Leiden Marathon

Het is nog stil bij de start

Het is nog stil bij de start

Het was al mijn achtste marathon in de Sleutelstad. In 2002 liep ik er zelfs een p.r. In 2007 zie ik een oproep van de Leiden Marathon voor pacers. Ik besluit me daarvoor aan te melden. Zo loop ik dat jaar voor het eerst met een ballonnetje achter mij aan. Later heb ik nog een paar keer voor de 4:00-groep uitgelopen. In 2010 was de laatste keer. Daarna gooide de knie roet in het eten. Dit jaar zag ik weer kans om deze leuke marathon te lopen. En zelfs over een heel nieuw parcours.

Andy, altijd humor

Andy, altijd humor

Al sinds de beginjaren is Terry onze gastvrouw, aanspreekpunt, regelaar, coördinator, etc. Zij doet dit zo goed, dat ze nog jaren “in dienst” mag blijven. Alles wordt voor ons pacers prima verzorgd. Ook dit jaar weer. Als pacer heb je toch een streepje voor. Dit jaar waren we welkom in de Stadsgehoorzaal. Daar waar ook de businessteams samenkomen. Vanuit de Stadsgehoorzaal stap je zo het startvak in. Dat is dus al een luxe. Bij aankomst zijn er al de nodige pacers, waaronder Andy en Ton, die reserve is voor vandaag, en vele anderen. Koffie, thee, een broodje, fruit. Het staat allemaal voor het grijpen. Zoals ik al zei, prima geregeld. We krijgen in een tasje ons loopshirt, startnummer (ik start voor mijn 77e marathon met startnummer 777 ;-)), nog een extra Leiden shirt, regenjack en een polsbandje om dit “paleis” na afloop weer legaal te kunnen betreden. De medaille zit er nog net niet in. Daar moet nog wel voor gelopen worden. De ballonnen, in alle kleuren, worden netjes aangeleverd. Het is zaak de met helium gevulde kleurrijke rubberen robbies goed vast te houden of aan je shirt en/of broek te knopen, want anders wordt het letterlijk een luchtballon. En van de hoogte van het plafond in de Stadsgehoorzaal word je ook niet blij. Overigens zou ik bij 36 km met rubberen robbie aan een bord blijven hangen, en toen was hij definitief de hemel in vertrokken.Pacers

In het startvak blijken mijn mede-haas Klaas (op zijn pet staat Kl(h)aas) en ik al snel een aanspreekpunt te zijn. Welke kleur ballon heeft de 1:50 op de 21,1 km? Goede vraag ;-). Ook verzamelen zich al 4:15-lopers om ons heen. Voornamelijk vrouwen. De één debuteert op de marathon, de ander heeft een p.r. van 4:36, etc. Ook Dave is van de partij. Dat zijn leuke uitdagingen om die vandaag eens flink te verbeteren of iets moois van te maken. Het doel is, zoals je op ons shirt kunt zien, om op 4:15 uit te komen. De meeste pacers zorgen ervoor dat ze daar dan iets onder zitten. Ik had een schema gemaakt van 6’02” per kilometer. Dat zou een eindtijd moeten opleveren van 4:14’37”. De ervaring leert dat je misschien 10/20% van de lopers tot de finish bij je kan houden. Zeker in een kleinere marathon kunnen dat er dan wel eens heel weinig zijn.

Klaas is de poton over op 11 km

Klaas is de poton over op 11 km

Een minuut of 5 na het startschot gaan we over de startlijn. We kunnen ons tempo goed lopen. Er is voldoende ruimte. En dan gaat het er om zo vlak mogelijk te lopen en je schaapjes een beetje bij elkaar te houden. Na 11 km gaan we over een poton dat speciaal voor deze loop is aangelegd. De halve marathonlopers gaan linksaf, wij gaan naar rechts. Nu is ook duidelijk zichtbaar hoe groot ons groepje is. Ik ben vergeten te tellen, maar ik denk 8 tot 10 lopers. Na 10 km komen we door in 1:00’10”. De organisatie registreert de tijden per 1/4 marathon. Dat levert dit lijstje op:

Split Bruto uitslag Netto uitslag Lap time min/km km/h Place
1/4 marathon 1:08:10 1:03:24 1:03:24 06.01 10.0 635
1/2 marathon 2:11:42 2:06:56 1:03:33 06.01 10.0 641
3/4 marathon 3:15:14 3:10:28 1:03:33 06.01 10.0 594
finish 4:19:32 4:14:46 1:04:18 06.06 9.8 531
Foto: Walter de Ling

Foto: Walter de Ling

Hier mijn garmingegevens. Ton heeft besloten om vandaag rustig aan te doen en hij loopt dan ook met ons groepje mee. Ton loopt, als ervaren haas, ook regelmatig op kop. Klaas kan ook prima tempo lopen, zodat ik me nog wel eens laat afzakken en tussen de mede-lopers ga lopen en waar nodig op hen inpraat. Na 25 km merk ik dat de eerste lopers het moeilijk gaan krijgen. Sommige kunnen nog aanhaken. Anderen moeten er echt af. Je kan lullen als brugman, maar ze krijgen het gewoon niet meer bolgewerkt. Als het gat te groot wordt, moet ik verder en terug naar mijn mede-haas Kl(h)aas.

lm13-08876Het parcours is dit jaar nieuw. Voor de marathon betekent dat één grote ronde. Dat is best leuk, maar het parcours is wat saai voor Leidse begrippen. Af en toe kom je in een dorpje. Daar is de sfeer best goed. Verder is het veel weilanden en lange rechte wegen. Voorheen liep je toch meer tussen het publiek en de bebouwing. En dan de wind. Die stond er zondag flink en dat zal je weten op zo’n open parkoers. Het leek wel of we hem meer tegen dan mee hadden.

Dan mijn knie. Als je goed kijkt, zie je dat hij in delm13-08874 tape zit. Een paar weken geleden kreeg ik last van mijn knieschijf en ook pijn bij lopen. Volgens de fyiso is mijn kniekapsel geirriteerd, staat/stond mijn been niet helemaal recht en is de knie niet soepel genoeg. Kortom. Je wordt geopereerd, doet veel aan kracht en stabiliteit, maar aan de rest wordt niet veel aandacht besteed. En als je dan af en toe een metertje loop, zoals ik, dan zal dat toch een keer gaan wringen. Ik merk dat het iets beter gaat, maar nog niet wat het moet zijn. De roparun en Leiden waren evenementen waar ik afspraken had, en die wil je dan ook nakomen. Dat is goed gelukt. De knie is eerder beter gaan voelen, dan slechter. Maar ik doe nu even voorzichtig. Doelen zijn er nu toch even niet. Ik zal eerst weer goed fit moeten zijn en dan zien of ik weer wat snelheid kan krijgen, want dat is echt niet veel soeps meer.

Jessica

Terug naar de marathon. Daar kan ik verder vrij kort over zijn. Klaas en ik lopen ons tempo en langzaam maar zeker gaan er steeds meer lopers af. Er blijft er uiteindelijk nog één over, die vanaf het begin is meegegaan: Jessica. Zij debuteert op de 20130526_160006marathon. Twee mannen op leeftijd met 134 marathons in de benen nemen haar op sleeptouw. Soms lijkt het “lijntje” te breken, maar dan toch komt ze er weer bij. Super gedaan. Bij de finish is het dik verdiend dat zij juichend met de hazen over de finishlijn gaat. Onze tijd 4:14’46”. Een tijd die nog ontbrak ;-). Later hoor ik dat Ingeborg ook een p.r. van 14 minuten liep. Zij moest ons bij 32/33 km laten gaan. Fijn om dat te horen.

Uiteraard zijn er ook nog andere afstanden, waaronder de halve marathon. En hieraan deden haas Gudy en dochter Marlyn mee. En zij liepen 1:59’21” Een dik p.r. voor Marlyn. Voor het eerst onder de 2 uur. Een topprestatie. Die marathon komt steeds dichterbij.

Marlyn loopt een p.r. op de halve marathon

Marlyn loopt een p.r. op de halve marathon

Advertenties