Kustmarathon

IMG-20151003-WA0007Na de Loch Ness Marathon was het plan om in Eindhoven mijn 95e (ultra)marathon te lopen. Er is immers een plan uitgestippeld richting mijn 100e ;-). Ik hoor soms de bewondering van het lopen van bijna 100 marathons. Zelf zie ik dat helemaal niet zo. Bijna 29 jaar geleden liep ik mijn eerste marathon. En als je dan rustig doorloopt, stijgt dat aantal vanzelf. Uiteraard is 100 stuks nog helemaal niks. Wie in de wereld de meeste marathons heeft gelopen kon ik niet vinden, maar dat moeten er zeker meer dan 1500/2000 zijn? Of het record meeste marathons in een jaar gelopen: 239!!  Ik kom hier een Nederlandse lijst tegen, waarbij het record op 1391 staat en hier op 820: Sjoerd Slaaf. Daar heb ik nog eens samen mee gelopen toen ik een marathon won met 4 deelnemers. Hier nogmaals het bewijs ;-). Welke Nederlands lijst juist is? Ik weet het niet.

20151003_114030Nog eens terugkijkend in mijn archief zie ik dat ik mijn 50e in december 2008 liep. Bijna 7 jaar geleden. Dat was ook een bijzondere, lees nog maar eens.  Dan is die volgende 50 nog best vlot gegaan. Zeker omdat ik er door mijn knieblessure in 2011 meer dan een jaar tussenuit ben geweest.

Terug naar 2 dagen voor de Kustmarathon. Het zou goed loopweer worden, laag water, droog, weinig wind en ik mocht daar rustig lopen. Zeker 6 dagen na Loch Ness. Op internet vond ik binnen een paar minuten een aantal startnummers. Drie mailtjes verstuurd en binnen een uur had ik een startnummer, met een fikse korting. Het werd nummer 1163 met de naam Eric Sinke. Donderdagavond ervoor een rondje gelopen van een paar kilometer. Pfffff. er zaten nog wel wat spieren vast. Jacqueline een appje gestuurd of ze nog een haas of wat daar nog voor door kon gaan zocht en het was geregeld.

20151003_115056En dan sta je 48 uur later aan de start van de zwaarste marathon van Nederland. Al weer voor de 4e keer. En vorig jaar eindelijk een keer onder de 4 uur. Ik ging van start met Esther, Jacqueline, John en Dick. Na wat plaspauzes van die en degene bleven na 6 km op de Stormvloedkering Jacqueline, John en ik over.

12094795_910089429044839_1471287384570164607_o

Wat valt daar nu te zien? – foto Petra Noordijke

Vanaf dat punt zijn de eerste duinen en het eerste strand achter ons en kunnen we vlak tussen de 5’50” en 6′ per kilometer gaan lopen. Het weer is prima.

Over de stormlvloedkering, Neeltje Jans, richting Vrouwenpolder. Het is 1 lange weg. Dan bij 19 km mogen we het strand op. En dat blijft toch altijd weer lastig. Eerst dat mulle zand. Dat duurt al een eeuwigheid. Tenminste, zo voelt het. Langs de vloedlijn. Het zand is is te belopen, maar toch weer niet helemaal lekker. Het is een beetje soppig. Het is in ieder geval geen hard strand. En dan halverwege van die overgangen dat je door een stuk mul zand moet rennen. Dat is ook geen pretje.

We doen ons best. John is bij het begin van het strand langzaam van ons vertrokken. Hij zou uiteindelijk dik 20 minuten voor ons finishen. Een mooie prestatie. Hij gaat dat zand nog leuk vinden ;-).

IMG-20151004-WA0004We halen Ruth in. Ze gaat niet soepel meer. Al een tijd last van haar maag. Helaas heeft zij de finish niet gehaald. Onze kilometers lopen we nu tussen de 6’30” en 7′. Dat heb je op het strand. Gelukkig is na ongeveer 6,5 km strandtent De Piraat in zicht. We mogen het strand af. Als je dan denkt dat je hebt gehad bij de Kustmarathon, dan heb je het mis. Het gaat nu pas beginnen. 🙂 😉 🙂

Onderweg de aanmoediging en foto’s van Ans, Petra, Erik, Jaco, Gunter, Marian en Ton en Hans en Esther. Die keken bij de tank in Westkapelle alsof ze het monster van Loch Ness aan het hardlopen zagen. “Heeyyyyy Runninghans, haha”. Ze hadden iedereen verwacht, behalve RunningHans. Zo, dacht ik er ook over 53 uur geleden. 😉

Foto - Walcheren in Beeld

Foto – Walcheren in Beeld

Van het strand af, de duinen in naar Domburg. Het tempo gaat er een beetje uit bij Jacq. We komen boven de 7′ per kilometer. Gelukkig kunnen we wel blijven hardlopen. Soms een heuveltje op wandelen. Dat mag wel. Op 30 km een drankpost bij Domburg en we gaan weer door. Een hoge trap op en daarna weer naar beneden. Dan het heuvelachtige weggetje richting Westkapelle. Altijd lastig lopen. Jacqueline haalt wat bekenden van haar in. Die sluiten soms een stukje bij ons aan.

Foto Hans en Esther Stutvoet

Foto Hans en Esther Stutvoet

Curly gaat het nu wel moeilijker krijgen. Bij 36 km gaat ze wandelen. Ik zeg “Kom op. Wat is er?” “Ik ben leeg.” “Nou, even dan. We kunnen nog onder de 4:45 uur uitkomen”. In de kilometers daarna wandelen we soms heuvel op en rennen we weer naar beneden. Waar ik vind dat er te lang wordt gewandeld, ga ik alvast dribbelen. En dat werkt. Want Jacq komt er dan vanzelf weer aan. De zwaarste heuvels liggen aan het eind. Bij Zoutelande mag je nog een paar trappen op en af en heuvels beklimmen. Dan het laatste stukje strand.

Foto - Arjan Schotanus

Foto – Arjan Schotanus

Jacq. gaat sneller tussen de palen op het strand dan ik. Ik heb het nu ook wel een beetje gehad. Ik kom de laatste trap op en wat zie ik daar. Schotse doedelzakspelers. Die moeten op de foto. Dat kost wat tijd en nu moet er op mij gewacht worden. Eindelijk is daar de bevrijdende finish en de hand van organisator Lein Lievense. De tijd is 4:43:14. Hier mijn garmingegevens.

20151003_163947 IMG-20151004-WA0003

Het was weer een mooie editie. Nu hoefde ik niet in Eindhoven te lopen en mocht ik lekker op de bank naar omroep Brabant kijken. Er zijn overigens door heel veel atleten van Energie fantastische prestaties in Eindhoven geleverd, waaronder veel persoonlijke records. Iedereen van harte gefeliciteerd.

Nummer 95 is gelopen. De spierpijn was minder dan na Loch Ness. Toch wel weer een weekje rustig aan gedaan met lopen en de afgelopen week gewoon weer twee keer met de B groep van Energie kunnen rennen. De benen zijn weer fit. Ik ga op zoek naar nummer 96. 🙂 🙂

IMG-20151003-WA0013

Advertenties

2 thoughts on “Kustmarathon

  1. Pingback: 97 en 98 binnen een weekje | RunningHans

  2. Pingback: Op weg naar nummer 100 | RunningHans

Reacties zijn gesloten.