12x Leiden

Het is al weer een tijdje geleden. 21 mei was het. Mijn 104e marathon stond op het programma in Leiden. Daar waar ik na Rotterdam het vaakst een marathon liep. De eerste keer was in 2001. Met good old Dick van den Berg. Toen was ik een persoonlijke pacer. Iets van 63 jaar was deze doorzetter toen. We liepen 3:46! Op dit moment gaat het iets minder met Dick. Vanaf deze kant wens ik hem beterschap. Dat we je maar snel bij de club mogen zien.

Later is Leiden met pacers gaan werken. Ik heb mij toen geheel vrijwillig aangemeld. Eigen schuld dus. En daar zit ik nu nog aan vast ;-). Het was 10 juni 2007 dat ik met Mark de Boer voor het eerst met een ballonnetje liep. Het pacen deed ik al langer bij de marathon trainingslopen van CAV Energie. We werden de pacers van de 4 uur groep. Tot op de dag van vandaag is Terry nog steeds onze contactpersoon voor Leiden. Tien jaar geleden liep zij ook mee en konden we haar nog naar een mooie tijd lopen.

Het was dus 21 mei. Voor de 12e keer aan de start van de Leiden Marathon. Voor de 8e keer als pacer. Voor de 6e keer op de 4 uur. Twee keer liep ik als pacer op 4:15 uur. Leiden is een goed georganiseerde marathon. De ontvangst is prettig en de verzorging goed. Kennelijk wil ik daar steeds weer terugkomen. Zo ook dit jaar.

Dit keer liep ik met Cinta als medepacer op de 4 uur. In het begin was het toch wel heel druk met de halve marathon lopers erbij. Ondanks dat er verschillende startvakken waren. Wij hadden iets van 11 minuten startverlies. Vanaf 11 km ging de halve marathon naar links en de hele naar rechts. Dan wordt duidelijk dat we ongeveer 15 volgers hebben. Een ieder met zijn eigen doel en verhaal. En ze doen allemaal hun best. Net als wij dat doen voor hen.

En zo lopen we weer uren door het mooie landschap dat Nederland te bieden heeft. Halverwege hebben we een minuutje voorsprong op het schema, waarna we iets rustiger kunnen gaan lopen. Helaas kan niet iedereen bijblijven. Dat is nou eenmaal altijd het geval bij pacegroepen. Ook soms wel begrijpelijk. Lopers proberen toch iets hoger in te zetten of om een persoonlijk record te lopen. Sommigen gaan aan het eind vooruit en lopen mooie tijden. Wij arriveren na 3:59:25. 1 seconde sneller dan vorig jaar toen ik samen met clubgenoot Chris liep. Een prima resultaat dus.

Het was weer een zonnig dagje Leiden. Had ik al gezegd dat het best warm was? Dat was het dus. Na de finish veel bedankjes van lopers. Dat doet altijd goed. Leiden, (misschien) tot volgend jaar.

Advertenties

Hazen in Leiden

Op zondag 22 mei 2016 liep ik voor de 11e keer de Leiden Marathon. Tijd voor een terugblik op die 11 jaar.

2001
Toen was ik ook al de haas. Van good old Dick van den Berg: 3:46 op 63-jarige leeftijd. Dick kan nog steeds zeer enthousiast over deze wedstrijd praten. De man heeft nog altijd het clubrecord op de marathon staan 65+. In Rotterdam hebben ze zich er dit jaar weer op stuk gebeten ;-).

2002
Start en finish nog bij de toenmalige Groenoordhallen: Trainer Kok maakte toen al mooie oorkondes, zeker als je een persoonlijk record liep.

Leiden20022003
Samen met clubgenoten Dick van den Berg, Henk Pieterse, Fred van Gent en ultraloper Bert Touw de Leiden Marathon gelopen in 4:13. Dick had het dit jaar zwaarder. Onderweg moesten zijn benen een paar keer gemasseerd worden. Wel veel gelachen onderweg. Helaas geen foto van. Daarvoor eentje van de Paardenmarktloop, waar Bert en Dick ook opstaan.

Paardenmarktloop20022005
Dit keer de Leiden Marathon gelopen met Dick van den Berg, Jan van de Erve en Bert Touw. Eindtijd 4:11. Helaas weer geen foto. Dus weer eentje uit de oude doos bij de Paardenmarktloop.

Paardenmarktloop20012007
In 2007 ging de Leiden Marathon voor het eerst met pacers werken. Samen met Mark de Boer liep ik voor de 4 uur. Mark was pacer van de 2 uur op de halve en liep de marathon uit. Hier lees je mijn verhaal van toen. Eindtijd 3:57:50 (we hadden geen lopers meer bij ons en zijn toen iets versneld en hebben organisator Terry naar een mooie tijd geholpen). Na het douchen met Rinus (in zijn onderbroek) op de foto.
Rust_008_(Small)2008
Wederom met Mark de haas van de 4 uur: 3:58:23. Hier lees je mijn verhaal van toen. Zo te lezen ging het hazen ons samen weer perfect af.

Leiden 20082010
Voor de eerste keer met Daniel Huijser pacen. Ook dat ging prima. Op de 4 uur uiteraard. Dit keer liepen we 3:58:53. Hier lees je mijn verhaal van toen. Ton en Gerard liepen op de 3:50 als pacer.

GroteFoto-AXAXUZ8G2013
Na twee jaar afwezigheid in verband met twee operaties aan mijn knie, was ik in 2013 weer terug als pacer in Leiden. Weer helemaal opnieuw beginnen. Dit keer met Kl(h)aas Laan op de 4:15. Hier staat mijn verhaal. We hadden 1 deelneemster die van het begin tot het eind bij is gebleven op haar eerste marathon. Mijn ballon was ik kwijtgeraakt aan een verkeersbord ;-(. Eindtijd: 4:14:46.

Jessica2014
Weer terug op de 4 uur. En weer samen met Daniel gelopen. Dat ging ik weer als vanouds heel prima. Het verhaal van 2014 vind je hier. Lijden in Leiden luidt mijn blog. Dat had te maken met het weer. Het was warm. Eindtijd: 3:59:29.

CX090_73A8_92015
Dit jaar weer op de 4:15. Het is geven en nemen in het pacerspeloton. Soms ben je iets minder fit en ga je op safe. Als pacer moet je wel zeker van je zaak zijn. Loop ik deze tijd (redelijk) makkelijk? Dit keer voor het eerst hazen met de goeie loopsters Gerry Visser en Karin van Eck. Hier staan mijn verhaal. Eindtijd 4:14:23.

11111061_10202884479033379_7009653438917150758_o2016
En dan zijn we al weer bij 2016 aangeland. Dit keer was ik weer pacer van de 4 uur groep. Samen met clubgenoot Chris van Rossum. Chris was voor de eerste keer pacer. Onze aangekondigde mede-pacer was helaas afgevallen. Een grote groep lopers tot zeker 37/38 km. Veel wind tegen op het laatst. Halverwege een prima doorkomst van 1:59:32. Eindtijd dit keer 3:59:26.

13227019_812638132201185_269187452942339452_n13243744_1209200432454275_6428855472792918721_oIMG_0736 IMG_0739

Lijden in Leiden

foto - kopie

Gelukkig viel het voor mij wel mee. Eigenlijk had ik betere benen dan bij de 4:12 in Rotterdam. Voor vele lopers was het wel lijden in Leiden. De temperatuur zou volgens de weermannen oplopen tot net boven de 20 graden en de zon zou vrolijk in de lucht zijn lieve gezichtje laten zien. In de loop van de dag liep de temperatuur duidelijk op ver boven die 20 graden. Zeker de laatste 15 kilometer. De wind, voor zover die er stond, blies toen in de rug. Dit betekende dat jelm14-08655 ongeveer in een sauna liep. Loop je dan op de top van je kunnen of heb je weinig ervaring met marathons lopen, en zeker in de warmte, dan wordt de kracht langzaam maar zeker uit je lichaam gezogen. Ik merkte zelfs dat ik af en toe wel aan een bekertje water toe was. De dorst was voelbaar. Uiteraard werd het hoofd koel gehouden.

Genoeg geklaagd. Daniel en ik mochten vandaag de lopers hazen die 4 uur wilden lopen bij de Leiden Marathon. We waren de pacers van dienst. Daniel heeft ook veel ervaring met hazen en kan prima lopen, dus voor hem was het vandaag ook appeltje eitje. Een Amsterdammer en een Rotterdammer die goed kunnen samenwerken, aldus het Leidsch Dagblad. Het is mogelijk.

Grotefoto-O3ZFILKV

Ook dit jaar werden de pacers weer fantastisch ontvangen door Terry in de Stadsgehoorzaal. Koffie, thee, flesjes drinken, fruit, broodjes, massage, koude douche, tassengarderobe, een mooi shirt en een speciale medaille, etc. Alles was weer puik geregeld. Dank voor het warme onthaal. Het gele Hardloopwinkel Pacingteamshirt aan, nummer opspelden, ballon goed vastmaken, anders vliegt hij weg en toen richting het startvak. Op de foto met de pacers. De Keniaanse en Ethiopische toppers vonden die gele shirtjes en ballonnetjes zo bijzonder dat zij spontaan foto’s begonnen te maken. Uiteindelijk wilden ze wel met deze gele brigade op de foto. Dit kan zo maar gebeuren in Leiden.

foto

Om 10:30 uur was de start. Het begon al lekker te broeien met die koperen ploert. De eerste 11 km liepen de halve marathon en de hele marathon gezamenlijk. Daarna sloegen wij rechtsaf. Het was wel erg druk. De halve marathonlopers moesten die langzame marathonlopers ook nog eens inhalen.

!cid_E50845F6-40C9-4F54-AC02-E23CA1E4D3A4

Hoeveel volgers we hadden was de eerste 11 km niet te zien. Als ik omkeek zag ik duizenden hoofden “dansen”. Na de afslag over de brug, speciaal door de Landmacht aangelegd over de Oude Rijn, bleken Daniel en ik 25 tot 30 volgers te hebben. Het liep lekker. De groep liep iets uit elkaar, maar dat was geen probleem. De dorpen waar we doorheen liepen waren soms stil en soms heel enthousiast, zoals Oude Ade. De halve marathon ging in 1:59:36 (de tweede helft zou overigens in 1:59:53 gaan)

Na 25 km begonnen de eerste lopers te lossen. Zeker na een drankpost is het altijd de vraag hoeveel er nog meegaan. Ondanks dat we toch wat inhouden, zijn dit punten waar lopers er vaak de brui aangeven. Zelf kreeg ik flink last van de aanhechting van mijn linkerkuit. Het werd flink stijf. Ik waarschuwde Daniel alvast over dit onheil. Ik vreesde namelijk dat ik zou moeten uitstappen. Gelukkig kon ik blijven lopen en werd het later weer wat soepeler.

10341486_475618815903120_4361481973344695161_nWeer enkele kilometers verder was er niet veel meer van de groep over. We hadden nog 2 volgers. Tamara en Kees. Zij hebben het prima volgehouden. Onderweg liep de ene na de andere atleet te wandelen of reed zou maar voorbij in een auto van de organisatie ;-). We zwaaiden vrolijk terug. Wij gingen door. Na Leiderdorp kwam Leiden al weer snel in zicht. Daniel had een mooi schema bij zich, waardoor de Amsterdammer en Rotterdammer onderweg toch nog enige discussiestof hadden ;-). Haha. Maar dat ging goed hoor. In de laatste kilometers goed rekenen om precies onder de 4 uur uit te komen. En dat ging helemaal lukken. Na 3:59:29 kwam ik over de finish. Hier staan de garmingegevens (km 2 kwam ik terug van een plaspauze, die is dus wat sneller ;-)) Deze marathon heb ik ondertussen al 9 keer gelopen. En het wordt ieder jaar groter. Volgend jaar de 25e Leiden Marathon. Daar moet je zeker bij zijn. Ik in ieder geval wel. Tot volgend jaar in de sleutelstad.

CX090_73A8_9

Leiden Marathon

Het is nog stil bij de start

Het is nog stil bij de start

Het was al mijn achtste marathon in de Sleutelstad. In 2002 liep ik er zelfs een p.r. In 2007 zie ik een oproep van de Leiden Marathon voor pacers. Ik besluit me daarvoor aan te melden. Zo loop ik dat jaar voor het eerst met een ballonnetje achter mij aan. Later heb ik nog een paar keer voor de 4:00-groep uitgelopen. In 2010 was de laatste keer. Daarna gooide de knie roet in het eten. Dit jaar zag ik weer kans om deze leuke marathon te lopen. En zelfs over een heel nieuw parcours.

Andy, altijd humor

Andy, altijd humor

Al sinds de beginjaren is Terry onze gastvrouw, aanspreekpunt, regelaar, coördinator, etc. Zij doet dit zo goed, dat ze nog jaren “in dienst” mag blijven. Alles wordt voor ons pacers prima verzorgd. Ook dit jaar weer. Als pacer heb je toch een streepje voor. Dit jaar waren we welkom in de Stadsgehoorzaal. Daar waar ook de businessteams samenkomen. Vanuit de Stadsgehoorzaal stap je zo het startvak in. Dat is dus al een luxe. Bij aankomst zijn er al de nodige pacers, waaronder Andy en Ton, die reserve is voor vandaag, en vele anderen. Koffie, thee, een broodje, fruit. Het staat allemaal voor het grijpen. Zoals ik al zei, prima geregeld. We krijgen in een tasje ons loopshirt, startnummer (ik start voor mijn 77e marathon met startnummer 777 ;-)), nog een extra Leiden shirt, regenjack en een polsbandje om dit “paleis” na afloop weer legaal te kunnen betreden. De medaille zit er nog net niet in. Daar moet nog wel voor gelopen worden. De ballonnen, in alle kleuren, worden netjes aangeleverd. Het is zaak de met helium gevulde kleurrijke rubberen robbies goed vast te houden of aan je shirt en/of broek te knopen, want anders wordt het letterlijk een luchtballon. En van de hoogte van het plafond in de Stadsgehoorzaal word je ook niet blij. Overigens zou ik bij 36 km met rubberen robbie aan een bord blijven hangen, en toen was hij definitief de hemel in vertrokken.Pacers

In het startvak blijken mijn mede-haas Klaas (op zijn pet staat Kl(h)aas) en ik al snel een aanspreekpunt te zijn. Welke kleur ballon heeft de 1:50 op de 21,1 km? Goede vraag ;-). Ook verzamelen zich al 4:15-lopers om ons heen. Voornamelijk vrouwen. De één debuteert op de marathon, de ander heeft een p.r. van 4:36, etc. Ook Dave is van de partij. Dat zijn leuke uitdagingen om die vandaag eens flink te verbeteren of iets moois van te maken. Het doel is, zoals je op ons shirt kunt zien, om op 4:15 uit te komen. De meeste pacers zorgen ervoor dat ze daar dan iets onder zitten. Ik had een schema gemaakt van 6’02” per kilometer. Dat zou een eindtijd moeten opleveren van 4:14’37”. De ervaring leert dat je misschien 10/20% van de lopers tot de finish bij je kan houden. Zeker in een kleinere marathon kunnen dat er dan wel eens heel weinig zijn.

Klaas is de poton over op 11 km

Klaas is de poton over op 11 km

Een minuut of 5 na het startschot gaan we over de startlijn. We kunnen ons tempo goed lopen. Er is voldoende ruimte. En dan gaat het er om zo vlak mogelijk te lopen en je schaapjes een beetje bij elkaar te houden. Na 11 km gaan we over een poton dat speciaal voor deze loop is aangelegd. De halve marathonlopers gaan linksaf, wij gaan naar rechts. Nu is ook duidelijk zichtbaar hoe groot ons groepje is. Ik ben vergeten te tellen, maar ik denk 8 tot 10 lopers. Na 10 km komen we door in 1:00’10”. De organisatie registreert de tijden per 1/4 marathon. Dat levert dit lijstje op:

Split Bruto uitslag Netto uitslag Lap time min/km km/h Place
1/4 marathon 1:08:10 1:03:24 1:03:24 06.01 10.0 635
1/2 marathon 2:11:42 2:06:56 1:03:33 06.01 10.0 641
3/4 marathon 3:15:14 3:10:28 1:03:33 06.01 10.0 594
finish 4:19:32 4:14:46 1:04:18 06.06 9.8 531
Foto: Walter de Ling

Foto: Walter de Ling

Hier mijn garmingegevens. Ton heeft besloten om vandaag rustig aan te doen en hij loopt dan ook met ons groepje mee. Ton loopt, als ervaren haas, ook regelmatig op kop. Klaas kan ook prima tempo lopen, zodat ik me nog wel eens laat afzakken en tussen de mede-lopers ga lopen en waar nodig op hen inpraat. Na 25 km merk ik dat de eerste lopers het moeilijk gaan krijgen. Sommige kunnen nog aanhaken. Anderen moeten er echt af. Je kan lullen als brugman, maar ze krijgen het gewoon niet meer bolgewerkt. Als het gat te groot wordt, moet ik verder en terug naar mijn mede-haas Kl(h)aas.

lm13-08876Het parcours is dit jaar nieuw. Voor de marathon betekent dat één grote ronde. Dat is best leuk, maar het parcours is wat saai voor Leidse begrippen. Af en toe kom je in een dorpje. Daar is de sfeer best goed. Verder is het veel weilanden en lange rechte wegen. Voorheen liep je toch meer tussen het publiek en de bebouwing. En dan de wind. Die stond er zondag flink en dat zal je weten op zo’n open parkoers. Het leek wel of we hem meer tegen dan mee hadden.

Dan mijn knie. Als je goed kijkt, zie je dat hij in delm13-08874 tape zit. Een paar weken geleden kreeg ik last van mijn knieschijf en ook pijn bij lopen. Volgens de fyiso is mijn kniekapsel geirriteerd, staat/stond mijn been niet helemaal recht en is de knie niet soepel genoeg. Kortom. Je wordt geopereerd, doet veel aan kracht en stabiliteit, maar aan de rest wordt niet veel aandacht besteed. En als je dan af en toe een metertje loop, zoals ik, dan zal dat toch een keer gaan wringen. Ik merk dat het iets beter gaat, maar nog niet wat het moet zijn. De roparun en Leiden waren evenementen waar ik afspraken had, en die wil je dan ook nakomen. Dat is goed gelukt. De knie is eerder beter gaan voelen, dan slechter. Maar ik doe nu even voorzichtig. Doelen zijn er nu toch even niet. Ik zal eerst weer goed fit moeten zijn en dan zien of ik weer wat snelheid kan krijgen, want dat is echt niet veel soeps meer.

Jessica

Terug naar de marathon. Daar kan ik verder vrij kort over zijn. Klaas en ik lopen ons tempo en langzaam maar zeker gaan er steeds meer lopers af. Er blijft er uiteindelijk nog één over, die vanaf het begin is meegegaan: Jessica. Zij debuteert op de 20130526_160006marathon. Twee mannen op leeftijd met 134 marathons in de benen nemen haar op sleeptouw. Soms lijkt het “lijntje” te breken, maar dan toch komt ze er weer bij. Super gedaan. Bij de finish is het dik verdiend dat zij juichend met de hazen over de finishlijn gaat. Onze tijd 4:14’46”. Een tijd die nog ontbrak ;-). Later hoor ik dat Ingeborg ook een p.r. van 14 minuten liep. Zij moest ons bij 32/33 km laten gaan. Fijn om dat te horen.

Uiteraard zijn er ook nog andere afstanden, waaronder de halve marathon. En hieraan deden haas Gudy en dochter Marlyn mee. En zij liepen 1:59’21” Een dik p.r. voor Marlyn. Voor het eerst onder de 2 uur. Een topprestatie. Die marathon komt steeds dichterbij.

Marlyn loopt een p.r. op de halve marathon

Marlyn loopt een p.r. op de halve marathon