Hazen in Leiden

Op zondag 22 mei 2016 liep ik voor de 11e keer de Leiden Marathon. Tijd voor een terugblik op die 11 jaar.

2001
Toen was ik ook al de haas. Van good old Dick van den Berg: 3:46 op 63-jarige leeftijd. Dick kan nog steeds zeer enthousiast over deze wedstrijd praten. De man heeft nog altijd het clubrecord op de marathon staan 65+. In Rotterdam hebben ze zich er dit jaar weer op stuk gebeten ;-).

2002
Start en finish nog bij de toenmalige Groenoordhallen: Trainer Kok maakte toen al mooie oorkondes, zeker als je een persoonlijk record liep.

Leiden20022003
Samen met clubgenoten Dick van den Berg, Henk Pieterse, Fred van Gent en ultraloper Bert Touw de Leiden Marathon gelopen in 4:13. Dick had het dit jaar zwaarder. Onderweg moesten zijn benen een paar keer gemasseerd worden. Wel veel gelachen onderweg. Helaas geen foto van. Daarvoor eentje van de Paardenmarktloop, waar Bert en Dick ook opstaan.

Paardenmarktloop20022005
Dit keer de Leiden Marathon gelopen met Dick van den Berg, Jan van de Erve en Bert Touw. Eindtijd 4:11. Helaas weer geen foto. Dus weer eentje uit de oude doos bij de Paardenmarktloop.

Paardenmarktloop20012007
In 2007 ging de Leiden Marathon voor het eerst met pacers werken. Samen met Mark de Boer liep ik voor de 4 uur. Mark was pacer van de 2 uur op de halve en liep de marathon uit. Hier lees je mijn verhaal van toen. Eindtijd 3:57:50 (we hadden geen lopers meer bij ons en zijn toen iets versneld en hebben organisator Terry naar een mooie tijd geholpen). Na het douchen met Rinus (in zijn onderbroek) op de foto.
Rust_008_(Small)2008
Wederom met Mark de haas van de 4 uur: 3:58:23. Hier lees je mijn verhaal van toen. Zo te lezen ging het hazen ons samen weer perfect af.

Leiden 20082010
Voor de eerste keer met Daniel Huijser pacen. Ook dat ging prima. Op de 4 uur uiteraard. Dit keer liepen we 3:58:53. Hier lees je mijn verhaal van toen. Ton en Gerard liepen op de 3:50 als pacer.

GroteFoto-AXAXUZ8G2013
Na twee jaar afwezigheid in verband met twee operaties aan mijn knie, was ik in 2013 weer terug als pacer in Leiden. Weer helemaal opnieuw beginnen. Dit keer met Kl(h)aas Laan op de 4:15. Hier staat mijn verhaal. We hadden 1 deelneemster die van het begin tot het eind bij is gebleven op haar eerste marathon. Mijn ballon was ik kwijtgeraakt aan een verkeersbord ;-(. Eindtijd: 4:14:46.

Jessica2014
Weer terug op de 4 uur. En weer samen met Daniel gelopen. Dat ging ik weer als vanouds heel prima. Het verhaal van 2014 vind je hier. Lijden in Leiden luidt mijn blog. Dat had te maken met het weer. Het was warm. Eindtijd: 3:59:29.

CX090_73A8_92015
Dit jaar weer op de 4:15. Het is geven en nemen in het pacerspeloton. Soms ben je iets minder fit en ga je op safe. Als pacer moet je wel zeker van je zaak zijn. Loop ik deze tijd (redelijk) makkelijk? Dit keer voor het eerst hazen met de goeie loopsters Gerry Visser en Karin van Eck. Hier staan mijn verhaal. Eindtijd 4:14:23.

11111061_10202884479033379_7009653438917150758_o2016
En dan zijn we al weer bij 2016 aangeland. Dit keer was ik weer pacer van de 4 uur groep. Samen met clubgenoot Chris van Rossum. Chris was voor de eerste keer pacer. Onze aangekondigde mede-pacer was helaas afgevallen. Een grote groep lopers tot zeker 37/38 km. Veel wind tegen op het laatst. Halverwege een prima doorkomst van 1:59:32. Eindtijd dit keer 3:59:26.

13227019_812638132201185_269187452942339452_n13243744_1209200432454275_6428855472792918721_oIMG_0736 IMG_0739

Advertenties

Het was weer (voor) niks

Dat is natuurlijk niet waar, dat het niks was. Hardlopen op de Strabrechtse Heide is altijd wat, dus niet niks. Kijk maar eens naar deze vrolijke “Fransen”.

image5

Gina en Rene hebben er plezier in

De naam zegt het natuurlijk al. Deze loop, over verschillende afstanden, is voor niks. De inschrijving gaat op 1 augustus open en is dan ook heel snel aan zijn limiet van 1200 lopers. Dit jaar bestond de wachtlijst uit liefst 200 lopers. Als het voor niks is, zijn ze er als de kippen bij. Uiteraard zat ik bij de eerste 1200 ;-).

Ook dit jaar had Toon een voertuig op 4 wielen geregeld waarin maar liefst 9 personen een stoel konden vinden. Een gezellig busje Energiers reed richting Geldrop. Na een vlotte reis werden we 25 minuten!! voor de start vlak voor de deur van wijkcentrum De Dreef image3gedropt. Startnummer ophalen. “Heeft u uw mail bij u?” “Nee, maar hij staat op mijn telefoon”, dacht ik. Nee dus. “Startnummer 64 heb ik”. “Hohoho, dat gaat zo maar niet. Gaat u maar eens een briefje bij Jan halen”. Grrr%$#@&. Ik zou zeggen, doe niet zo moeilijk. Het is toch voor niks. Dus ik druip af naar Jan. Jan kijkt in de computer en roept “64”. “Goh”. De dame schrijft het nummer op een rood kaartje. Een soort strafkaart denk ik. Ze zijn niet voor niks!! rood. Ik weer terug met mijn strafkaartje en ja hoor daar komt startnummer 64 uit de hoge hoed. Eigenlijk is het 0064, dus niet helemaal goed. Haha. Ondertussen is het 9.42 uur geworden. Nog 18 minuten tot de start. Gelukkig ben ik al omgekleed. Tas wegbrengen, en we zijn op tijd hoor.

Ik heb mijn camelbag met een litertje vocht meegenomen. Niet helemaal vol, dat hoeft niet met diimage7t koude weer. Er zijn 4 drankposten, waarvan de meeste alleen met water. Er is ook af en toe thee. Heel lekker. En ontbijtkoek, in de vorm van Snelle Jelles. Daar hebben ze er zoveel van, dat ik na afloop zelfs nog een pakketje van deze turbokoeken bij de verloting win.

10 uur. De start. Een paar straatjes door en dan lopen we de A67 over. Nog een bochtje en dan sta je in de natuur. En dat voor niks. Het doel van vandaag is om een tijd weg te strepen. Nog 13 tijden te gaan en ik heb eindelijk een uur vol. 4:05 tot en 4:09 staan nog open. Dat lijkt me een mooi doel. Ook minder moeilijk met 5 minuten speling. Ik ga in ieder geval weg op 4:05, zodat ik nog wat uitloop heb.

image4

Gudy liep de halve marathon

Al snel loop ik alleen. Dat heb je op zo’n kleinschalige marathon. Ik heb er geen moeite mee. Na een kilometer of 7 komt Jan van Katwijk Andy Roodenburg voorbij. Hij is inimage2 training voor een ultra en loopt vandaag de 4 uur vol, desnoods met een extra rondje. En dat lukt Andy natuurlijk ook. RunningRonald loopt ook een extra rondje, maar dat was niet de bedoeling. Lees zijn verhaal op zijn blog. En zo tikken de kilometers vlot weg. Dit is de 4e marathon in 8 weken. En hoe meer je er loopt, hoe korter ze lijken te worden. Soms dan. Niet altijd.

image1Ik loop lekker door de bossen. Er zijn toch nog wel wat lopers in mijn buurt. Twee mannen lopen samen en halen elkaar steeds in om van elkaar foto’s te maken. Dat geeft weer wat afleiding. Om de 5 km staat er een afstandbordje langs het parcours. Een aantal mis ik of zie ik niet. 25 en 35 km heb ik nooit gezien. En die bordjes heb je wel nodig met al dat rekenwerk van mij. Uiteraard heb ik ook mijn garmin, maar een afwijking van een paar honderd meter kan al “fataal” zijn voor een juiste eindtijd.

IMAG0348Op een gegeven ogenblik word ik ingehaald door RunningRuud. Voor Ruud is dit tempo een makkie. Ooit liep hij ver onder de 3 uur. We praten wat en ik zeg dat ik niet te snel mag, anders ben ik te vroeg binnen. Ruud doet het tegenovergestelde en gaat juist wel versnellen. Na de 30 kilometer krijg ik het wat zwaarder. Er komt een open stuk met zandpaadjes. Heuveltje op en heuveltje af. De benen zijn een beetje leeg. Ik heb vijgen bij me, maar die doen hun werk niet goed. Ik moet nu wat gaan werken om mijn 4:05 in beeld te houden. Dat gaat gelukkig goed. De laatste 3 kilometers staan netjes aangegeven. Zo kan ik precies zien hoe ver ik nog moet. Of ik 4:05 haal betwijfel ik op dat moment, maar ik doe mijn best. Het laatste stuk het bos uit, loop ik de bewoonde wereld van Geldrop weer in. Stoepje op en stoepje af, Wat afsnijden, door het gras en dan hoor ik de speaker al. Nog even “gas geven” voor wat het waard is en de 4:05:39 is veilig gesteld.

Hier staan mijn garmingegevens. Nummer 89 staat voor 14 december op het programma.

image6

Nog net voldoende kracht om mijn tas op te halen

 

 

 

Het duurt wel lang

Een sporter die geblesseerd is, gunt zichzelf meestal (te) weinig tijd om te herstellen. Ik herken dat. In het verleden (het is namelijk heeel lang geleden dat ik echt gesport heb) had ik dat ook. Meestal was een week of twee weken stilzitten heel lang. Nu zit ik al sinds februari 2011 stil. Althans, een paar keer zijn de hardloopschoenen – zonder al teveel succes – aangetrokken. Ik kom onderhand in een fase dat ik het hardlopen niet meer mis. Ik raak er aan gewend. Daarbij komt dat ik mezelf wel kan druk maken en irriteren, maar daar heb ik mijzelf alleen maar mij. Geduld is een schone zaak.
Fietsen gaat mij beter af. Voor de kruisbandoperatie reed ik al afstanden rond de 100 km. Nu kom ik ook weer richting die afstand. Het voordeel van de “mooie” nazomer is dat ik al zeven weekenden achter elkaar heb kunnen fietsen. Regent het of is het echt koud, dan duik ik wel de sportschool in. Vorig weekend, met de mist, was het door de vochtigheid wel fris en nat. Het contact van mijn kilometerteller stopte er zelfs tijdelijk mee door het vocht wat er onder was gekomen. Ondanks de mist kwam ik nog altijd tot 82 km. Afgelopen zaterdag was het beter weer. Wel veel vind. Net voor het echt donker werd, was ik weer thuis: 98 km. Ondertussen heb ik neopreen overschoenen voor het fietsen gekocht. Ik hoop hiermee mijn tenen uit de vorststand te houden. Ondanks 3 paar !! sokken en 2 boterhammenzakjes (ik heb 2 voeten) lagen “ze” er tijdens de mistige rit toch nog bijna af. Mocht je trouwens nog behoefte hebben aan een paar overschoenen, ik heb nog een set in de aanbieding (te klein gekocht).

Dan bezoek ik natuurlijk nog steeds trouw twee keer per week de fysiotherapeut. Onlangs kwam ik hier voor de 50e keer dit jaar. Een feestje ;-). Hij is nog steeds tevreden en er zit nog steeds vooruitgang in. Ik merk wel dat het langzaam aan beter gaat. De knie wordt wat soepeler, fietsen en wandelen gaat beter en de oefeningen worden zwaarder. Maar, het duurt wel lang. Hardlopen kan en mag nog niet. Ik moet eerst bij de fysio doorstromen naar het zogenaamde “loopgroepje”. Dit is een groepje dat niet loopt, maar zich met specifieke oefeningen voorbereidt op het lopen, denk ik.  Oefeningen als squats (met gewichten), uitvalspassen en dan in één lijn doorlopen en met één been op een lage trampoline springen en dan de balans houden zijn inmiddels in het programma opgenomen.

In mijn vorige bericht, schreef ik over de Super Marathon Masters. De ere-lijst is ondertussen aardig uitgebreid. Clubgenoten Pedro en Jan zijn ook toegevoegd. Inmiddels al 5 Energiers in het klassement.
Eind oktober was ik supporter in Etten-Leur bij de Marathon Brabant. Heel veel bekende gezichten zag ik daar langskomen. Bloggers, twitteraars en energiers. Ik heb een paar foto’s gemaakt.
Zoals ik al zei gaat het fietsen goed. Begin november waren we een weekendje op Texel. Zowel op zaterdag als zondag kon ik het eiland rondfietsen. Aangezien ik met Pasen al op Texel was geweest kende ik al vele weggetjes en routes. Altijd leuk om dan even langs Stayokay te fietsen en te denken aan 1 april 2013.

Op 18 december is de Spijkenisse Marathon. Gudy zal daar de marathon lopen. Net als vele anderen. Ik zal op de fiets rond de 4 uur lopers rijden met een krat achterop de fiets. Daar kan je altijd een flesje drinken instoppen. Denk ik terug aan de Spijkenisse Marathon, dan komen er mooie herinneringen boven.

Met Arjaan, PetervD en Karel: Spijkenisse Marathon 2007

Centipede Marathon met 11 clubgenoten: Spijkenisse Marathon 2008

Met Jan, Martine en Ingrid op de fiets: Spijkenisse Marathon 2009

Met Leo, Jacqueline en Maurice op de fiets: Spijkenisse Marathon 2010

Hardloopspulletjes

Om te kunnen hardlopen heb je niet veel nodig. Een beetje conditie en plezier zijn voldoende. Qua uitrusting is er ook niet veel voor nodig. Een oud trainingspak, shirtje eronder, geitenwollen sokken en een paar gympies. Word je wat fanatieker en ga je meer trainen, dan is er voldoende verkrijgbaar op loopgebied. Het is verstandig om voor wat beter materiaal te kiezen. Te beginnen met de schoenen. Die zijn van essentieel belang. De juiste schoen bij de juiste voet. De geitenwollen sokken moet dan ook vervangen worden door echte hardloopsokken. Goede pasvorm, geen naden aan de binnenkant, dun materiaal en goed ventilerend.


Klik hier voor een groter exemplaar van de verschillende kledingsmogelijkheden.

En zo zijn er ook speciale broeken, tight genoemd. Ze zijn er in lange en korte exemplaren. Hardlooprokjes, shirts, dik, dun, lang, kort, luchtdoorlatend, vochtafvoerend. Jacks, windstoppers, bestand tegen de regen, etc. Nog maar niet te spreken over de snufjes als speciale veters, petjes, haarbanden (meestal gedragen door oudere mannen), handschoenen, runninglights, drinkgordels en rugzakken, ”muziek” in je schoenen, hartslagmeters, gps, etc. Daar hoef ik de lezers van dit blog niets over te vertellen. Zelf ben ik niet zo van al die snuisterijen. Wat is jouw meest bijzondere aparte leuk grappige nuttige hardloop gadget?

Toch heb ook ik weer wat aangeschaft dan wel gekregen. Geen bijzondere dingen. Als eerste zijn de loopzooltjes vervangen. De tijd gaat sneller dan je denkt. Voordat je het weet zijn ze plat gelopen. Dan arm- of mouwstukken. Die zijn heerlijk warm als het goed koud is en je een wedstrijd loopt. Geen wapperend shirt of jack. Dan is het belangrijkste ook weer vervangen. Er zijn hardloopschoenen bij hardloopschoen.nl aangeschaft: de Brooks Adrenaline GTS 10.

En dan de buff. De buff? Wat is dat nou weer. Martine zei het van de week al. De buff is al langer verkrijgbaar. Maar nog niet helemaal doorgedrongen binnen onze atletiekvereniging. Eerst waren daar de rode veters, toen kwamen de lange kousen. In het begin was alles raar en eng. Nu is het de normaalste zaak van de wereld. Nu moet de buff de club “binnen worden gehaald”. En dat gaat lukken. Gisteravond kreeg ik al de eerste vraag: “Waar koop ik hem?” Het is een geweldig kledingstuk voor een geringe prijs. Zeker met de kou die nog gaat komen. Je kunt hem hier bestellen. Maar wat kan je er nu mee?

De driekwartbroek is nog niet helemaal een succes, maar met de lente in aantocht gaan we zeker nog een poging wagen. Daarbij krijg ik zeker de hulp van mijn haasmaat (Carlo).

Dan is er ook nog getraind. Na de 25 km van zondag, stond er gisteren een clubtraining op het programma. Omdat ik wat later thuis was van het werk, besloot ik rustig aan te doen. Gudy nam mijn tas mee richting de club. Ik ging later lopend naar de club. Daar aangekomen deed ik 2 x (4 x 800) met een pauze van 200m wandel/dribbel en een seriepauze van 400 w/d. De eerste kilometer had garmin mij in de steek gelaten. Totaal liep ik gisteren 17 km. Vanavond nog een rondje van 10 km in een tempo van gemiddeld 5’45” per kilometer. Toen het ritme er goed in zat, ging het weer als een zwiterse klok.