Marathon 100 !!

20160409_155826Heel blijven
10 april 2016. Eindelijk was het zover. Ik was niet ziek geworden. De benen waren nog heel. Geen gescheurde kruisbanden, geen zweepslag in de kuit. De grote vrees natuurlijk als je naar een doel toewerkt. Het is normaal al vreselijk als je je geplande wedstrijd niet kan lopen, maar met zo’n speciaal doel zou het helemaal horror zijn geweest. Dan had ik mijn honderdste in Leiden moeten lopen. Of een jaar wachten. Dat gaat niet lukken.

Radio Rijnmond
Dit jaar had ik me – op sterk aandringen van een clubgenoot – weer (2 jaar terug waren de klavertjes4 immers ook al op het scherm) aangemeld bij RTV Rijnmond voor een mogelijke uitzending. Oké, ik vond die 100e dan ook wel een bijzonder verhaal. Ik werd gebeld door Rein Jan Potze v12472312_789668977831434_8590084408270483218_nan Radio Rijnmond. Of ik mee wilde werken aan een radio-uitzending. In de week voor de marathon kwam er iedere dag een loper zijn verhaal vertellen.

Het was bijzonder leuk om mee te maken. Zou dat wel goed gaan? Live de ether in? Niet stotteren of stilvallen. Volgens mij ging het wel goed. Ook dochter Marlyn werd telefonisch de uitzending binnengehaald en kon haar verhaal over de komende zondag kwijt. De druk werd opgevoerd. Ik ‘moest’ minimaal een half uur voor haar eindigen.

Pastaparty I
Op donderdag werd de traditionele pastaparty bij il Carretto met de loopgroep gehouden.  Bouke nam afscheid als trainer en neemt nu ‘de hamer ter hand’ bij CAV Energie. Sterke verhalen gingen over tafel en afspraken voor de zondag werden gemaakt. De tijden werden nog eens aangescherpt. En daarnaast natuurlijk lekker eten. Iedereen was er klaar voor bleek ook al bij de laatste training.

12901394_1082825298447682_4495974045053066_oIMG-20160423-WA0000Pastaparty II
IMG-20160409-WA0027Op zaterdag weer zo’n traditie. De pastaparty van de Super Marathon Masters. Op uitnodiging van de organisatie mogen we dan lekker genieten van een prima verzorgde maaltijd. Ook werd de beurs bezocht en het startbewijs opgehaald. Gudy kocht wat moois bij Lornah Kiplagat.

Marathonzondag
12976762_792400917558240_5608897339096370798_oEn voordat je het weet is het al weer zondag. De dag dat Ahmed het kanon weer zal laten knallen en Lee Towers over de Coolsingel zal galmen. De dag dat er duizenden lopers door de Rotterdamse straten denderen. De dag dat tientallen bandjes het publiek zullen vermaken en de lopers naar betere prestaties brengen. Dat werkt trouwens echt die muziek. Je gaat gewoon harder lopen. In Crooswijk, dat publiek, de zogenaamde ‘trommelbands’ op de Slinge en onder het Churchillplein. Geweldig. Kippenvelmomenten zijn dat. De dag dat er tientallen duizenden bekertjes worden plat getrapt en je schoenen plakken van de sportdrank. De dag dat er een miljoen toeschouwers langs de kant staan. Ik heb New York en Berlijn gelopen, maar Rotterdam doet daar zeker niet voor onder. Het publiek is geweldig. Geen enkele marathon in Nederland komt qua entourage in de buurt. De dag dat we bij Toon kunnen verkleden. Weer super geregeld. Bedankt. De dag dat iedereen er weer vol enthousiasme aan begint (zie foto) ;-). Deze dag werd mijn 100e marathon gelopen en voor de 27e keer in Rotterdam.IMAG0579

Mijn 1e in 1987

De wedstrijd
IMG_0366Ook dit jaar was het startvak voor velen weer goed geregeld. In wave1 kon direct om 10 uur gestart worden: 45 seconden startverlies is natuurlijk niks. Dit jaar maar liefst 4 starts. Het aantal deelnemers is de laatste jaren aanzienlijk gestegen. Bij mijn eerste marathon in 1987 finishte er nog geen 4000 lopers. Nu waren het er 12814. Ik zou samen met clubgenoot Jarno lopen op 5’15” per km. Zijn tweede marathon, dat een vreselijk p.r. zou worden. En tot mijn verbazing liep na een kilometer ook Willem in onze voetsporen. En dat heeft hij tot zeker 37 km gedaan en ook hij liep zijn record aan flarden. Het was gezellig om met z’n drieën te lopen. Veel lol en steun aan elkaar om deze wedstrijd goed te laten verlopen.12931042_792400990891566_6770686091250462968_n

12974378_792401080891557_1071901106538038730_n

IMG-20160410-WA0045

Maurice, de vriend van Jarno, heeft heel het parcours meegefietst en bewegende beelden van ons gemaakt. Ziet er toch langzaam uit 5’15” per km. ;-). Het lopen ging vrij goed. De benen werden wat zwaarder, maar het tempo kon goed vastgehouden worden. De laatste DSC_0039500 meter nog even versnellen om Jarno bij te houden en onder de 3:42 te duiken. Hier vind je mijn garmingegevens en hier zie je hoe lekker vlak ik deze keer weer heb kunnen lopen.
De loopmatties, om in de woorden van Willem te blijven, hebben er zin in gekregen. We hebben ingeschreven voor de Marathon Eindhoven. En nog veel meer lopers van onze groep. Doel is in ieder geval om daar deze tijden te gaan verbeteren.

IMG-20160412-WA0006

De 100e
Versie 2 12932717_791338177664514_2120276036103836651_nZoals waarschijnlijk wel door velen gezien had ik een speciaal shirt laten maken voor mijn 100e marathon. Dit heb ik bij RunColor laten doen. Jan heeft een mooi ontwerp gemaakt. Het is geen enkele moeite voor Jan om je wensen te vervullen en de prijs is heel schappelijk voor een persoonlijk shirt. Deze marathon was dan ook een bijzondere editie voor mij. Toch heel veel mensen langs de kant hadden door dat ik mijn 100e liep. Veel felicitaties dan ook. Maar ik moest hem nog wel even uitlopen hoor. Ook bijzonder waren de vele lopers die mij al rennend feliciteerde of vroegen “is it really your 100e? Today?” Geweldig. En Willem deed12439374_792401137558218_2810213562824062755_n ook nog een duit in het zakje door dj’s onderweg even 13002531_1112998638739708_8182434414221901890_onadrukkelijk naar mij te wijzen. 😉 Vele supporters: vrienden, familie, mijn ouders op de tribune op de Coolsingel, de leden van CAV Energie en de bloggers in de Boezemstraat. Ik zag heel snel Ronald & Merit, Richard en Frank. Onderweg natuurlijk ook John en Ans. Waarschijnlijk vergeet ik nog mensen. Iedereen bedankt voor de support en de foto’s.

Familie
De familie liep dit jaar ook weer mee. Gudy (4’02”) en de kinderen Marlyn (4’10”) en Daniëlle (4’16”). En zwager Jan (3’55”), die een mooi p.r. liep. Allen weer fantastisch gepresteerd. De foto’s zeggen genoeg.13006612_875812289232113_3047477719590125612_n

12961424_1037224269675516_301621169515632183_o DSC_0109 IMG_0461 IMG_0468

En nu?
Maandag na de marathon nogmaals bij radio rijnmond op bezoek geweest om te vertellen over de marathon. Alle lopers die de week voor de marathon op de radio waren geweestIMG_0426, bezochten de studio. Leuk om deze mensen te ontmoeten.

Nu ga ik vrolijk verder. Het doel was die 100 marathons. Dat is geImage-1haald. Nu geen doelen meer stellen. Ik blijf nog wel marathons lopen, maar dan minder. Denk ik. Op 22 mei staat in ieder geval nummer 101 al weer te wachten. Traditioneel zal ik dan pacen bij de Leiden Marathon. Dit keer de 4 uur-groep met clubgenoot Chris als mede pacer. Ik ben benieuwd wie er nog meer aansluiten? Ik heb al wat namen gehoord. Dat zou geweldig leuk zijn. Hoe meer lopers, hoe gezelliger onderweg.

12961527_792712570860408_721055073926535423_n

Na Leiden wordt Eindhoven de eerstvolgende serieuze marathon. We gaan ook naar de Berenloop op Terschelling. En daar ben ik ingeschreven voor de halve marathon. Hoe is het mogelijk hé? 😉

Advertenties

De goudvis en buitenlandse blubber

145565986245853800_resizedHet liet even op zich wachten. Na de 5 marathons in 10 weken in het najaar van 2015 stond de teller op 98 gelopen (ultra)marathons. Na deze slag bedacht ik dat die 99e wel een keer zou komen. Die loop ik wel ergens. De maand december hield ik (een beetje) hardlooprust, waarna ik in januari weer met frisse zin aan het nieuwe jaar begon.

Dan wordt het zoeken naar een marathon. In de maanden januari tot en met maart moet je die met een loep zoeken ;-). In ieder geval zijn ze minder makkelijk te vinden dan in het voor- en najaar. Aangezien het gestel ook nog niet helemaal je-van-het was, viel de maand januari al snel af. Daarna kwam er thuis een verbouwing en stonden op 7 februari de 25 km bij de Midwinter Marathon (tijd: 2:04 / helaas is daar geen marathon meer; anders was145565932388569300_resized het makkelijk geweest) en op 20 februari de Texeltrail over 25 km (tijd: 2:21) op het programma. Het werd krap qua tijd. Dan kon ik altijd nog terugvallen op de Binnenmaas Non-stop marathon op 12 maart, maar liever had ik hem alvast gelopen. Dan zal je net zien op 12 maart. Dan ben ik ziek, ik verzwik mijn poot op 38 km, en haal de finish niet of de goudvis gaat de dag tevoren dood. Nee, allemaal ellende en dan loop ik straks in Rotterdam mijn 99e. En dat was nou net niet de bedoeling.

145566080290393200_resizedDus ik zoeken. En ja hoor. Op zaterdag 13 februari was er eentje in Eeklo in België en op zondag 14 februari bij de DFW Runners in Groningen. En aan Groningen heb ik goede herinneringen: In 2010 won ik daar de marathon (met 4 deelnemers). Maar ja, Groningen was iets van 250 km enkele reis rijden en Eeklo 150 km. Eeklo was op zaterdag en dan was ik er zondag al lekker klaar mee. Maar Eeklo was een trail. Ach, die heb ik wel eens meer gelopen. Het was op zaterdag wel beter weer, dan op zondag. Wat een keuzes moet een atleet maken zeg ;-). Daar kwam nog bij dat beide inschrijvingen al dicht waren. Ik stuurde een mail naar Eeklo met mijn “probleem” en al snel kreeg ik antwoord dat ik kon meedoen. Het werd dus Eeklo, en wel de Trail Provinciaal Domein Het Leen van de Cavalopers.

145565992131133900_resizedDe start was om 10 uur, zodat ik rond half 8 naar het buitenland reed. De navigatie deed goed zijn werk en in het weekend ’s ochtends vroeg naar een wedstrijd rijden is altijd vrij relaxed. Ik werd keurig op de parking ontvangen door een jonge man met een geel hesje. Het Domein Het Leen is een mooi natuurgebied. Door de organisatie was een ronde uitgezet van 10,6 km, aldus de website. Later las ik dat het 10,8 km was en op mijn garmin kwam ik ruim aan 10,9 km. ;-(

Nog 1

Nog 1

Naast de marathon over 4 rondes, konden er ook minder rondes gelopen worden. De langste afstand vertrok als eerste. Het begin ging nog vrij lekker. Off road, maar wel hard en dus goed te belopen. Dat veranderde al snel. Er kwamen modderstroken voor in het 145565961351639400_resizedparcours. Dan ging het weer beter, maar dan kwam er weer één. En het werden er steeds meer. Ik zocht aan de zijkant naar een doorkomen. Soms was dat door bosschages niet te doen en moest je dwars door de blubber heen. Ik had het kunnen weten door de informatie op de website: “Het parcours ligt er, door de aanhoudende regen van de laatste dagen, momenteel vrij drassig bij, wat het vrij lastig zal maken.” In een ronde kwam ik ook nog 5 bomen tegen die zich hadden verplaatst van een verticale positie in een horizontale. Dat kon er ook nog wel bij. Het ergste was een strook in de laatste 200 meter. Welke trailschoenen je ook aanhad, je gleed alle kanten op. En daar was de doorkomst bij de start weer. De verzorging was perfect. Twee posten in een ronde met van alles en nog wat: water, sportdrank, cola, koek, banaan, chocolade, tucjes, winegums, etc.

Hieronder een kleine samenvatting van mijn ontberingen.


En zo moest ik in totaal 4 rondes door zien te komen. De tweede ronde ging ook nog wel, 145565964785730100_resized 145566084229666900_resizedmaar de derde werd al minder. De krachten vloeide door het zware parcours uit mijn lichaam. Hele plakkaten modder hingen aan mijn schoenen, waardoor hun gewicht was toegenomen van 300 gram naar 1300 gram ;-). Het werd ook steeds stiller. De slimmeriken die minder rondes liepen waren allang klaar. Gelukkig verdwaalde ik niet. Ik herkende iedere modderstrook. Afsnijden? Dat zou hier nu wel kunnen: geen publiek, geen chipmatten, geen camera’s, geen medelopers. Kan je nagaan hoe ik er aan toe was, dat ik dit bedacht. 12734130_760910354040630_3889606826122987248_nUiteraard ging ik dat niet doen. Never. Kijk maar naar mijn garminroute. Het hardlopen werd steeds meer strompelen en steeds meer stukken wandelen. De kachel was leeg en op. Dan weer een stukje dribbelen, dan weer een stukje wandelen. De tijd was toch niet belangrijk. Dacht ik er eerst nog over om 4:30 of zo te lopen. Nou, dat kon ik vergeten. Het 12743865_760910367373962_4144192210973094645_nwerd uiteindelijk 4:53. Ik reken het goed, ondanks dat ik deze tijd al had. 🙂 Wat een verlossing was deze finish. Als herinnering een lekkere fles cava.

De finish

De finish

Het is een schitterende loop in een mooie omgeving. Prima georganiseerd en zeker aan te raden. Nu rustig naar 10 april werken, waar de 100e gelopen moet worden. En maar hopen dat de goudvis niet op 9 april overlijdt. 😉

97 en 98 binnen een weekje

Naamloos kopiePlannen is leuk, maar nog even doen is soms best lastig. Ik had gepland om in 10 weken 5 marathons te lopen. Daar waren er maar 3 zeker van. De rest van het loopschema zou afhangen van hoe het allemaal uitkwam en hoe ik er fysiek voor zou staan. De Loch Ness Marathon (94) was een zekerheidje. Deze stond al maaaaaanden gepland. Een week later de Kustmarathon (95) was niet direct de planning. Dat had eigenlijk Eindhoven een week later moeten zijn. Maar ja, de kustmarathon is zo leuk en de weersomstandigheden waren goed.

Vervolgens een paar weekjes rust en toen de Marathon Brabant (96).Deze was wel gepland. Vervolgens weer wat rust voor ‘t is voor Niks Marathon (97) en toen een week later Spijkenisse (98). Deze laatste zou afhangen hoe ik er voor lag stond. En dit alles om in korte tijd een aantal marathons “te sparen” en die maar alvast binnen te hebben. De planning kwam niet helemaal lekker uit, met 2 x 2 marathons met een week ertussen. Maar wel zo makkelijk om bijvoorbeeld Spijkenisse, dichtbij huis te lopen.

En dit alles om op 10 april 2016 in Rotterdam mijn 100e te kunnen lopen. Ik krijg nu vaak de vraag “Welke wordt de 99e?” Dat weet ik echt nog niet. Er is niet zo heel veel meer als in een voor- of najaar, maar dat komt wel goed. Ik zal hem in ieder geval niet van te voren aankondigen ;-). Ik realiseer me natuurlijk ook dat het nog fout kan gaan. Raak ik geblesseerd? Loop ik mijn 99e niet uit, en moet ik dan alsnog snel een andere zoeken? Vraagtekens zat, waar ik me overigens niet druk om maak. Niks moet, alles mag! 🙂

Bij mij is het zo gelopen(!) dat ik veel marathons ben gaan lopen, waarvan maar een paar ultra’s. Andere atleten lopen kortere afstanden en die zijn ook heel leuk. Na mijn 100e is het plan om meer kortere afstanden te gaan lopen en minder marathons. Ik zou wel eens willen weten hoeveel (ultra)marathons jullie liepen? Hieronder kan je de poll invullen.

Dus op 29 november was daar eerst de ’t is voor niks marathon in Geldrop. Mijn 5e keer over dit mooie parcours. Met een gezellig ploegje van Energie in de vroege ochtend naar het zuiden gereden. Traditioneel veel (oud) bloggers, facebookers, instagrammers en twitteraars zijn bij deze loop present. Zo ook de AWC-cake van Petra. Altijd lekker. Het plan was om rustig te lopen met het oog op mogelijk nog een marathon een week later. Ik had 4:06 tot met 4:09 nog open staan als niet gelopen tijden. Dus ik ging me daar oprichten. D12314557_727795050685494_508608359650958936_oat is een andere hobby. Marathontijden sparen. Ik moet er nog 9 dan heb ik een uur volgelopen. Dat zal denk ik nog wel even duren. Ben er niet echt mee bezig.

Er stond aardig wat wind, maar uiteindelijk viel het wel mee op het parcours. Een paar keer op de open hei was de wind IMG_3999lastig tegen. In het bos rond 25 km begon het te regenen. Doordat ik toen in het bos liep, was dat ook niet al te heftig. Al met al dus prima weer. Ondanks dat het tweede gedeelte lastiger is dan het eerste gedeelte, heb ik toch vrij vlak kunnen lopen. (garmincijfertjes). Het was wel een nat parcours dit keer. Aardig wat modder en plassen. Gelukkig had ik mijn trailschoenen aan en die hadden nog redelijk wat grip. Ook als ik dwars door de modder ging. Bij binnenkomst stonden Gudy, Toon, Martin (bedankt voor de foto), Gina, Monique en Rob bij de finish. Dat is toch wel leuk als je weet dat de lopers van de meeste afstanden al achter het bier zitten of al onderweg naar huis zijn. 4:07 kon ik afstrepen.

De benen waren redelijk fris na deze marathon. Dat komt meestal door het afwisselende parcours. De belasting is niet constant hetzelfde. En dat vinden de spieren wel fijn. Dus op dinsdag na t is voor niks alsnog voor Spijkenisse ingeschreven.

Ik had niet het plan om hier een tijd te gaan wegstrepen en om heel langzaam te lopen. Dus maar gezellig mee met de hazen van de 4 uur groep, waaronder Ruud. Verder liepen Karin en clubgenoot Marco ook mee in deze groep. Er stond flink wat wind, dus was het wel nodig om in een groep te lopen.

1070215Het tempo van de hazen lag prima. Ergens rond de 1:59:15 kwamen we halverwege door.

Nog 2

Nog 2

Richting de 30 km ging ik het wat zwaarder krijgen. Ik twijfelde. Zal ik me laten afzakken en nog een tijd wegstrepen. Of nog zolang mogelijk in “de trein” meelopen. Even liet ik me afzakken, om daarna weer aan te sluiten.

Mogelijk gingen de hazen langzamer lopen omdat zij dachten tijd over te hebben. Bij Ruud lees je hierover zijn verhaal. Ik hoorde dat natuurlijk pas achteraf. Bij 35 km besloot ik de drankpost over te slaan en direct voor de pacegroep uit te gaan lopen. Ik was immers niet meer zo fris. Zo had ik een (mentale) voorsprong. En dat werkte. Ik liep het tempo makkelijker en zelfs iets sneller. Ik wist namelijk dat er nog redelijk doorgelopen moest worden om onder de 4 uur uit te komen. Langs de Oude Maas, bochtje om, onder de Spijkenissebrug door, 41 km. Dat ging ik wel redden. En inderdaad. Het werd 3:58:45 (netto). (garmincijfertjes)

Het 10 weken-project zit erop. Nu even geen marathons. Ik wens iedereen prettige kerstdagen en een sportief en gezond 2016.

De medailles zijn weer opgeknoopt en hangen netjes aan de muur.12309680_730246460440353_8413940551830053777_o

Op weg naar nummer 100

P1040340Hoeveel moet je er nog? Dat krijg ik de laatste tijd vaak te horen. Nog maar 3 toch? Nee, nog 4! Voordat je de 100e marathon gaat lopen of wordt het dan je 100e? Soms ga ik nu zelf ook twijfelen. Het aantal wil na een week nog wel eens veranderen ;-). Ik kijk dan snel in mijn overzicht. Maar voordat je het weet is het huidige aantal van 95 weer achterhaald. De Kustmarathon kwam immers ook snel en onverwacht.

Zondag 25 oktober stond nummer 96 gepland: Marathon Brabant. Precies een maand na Lochness. Dat zou de 3e in een maand worden. Kan dat wel? Tuurlijk, want dat heb ik meer gedaan. De weersomstandigheden en de benen waren goed. Ik had er zin in. Het mocht dus een “rappe” marathon worden. Over de weersomstandigheden gesproken. Ik liep deze marathon ook op 27 oktober 2002. Door de storm werd de wedstrijd halverwege stilgelegd. En dat was verstandig ook lees je hier. Ik liep toen met ultraloper Bert Touw. De eerste ronde was nog redelijk te doen. Daarna werd het een beetje winderig. Jammer, anders had ik er 96 97 gehad?

In de Nobelaer trof ik de bekende gezichten die heel het land aflopen om marathons teP1040335 sprokkelen, zoals Ruud en Mo. Ook de, naar later bleek, latere winnaar en parcoursrecordhouder Patrick was van de partij. En mijn trainer Bouke met zijn haas Tom. Gudy liep de 10 km en vele clubgenoten en andere bekenden waren van de partij op de halve marathon.

Om 11.45 uur was het startschot van deze herfstmarathon, zoals hij in de volksmond ook nog wel eens genoemd wordt. Herfst is het daar niet altijd. Ik heb er op de laatste zondag van oktober wel eens met 23 graden gelopen. Ook vandaag was het niet fris. Prima weer voor een singlet.

P1040334Ik had gebruik gemaakt van de mogelijkheid om mijn eigen drankjes in te leveren. Best handig om zo’n flesje te pakken en dan weer gelijk door te kunnen en langzaam steeds wat te drinken. Clubgenoot John is ieder jaar een trouwe supporter van de (halve) marathon. Ook dit jaar was hij weer present en schoot hij weer wat leuke foto’s en nam mijn (half) lege flesjes van mij over. Bedankt John.

Het tempo zou op 5’15” per km moeten liggen. Nou wijken garmin en de markeringen langs de weg nog wel eens af. Hou dus altijd de markeringen aan en niet je garmin. Anders kan het wel eens fout gaan. Maar het ging redelijk goed. 5 km: 26′ – 10 km: 52’15” – 15 km 1:18′ – 21,1 km 1:50’13”. Als ik dit maal twee doe, moet ik uitkomen op 3:40’26”. Het werd uiteindelijk 3:41’22”. Slechts 56″ verloren in het 2e gedeelte. En met vlak lopen stijg je tussen 10 km en 42,2 km nog 54 plaatsjes in het klassement. En dan doen er maar 292 lopers mee. Dan haal ik in 32 km bijna 20% van het deelnemersveld in. Maar velen weten nog steeds niet dat je de marathon in het eerste gedeelte kan verliezen en in het tweede gedeelte kan winnen. #denkdaarmaareensoverna 😉

NaamloosIn ieder geval heb ik die fout natuurlijk ook een paar keer gemaakt in die 95 96 keer. Je12049535_716398521825147_4728575431644963813_nprobeert zo nu en dan wel eens wat. Vanaf 35 km moest er meer gewerkt worden om het tempo erin te houden. Vanaf 38 km zie je mijn hartslag duidelijk omhoog gaan. Toen werd het “vechten” en mezelf moed in praten. En dat ging goed. Mijn 3e tijd in mijn tweede hardloopleven.

Na afloop lekker douchen bij de plaatselijke atletiekvereniging en daarna een biertje met de clubgenoten in het Witte Paard. Eind van deze maand nummer 96 97.

Kustmarathon

IMG-20151003-WA0007Na de Loch Ness Marathon was het plan om in Eindhoven mijn 95e (ultra)marathon te lopen. Er is immers een plan uitgestippeld richting mijn 100e ;-). Ik hoor soms de bewondering van het lopen van bijna 100 marathons. Zelf zie ik dat helemaal niet zo. Bijna 29 jaar geleden liep ik mijn eerste marathon. En als je dan rustig doorloopt, stijgt dat aantal vanzelf. Uiteraard is 100 stuks nog helemaal niks. Wie in de wereld de meeste marathons heeft gelopen kon ik niet vinden, maar dat moeten er zeker meer dan 1500/2000 zijn? Of het record meeste marathons in een jaar gelopen: 239!!  Ik kom hier een Nederlandse lijst tegen, waarbij het record op 1391 staat en hier op 820: Sjoerd Slaaf. Daar heb ik nog eens samen mee gelopen toen ik een marathon won met 4 deelnemers. Hier nogmaals het bewijs ;-). Welke Nederlands lijst juist is? Ik weet het niet.

20151003_114030Nog eens terugkijkend in mijn archief zie ik dat ik mijn 50e in december 2008 liep. Bijna 7 jaar geleden. Dat was ook een bijzondere, lees nog maar eens.  Dan is die volgende 50 nog best vlot gegaan. Zeker omdat ik er door mijn knieblessure in 2011 meer dan een jaar tussenuit ben geweest.

Terug naar 2 dagen voor de Kustmarathon. Het zou goed loopweer worden, laag water, droog, weinig wind en ik mocht daar rustig lopen. Zeker 6 dagen na Loch Ness. Op internet vond ik binnen een paar minuten een aantal startnummers. Drie mailtjes verstuurd en binnen een uur had ik een startnummer, met een fikse korting. Het werd nummer 1163 met de naam Eric Sinke. Donderdagavond ervoor een rondje gelopen van een paar kilometer. Pfffff. er zaten nog wel wat spieren vast. Jacqueline een appje gestuurd of ze nog een haas of wat daar nog voor door kon gaan zocht en het was geregeld.

20151003_115056En dan sta je 48 uur later aan de start van de zwaarste marathon van Nederland. Al weer voor de 4e keer. En vorig jaar eindelijk een keer onder de 4 uur. Ik ging van start met Esther, Jacqueline, John en Dick. Na wat plaspauzes van die en degene bleven na 6 km op de Stormvloedkering Jacqueline, John en ik over.

12094795_910089429044839_1471287384570164607_o

Wat valt daar nu te zien? – foto Petra Noordijke

Vanaf dat punt zijn de eerste duinen en het eerste strand achter ons en kunnen we vlak tussen de 5’50” en 6′ per kilometer gaan lopen. Het weer is prima.

Over de stormlvloedkering, Neeltje Jans, richting Vrouwenpolder. Het is 1 lange weg. Dan bij 19 km mogen we het strand op. En dat blijft toch altijd weer lastig. Eerst dat mulle zand. Dat duurt al een eeuwigheid. Tenminste, zo voelt het. Langs de vloedlijn. Het zand is is te belopen, maar toch weer niet helemaal lekker. Het is een beetje soppig. Het is in ieder geval geen hard strand. En dan halverwege van die overgangen dat je door een stuk mul zand moet rennen. Dat is ook geen pretje.

We doen ons best. John is bij het begin van het strand langzaam van ons vertrokken. Hij zou uiteindelijk dik 20 minuten voor ons finishen. Een mooie prestatie. Hij gaat dat zand nog leuk vinden ;-).

IMG-20151004-WA0004We halen Ruth in. Ze gaat niet soepel meer. Al een tijd last van haar maag. Helaas heeft zij de finish niet gehaald. Onze kilometers lopen we nu tussen de 6’30” en 7′. Dat heb je op het strand. Gelukkig is na ongeveer 6,5 km strandtent De Piraat in zicht. We mogen het strand af. Als je dan denkt dat je hebt gehad bij de Kustmarathon, dan heb je het mis. Het gaat nu pas beginnen. 🙂 😉 🙂

Onderweg de aanmoediging en foto’s van Ans, Petra, Erik, Jaco, Gunter, Marian en Ton en Hans en Esther. Die keken bij de tank in Westkapelle alsof ze het monster van Loch Ness aan het hardlopen zagen. “Heeyyyyy Runninghans, haha”. Ze hadden iedereen verwacht, behalve RunningHans. Zo, dacht ik er ook over 53 uur geleden. 😉

Foto - Walcheren in Beeld

Foto – Walcheren in Beeld

Van het strand af, de duinen in naar Domburg. Het tempo gaat er een beetje uit bij Jacq. We komen boven de 7′ per kilometer. Gelukkig kunnen we wel blijven hardlopen. Soms een heuveltje op wandelen. Dat mag wel. Op 30 km een drankpost bij Domburg en we gaan weer door. Een hoge trap op en daarna weer naar beneden. Dan het heuvelachtige weggetje richting Westkapelle. Altijd lastig lopen. Jacqueline haalt wat bekenden van haar in. Die sluiten soms een stukje bij ons aan.

Foto Hans en Esther Stutvoet

Foto Hans en Esther Stutvoet

Curly gaat het nu wel moeilijker krijgen. Bij 36 km gaat ze wandelen. Ik zeg “Kom op. Wat is er?” “Ik ben leeg.” “Nou, even dan. We kunnen nog onder de 4:45 uur uitkomen”. In de kilometers daarna wandelen we soms heuvel op en rennen we weer naar beneden. Waar ik vind dat er te lang wordt gewandeld, ga ik alvast dribbelen. En dat werkt. Want Jacq komt er dan vanzelf weer aan. De zwaarste heuvels liggen aan het eind. Bij Zoutelande mag je nog een paar trappen op en af en heuvels beklimmen. Dan het laatste stukje strand.

Foto - Arjan Schotanus

Foto – Arjan Schotanus

Jacq. gaat sneller tussen de palen op het strand dan ik. Ik heb het nu ook wel een beetje gehad. Ik kom de laatste trap op en wat zie ik daar. Schotse doedelzakspelers. Die moeten op de foto. Dat kost wat tijd en nu moet er op mij gewacht worden. Eindelijk is daar de bevrijdende finish en de hand van organisator Lein Lievense. De tijd is 4:43:14. Hier mijn garmingegevens.

20151003_163947 IMG-20151004-WA0003

Het was weer een mooie editie. Nu hoefde ik niet in Eindhoven te lopen en mocht ik lekker op de bank naar omroep Brabant kijken. Er zijn overigens door heel veel atleten van Energie fantastische prestaties in Eindhoven geleverd, waaronder veel persoonlijke records. Iedereen van harte gefeliciteerd.

Nummer 95 is gelopen. De spierpijn was minder dan na Loch Ness. Toch wel weer een weekje rustig aan gedaan met lopen en de afgelopen week gewoon weer twee keer met de B groep van Energie kunnen rennen. De benen zijn weer fit. Ik ga op zoek naar nummer 96. 🙂 🙂

IMG-20151003-WA0013

Loch Ness Marathon

Edinburgh

Edinburgh

Edinburgh

Het moet net 2015 zijn geweest toen in huize Van Klaveren de Loch Ness Marathon ter sprake kwam. Traditioneel maken we in het najaar vaak een marathonreisje, zoals New York (2x), Berlijn (2x), Frankfurt, Terschelling (3x), Kustmarathon Zeeland en München.

P1010630Ik moest even aan het idee wennen. Loch Ness. Dit is toch dat vreselijke monster. Ze hebben er zelfs een marathon naar vernoemd. Kennelijk is het monster aanleiding om snel te lopen.

P1010642 P1010652 20150920_084438

De finish is in het plaatsje Inverness. Dat moest ik eerst eens gaan opzoeken op de kaart. Dat lag toch wel hoog in Schotland. Toen duidelijk werd dat dit hem ging worden, gaf Gudy aan dat zij er een langere reis van wilde maken. Niet alleen naar Inverness, maar een langere rit door Schotland. De Schotse Hooglanden en Edinburgh. Schotland is immers mooi, en nat. Al snel werd besloten dat het een reisje werd met clubgenoten Gina en Toon en Hans en Esther.

Ons reisschema

Ons reisschema

Hans deed waar hij goed in is en kwam al snel met een reisschema. Met wat kleine aanpassingen was onze reis al snel in elkaar geknutseld. En toen was het zo ver. Het was zaterdag 19 september. Met onze koffers met de Intercity Direct in 25 minuten van Rotterdam CS naar Schiphol. Een ideale verbinding. De vlucht ging voortvarend. We waren langer aan het taxiën op Schiphol dan dat we vlogen ;-). Precies 1 uur vliegtijd met Easyjet.

P1010665 P1010673 P1010678P1010697

Op 3 locaties verblijven betekent ook 3 verschillende overnachtingen. We begonnen in Edinburgh bij Marianne and her husband in een B&B. It was a lovely family house in the desirable Edinburgh location of Morningside. Het was een echt typisch Engels huis dat helemaal volstond met snuisterijen. Marianne was zeer zorgzaam en gastvrij. De slaapkamers waren perfect. Hans mocht met zijn Esther in de roze kamer slapen. Dat vond hij zeer lovely ;-). Uiteraard werd Edinburgh verkend, werd op zondagmorgen 10 km getraind, guinness en lager gedronken en fish and chips gegeten. Bij Marianne heeft alleen Toon de moed gehad om haggis te eten. Ik deed dat later in Inverness. Weet je niet wat haggis is, lees dit dan. Heb je een zwakke maag, lees het dan niet ;-). De black pudding (bij ons bekend als bloedworst) en beans hebben we links laten liggen. Scramble eggs, bacon, salmon, sausage, champignons, etc. werden wel genuttigd.

P1010708 P1010718 P1010720

 

Na 2 nachtjes slapen zei het schema dat de reis naar Glasgow ging. Met de trein vanaf Waverley Station ben je in 50 minuutjes in Glasgow. Glasgow, bekend als een industriestad is moderner dan Edinburgh. Van de industrie zie je niet veel meer. Glasgow is net als Edinburgh een geweldige stad. Hou je meer van oudere gebouwen, dan zal Edinburgh je meer aanspreken. In Glasgow verbleven we in het Ibis hotel. Heel wat anders dan de B&B van Marianne, maar uiteraard ook geschikt voor een goed verblijf. Ook in deze stad werd getraind.

P1010721 P1010727 P1010728

Langs de River Clyde en later werd de stad verkend. We bezochten de Necropolis, een scarry begraafplaats met indrukwekkende grafstenen. Het cultuurhappen werd afgesloten met een bezoek aan het Kelvingrove Art Gallery and Museum. Bijzonder mooi en grappig. Echt voor iedereen wat wils. Niet alleen ‘saaie’ schilderijen aan de muur, maar zelfs een heus concert tijdens de middagthee. Ja, je leest het goed. Thee!!

IMG-20150922-WA0003 FB_IMG_1442918307456 P1010755

Ondertussen was het woensdag geworden. Vroeg op, want om 7.30 uur werden we opgehaald door een busje van Discover Scotland Tours.
De chauffeur in een heuse kilt was ook de reisleider. Hij sprak nog net geen Schots galic, maar het scheelde niet veel. Ik verstond er in ieder geval bar weinig van. Maar zo te horen had de man er zelf veel plezier in. Hij lachte hard om zijn eigen grappen. Waar hoor ik dat wel eens meer ;-).

20150923_101926 P1010758 P1010762

Hij draaide ook mooie Schotse muziek en de filmsong van Skyfall, die deels in Schotland is opgenomen. In ieder geval. Het was een schitterende toch door de Highlands. Hier en daar werd gestopt voor een fotootje of om wat te drinken of te eten. Tegen het eind van de dag bereikten we Inverness. Wij werden met onze koffers bij een bushalte gedropt en de rest van de reizigers mocht weer terug naar Glasgow.

IMG-20150924-WA0005 20150925_081323 P1010789

We waren in Inverness. 5 nachten verbleven in het Corriegarth hotel met het wifi wachtwoord: thecorrie. Heel origineel. Het werd van te voren bestempeld als een spooky hotel, maar gelukkig hebben we daar niks van meegekregen. Dat wandelend laken op gang was gewoon Toon ;-).

20150925_190106 P1010803 P1010805

Een eenvoudig maar prima hotel met een paar kamers op de eerste etage. Op de begane grond was een restaurant en een pub. En die pub werd een beetje onze huiskroeg. Laat nou net het WK Rugby aan de gang zijn, en die Schotten een pestpokken hekel aan de Engelsen hebben en als die Engelsen dan verliezen van Wales, dan is het feest. Zo zeer, dat Esther uit haar bed dreunt :-). Je weet echt niet welk bier je moet kiezen als er 25 taps voor je neus staan. Doe ze dan maar allemaal ;-).

P1010821 20150926_191833_LLS 20150927_090834

Inverness is een heel leuk stadje met een druk centrum. Over de rivier de Ness hangen mooi bruggetjes. Ook in dit stadje kan je goed eten (en drinken). Op de donderdag verkenden we Inverness. Na 4 dagen in de grote stad waren onze benen aan wat rust toe. Wel nog even 5 km lopen ;-). Op vrijdag werd Aviemore met de trein bezocht en een mooie wandeling de hoogte in gemaakt.

20150927_093320 20150927_093400 20150927_135017

Op zaterdag de marathonexpo bezoeken, die uit 1 tent bestond, en het startnummer ophalen. In de avond goed stapelen bij de pizzeria (met extra pasta voor Hans en Hans) en in onze pub nog even goed doorstapelen. En dan is het marathondag. Eens kijken wat dat gaat worden. Het parcours daalt ongeveer 500 meter, maar stijgt ook weer 300 meter. Om 7.30 uur vertrekken er circa 50 bussen 42 kilometer zuidwaarts. Daar midden in de middle of nowhere ligt de startlijn. Het is gelukkig droog, maar nog wel fris op deze ochtend. Later bleek dit de warmste editie te worden. Tassen kunnen worden ingeleverd. En dan is het nog steeds wachten. In plaats van Lee Towers is er hier een peloton van doedelzakspelers. Heel indrukwekkend.

20150927_142451 20150927_145105 IMG-20150927-WA0019

Om 10 uur is de start. De eerste kilometer schieten we naar beneden. Kilometer 1 gaat in 4’41” en dat terwijl ik probeer af te remmen. Daarna nog wat snelle kilometers. Langzaam maar zeker wordt het wat vlakker. Bij 9 kilometer komt de eerste echt puist. Rustig ga ik naar boven. Daarna dalen we weer. Zeker in het begin zit er veel afdaling in. Na een kilometer of 15/16 wordt het parcours geaccidenteerd. Het gaat wat op en wat af. Dat ga je wel in je bovenbenen voelen. Bij 30/31 km zit er nog een hele hoge berg in. De stijging duurt lang. Het tempo zakt tot onder de 6’30” per kilometer. Kilometerpunten zie je hier niet. Alleen mijlen worden aangegeven. Het is dus wel goed opletten of je garmin nog een beetje gelijk loopt. Je kan natuurlijk ook je gps op mijlen zetten. Het wordt nu flink werken om het tempo er nog in te houden. Mijn doel was om 3:45 te lopen. Na een kilometer of 15 had ik door al die afdalingen ongeveer 3 minuten te pakken. Je weet dat je dat weer kwijt gaat raken door de stijgingen die gaan komen. Nog even en dan wordt Inverness bereikt. Nog een rondje over de brug en weer terug langs de rivier de Ness. Het wordt 3:46 (zie garmin). Mijn bovenbenen zitten goed in de verzuring.

P1010771 P1010813 P1010823

De rest loopt ook prima. Hans loopt zelfs een persoonlijk record. Dat is natuurlijk geweldig. Na afloop een mooie medaille, t-shirt en nog een kleine pastaparty. Op zondagavond eten we lekker in The Corrie en hangen nog wat in de pub. Een dag later ’s ochtends om 8 uur richting het vliegveld van Inverness, van waar we met Flybe weer naar Amsterdam vliegen. Het was een geweldige ervaring om deze reis te doen en deze marathon te lopen.

Leiden Marathon

De pacers voor de marathon

De pacers voor de marathon

Na de 60 van Texel en de Marathon Rotterdam mocht ik even bijkomen. Afgelopen zondag stond mijn 93e marathon op het programma. Aanvankelijk zou ik in Leiden pacer op de 4 uur zijn. Maar dat was niet verstandig. Tot een paar dagen voor de start nog getwijfeld of ik zou starten. De liesblessure is namelijk nog niet over. Ik hobbel 2 x per week of zoiets voor mezelf, doe oefeningen en ben ondertussen al 2x gekraakt door een manueel therapeut. De rug zat goed vast. Snelheidstraining is uit den boze. Bovendien heb ik dat toch niet meer. Het is bekend dat een dergelijke blessure lang kan duren. Ik wacht af. Maar een marathonnetje moest nog wel kunnen 😀. Dit keer dan als pacer van 4:15. Gelukkig met de zeer ervaren pacers Gerry Visser en Karin van Eck als mede-hazen. Mocht het fout gaan, dan kon ik zonder zorgen stoppen.

De ontvangst in de Stadsgehoorzaal, waar de businessteams hun kampement hadden, was weer geweldig. Alles lag klaar. Startnummers, shirtjes, ballonnen, etc. Daarnaast is de

Wachten voor de start

Wachten voor de start

catering in dit pand ook niet misselijk. Helemaal super dus. Weer vele bekenden kom ik tegen. Ook in het startvak is het leuk om lopers tegen te komen en elkaar succes te wensen. Het aantal atleten in de buurt van onze groene ballonnen groeit voor de start. Ik doe wat navraag bij een enkele atleet. Al gauw blijkt dat er een paar bijzitten die hun eerste marathon lopen. Dat is als pacer juist helemaal leuk. De halve marathon is om 10 uur gestart. Wij starten om 10.45 uur, voor het eerst apart van de halve.

Het is flink warm in de Breestraat. Buiten in de polders zal het met de wind een stuk beter te doen zijn. Een paar kilometer na de start blijkt de groep achter ons uit iets van 35/40 lopers te bestaan. Dat is enorm en ook nog eens leuk. Het tempo ging goed. Er is bijzonder vlak gelopen. Via 2:07:05 op de halve, werd de eindtijd 4:14:23. Dat hebben we in ieder geval goed gedaan met z’n drieën.

Dit moet goed komen met 3 klokjes

Dit moet goed komen met 3 klokjes

Via het altijd gezellige Zoeterwoude over de speciaal aangelegde brug over de Oude Rijn ging het verder naar Hazerswoude Rijndijk en Koudekerk aan de Rijn. Door het groene landschap lopen is altijd bijzonder. Zeker op deze zonnige dag. Wij pacers “vertrekken” om beurten voor onze sanitaire stop. Daarna even tempo in de benen om weer bij te komen.

Dwars door de weilanden richting Hoogmade, waar we al weer op de halve marathon uitkomen. Een prima doorkomsttijd halverwege. De groep gaat achterin een beetje “kraken”. Ik laat me iets afzakken. Gerry en Karin doen hun werk voorin. Ik kom in gesprek met 2 lopers die over 2 weken de Ultrabalaton in Hongarije lopen, met z’n tweeën 220 km. Die hoef ik dus niets te vertellen. Ze lopen vandaag met “volle” bepakking de marathon als training. Dan maar de lopers opzoeken die een iets minder vrolijk gezicht hebben. Ik probeer sommigen naar de voorkant van de groep te dirigeren. Achterin aan het elastiek moet je immers veel meer inspanning verrichten om bij te blijven. Loop je direct achter de pacers dan is het iets eenvoudiger.

image1Je kan met 40 of 60 lopers beginnen. Bij kleinschalige marathons weet je bij voorbaat dat er weinig tot geen lopers overblijven. Deze keer zijn er toch wel een paar doorbijters. Er zijn ook vaak lopers die zo goed zijn en de laatste kilometers vooruit gaan. Dan is ons werk dus goed gedaan door te zorgen voor een gelijkmatig en rustig tempo in de eerste 30 tot 35 km.

Via Roelofarendsveen lopen we naar de andere kant van de A4. We komen in Nieuw Wetering. We draaien nu terug naar het zuiden. De wind is vandaag zeer krachtig. En die krijgen we nu tegen. De nog aanwezige gezichten in de groep gaan steeds minder vrolijk kijken. Ik probeer hier en daar nog wat op te peppen. Praten tegen een loper met holle ogen, waarbij geen woord binnenkomt, is zeer lastig. Binnen een kilometer is hij er “afgewaaid”. Echt jammer. Dan alleen in de polder tegen de wind inlopen is een strijd die, in de situatie waarin je dan lichamelijk en geestelijk verkeerd, niet meer is te winnen. Ik heb later in de uitslag naar de eindtijd van 2 lopers gezocht. Allebei rond de 4:38 binnengekomen.

Mijn bovenbenen doen het goed. Geen probleem. De (lies)blessure is voelbaar, maar niet onoverkomelijk. In de laatste kilometers gaat het been wel iets “vaster” zitten, en moet ik wel enigszins aan het werk.
We naderen Oude-Ade op 33 km. Het Bartlehiem van de Elfstedentocht, het Zele van de Roparun. Wat een feest maken die mensen, ondanks dat je na 200 meter heel Oude-Ade hebt gehad.

11111061_10202884479033379_7009653438917150758_oIn de verte zijn de contouren van Leiderdorp en Leiden zichtbaar. Er is nog een handjevol lopers over. De schematijd wordt nog eens goed doorgenomen. Lopen we nog op de juiste eindtijd. Dat blijkt goed te gaan. Ik heb vandaag 2 meldingen op mijn garmin. Iedere kilometer wordt de kilometertijd zichtbaar. Daarnaast krijg ik iedere 6’02” een melding. Dit is de tijd die we per kilometer moeten lopen. Een teken dat we weer een kilometer verder moeten zijn. Zo makkelijk is dat pacen nou. Je moet alleen maar kunnen rekenen ;-).

Iimage2n de Leiden wordt het drukker met publiek. Terrassen staan vol en het bier vloeit rijkelijk. Onder de Morspoort door lijkt het de Coolsingel wel. Dat is ieder jaar weer een geweldig feest. De laatste kilometer gaat in. Karin is nog bij een achterblijfster blijven lopen. Gerry en ik kijken om ons heen of er nog lopers op sleeptouw genomen kunnen worden. Het zit er weer op. Het was weer een mooie Leiden Marathon met een prima pacersgroepje. In het finishvak drink ik een biertje. Weer dik verdiend.