Leiden Marathon

De pacers voor de marathon

De pacers voor de marathon

Na de 60 van Texel en de Marathon Rotterdam mocht ik even bijkomen. Afgelopen zondag stond mijn 93e marathon op het programma. Aanvankelijk zou ik in Leiden pacer op de 4 uur zijn. Maar dat was niet verstandig. Tot een paar dagen voor de start nog getwijfeld of ik zou starten. De liesblessure is namelijk nog niet over. Ik hobbel 2 x per week of zoiets voor mezelf, doe oefeningen en ben ondertussen al 2x gekraakt door een manueel therapeut. De rug zat goed vast. Snelheidstraining is uit den boze. Bovendien heb ik dat toch niet meer. Het is bekend dat een dergelijke blessure lang kan duren. Ik wacht af. Maar een marathonnetje moest nog wel kunnen 😀. Dit keer dan als pacer van 4:15. Gelukkig met de zeer ervaren pacers Gerry Visser en Karin van Eck als mede-hazen. Mocht het fout gaan, dan kon ik zonder zorgen stoppen.

De ontvangst in de Stadsgehoorzaal, waar de businessteams hun kampement hadden, was weer geweldig. Alles lag klaar. Startnummers, shirtjes, ballonnen, etc. Daarnaast is de

Wachten voor de start

Wachten voor de start

catering in dit pand ook niet misselijk. Helemaal super dus. Weer vele bekenden kom ik tegen. Ook in het startvak is het leuk om lopers tegen te komen en elkaar succes te wensen. Het aantal atleten in de buurt van onze groene ballonnen groeit voor de start. Ik doe wat navraag bij een enkele atleet. Al gauw blijkt dat er een paar bijzitten die hun eerste marathon lopen. Dat is als pacer juist helemaal leuk. De halve marathon is om 10 uur gestart. Wij starten om 10.45 uur, voor het eerst apart van de halve.

Het is flink warm in de Breestraat. Buiten in de polders zal het met de wind een stuk beter te doen zijn. Een paar kilometer na de start blijkt de groep achter ons uit iets van 35/40 lopers te bestaan. Dat is enorm en ook nog eens leuk. Het tempo ging goed. Er is bijzonder vlak gelopen. Via 2:07:05 op de halve, werd de eindtijd 4:14:23. Dat hebben we in ieder geval goed gedaan met z’n drieën.

Dit moet goed komen met 3 klokjes

Dit moet goed komen met 3 klokjes

Via het altijd gezellige Zoeterwoude over de speciaal aangelegde brug over de Oude Rijn ging het verder naar Hazerswoude Rijndijk en Koudekerk aan de Rijn. Door het groene landschap lopen is altijd bijzonder. Zeker op deze zonnige dag. Wij pacers “vertrekken” om beurten voor onze sanitaire stop. Daarna even tempo in de benen om weer bij te komen.

Dwars door de weilanden richting Hoogmade, waar we al weer op de halve marathon uitkomen. Een prima doorkomsttijd halverwege. De groep gaat achterin een beetje “kraken”. Ik laat me iets afzakken. Gerry en Karin doen hun werk voorin. Ik kom in gesprek met 2 lopers die over 2 weken de Ultrabalaton in Hongarije lopen, met z’n tweeën 220 km. Die hoef ik dus niets te vertellen. Ze lopen vandaag met “volle” bepakking de marathon als training. Dan maar de lopers opzoeken die een iets minder vrolijk gezicht hebben. Ik probeer sommigen naar de voorkant van de groep te dirigeren. Achterin aan het elastiek moet je immers veel meer inspanning verrichten om bij te blijven. Loop je direct achter de pacers dan is het iets eenvoudiger.

image1Je kan met 40 of 60 lopers beginnen. Bij kleinschalige marathons weet je bij voorbaat dat er weinig tot geen lopers overblijven. Deze keer zijn er toch wel een paar doorbijters. Er zijn ook vaak lopers die zo goed zijn en de laatste kilometers vooruit gaan. Dan is ons werk dus goed gedaan door te zorgen voor een gelijkmatig en rustig tempo in de eerste 30 tot 35 km.

Via Roelofarendsveen lopen we naar de andere kant van de A4. We komen in Nieuw Wetering. We draaien nu terug naar het zuiden. De wind is vandaag zeer krachtig. En die krijgen we nu tegen. De nog aanwezige gezichten in de groep gaan steeds minder vrolijk kijken. Ik probeer hier en daar nog wat op te peppen. Praten tegen een loper met holle ogen, waarbij geen woord binnenkomt, is zeer lastig. Binnen een kilometer is hij er “afgewaaid”. Echt jammer. Dan alleen in de polder tegen de wind inlopen is een strijd die, in de situatie waarin je dan lichamelijk en geestelijk verkeerd, niet meer is te winnen. Ik heb later in de uitslag naar de eindtijd van 2 lopers gezocht. Allebei rond de 4:38 binnengekomen.

Mijn bovenbenen doen het goed. Geen probleem. De (lies)blessure is voelbaar, maar niet onoverkomelijk. In de laatste kilometers gaat het been wel iets “vaster” zitten, en moet ik wel enigszins aan het werk.
We naderen Oude-Ade op 33 km. Het Bartlehiem van de Elfstedentocht, het Zele van de Roparun. Wat een feest maken die mensen, ondanks dat je na 200 meter heel Oude-Ade hebt gehad.

11111061_10202884479033379_7009653438917150758_oIn de verte zijn de contouren van Leiderdorp en Leiden zichtbaar. Er is nog een handjevol lopers over. De schematijd wordt nog eens goed doorgenomen. Lopen we nog op de juiste eindtijd. Dat blijkt goed te gaan. Ik heb vandaag 2 meldingen op mijn garmin. Iedere kilometer wordt de kilometertijd zichtbaar. Daarnaast krijg ik iedere 6’02” een melding. Dit is de tijd die we per kilometer moeten lopen. Een teken dat we weer een kilometer verder moeten zijn. Zo makkelijk is dat pacen nou. Je moet alleen maar kunnen rekenen ;-).

Iimage2n de Leiden wordt het drukker met publiek. Terrassen staan vol en het bier vloeit rijkelijk. Onder de Morspoort door lijkt het de Coolsingel wel. Dat is ieder jaar weer een geweldig feest. De laatste kilometer gaat in. Karin is nog bij een achterblijfster blijven lopen. Gerry en ik kijken om ons heen of er nog lopers op sleeptouw genomen kunnen worden. Het zit er weer op. Het was weer een mooie Leiden Marathon met een prima pacersgroepje. In het finishvak drink ik een biertje. Weer dik verdiend.

 

Advertenties