26e keer Rotterdam. Je kent de weg en de spraak, maar je moet hem nog wel lopen en dat vind ik een hele prestatie een week na 60 km met veel wind en zand.

    Groetjes,

    Dorothé

  4. Hans ik hoop dat ik het goed zegt maar het lijkt mij na deze prestatie dat het Zondag gewoon even uitlopen is na een wedstrijd maar in ieder geval suc6 ! ! ! !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s