97 en 98 binnen een weekje

Naamloos kopiePlannen is leuk, maar nog even doen is soms best lastig. Ik had gepland om in 10 weken 5 marathons te lopen. Daar waren er maar 3 zeker van. De rest van het loopschema zou afhangen van hoe het allemaal uitkwam en hoe ik er fysiek voor zou staan. De Loch Ness Marathon (94) was een zekerheidje. Deze stond al maaaaaanden gepland. Een week later de Kustmarathon (95) was niet direct de planning. Dat had eigenlijk Eindhoven een week later moeten zijn. Maar ja, de kustmarathon is zo leuk en de weersomstandigheden waren goed.

Vervolgens een paar weekjes rust en toen de Marathon Brabant (96).Deze was wel gepland. Vervolgens weer wat rust voor ‘t is voor Niks Marathon (97) en toen een week later Spijkenisse (98). Deze laatste zou afhangen hoe ik er voor lag stond. En dit alles om in korte tijd een aantal marathons “te sparen” en die maar alvast binnen te hebben. De planning kwam niet helemaal lekker uit, met 2 x 2 marathons met een week ertussen. Maar wel zo makkelijk om bijvoorbeeld Spijkenisse, dichtbij huis te lopen.

En dit alles om op 10 april 2016 in Rotterdam mijn 100e te kunnen lopen. Ik krijg nu vaak de vraag “Welke wordt de 99e?” Dat weet ik echt nog niet. Er is niet zo heel veel meer als in een voor- of najaar, maar dat komt wel goed. Ik zal hem in ieder geval niet van te voren aankondigen ;-). Ik realiseer me natuurlijk ook dat het nog fout kan gaan. Raak ik geblesseerd? Loop ik mijn 99e niet uit, en moet ik dan alsnog snel een andere zoeken? Vraagtekens zat, waar ik me overigens niet druk om maak. Niks moet, alles mag! 🙂

Bij mij is het zo gelopen(!) dat ik veel marathons ben gaan lopen, waarvan maar een paar ultra’s. Andere atleten lopen kortere afstanden en die zijn ook heel leuk. Na mijn 100e is het plan om meer kortere afstanden te gaan lopen en minder marathons. Ik zou wel eens willen weten hoeveel (ultra)marathons jullie liepen? Hieronder kan je de poll invullen.

Dus op 29 november was daar eerst de ’t is voor niks marathon in Geldrop. Mijn 5e keer over dit mooie parcours. Met een gezellig ploegje van Energie in de vroege ochtend naar het zuiden gereden. Traditioneel veel (oud) bloggers, facebookers, instagrammers en twitteraars zijn bij deze loop present. Zo ook de AWC-cake van Petra. Altijd lekker. Het plan was om rustig te lopen met het oog op mogelijk nog een marathon een week later. Ik had 4:06 tot met 4:09 nog open staan als niet gelopen tijden. Dus ik ging me daar oprichten. D12314557_727795050685494_508608359650958936_oat is een andere hobby. Marathontijden sparen. Ik moet er nog 9 dan heb ik een uur volgelopen. Dat zal denk ik nog wel even duren. Ben er niet echt mee bezig.

Er stond aardig wat wind, maar uiteindelijk viel het wel mee op het parcours. Een paar keer op de open hei was de wind IMG_3999lastig tegen. In het bos rond 25 km begon het te regenen. Doordat ik toen in het bos liep, was dat ook niet al te heftig. Al met al dus prima weer. Ondanks dat het tweede gedeelte lastiger is dan het eerste gedeelte, heb ik toch vrij vlak kunnen lopen. (garmincijfertjes). Het was wel een nat parcours dit keer. Aardig wat modder en plassen. Gelukkig had ik mijn trailschoenen aan en die hadden nog redelijk wat grip. Ook als ik dwars door de modder ging. Bij binnenkomst stonden Gudy, Toon, Martin (bedankt voor de foto), Gina, Monique en Rob bij de finish. Dat is toch wel leuk als je weet dat de lopers van de meeste afstanden al achter het bier zitten of al onderweg naar huis zijn. 4:07 kon ik afstrepen.

De benen waren redelijk fris na deze marathon. Dat komt meestal door het afwisselende parcours. De belasting is niet constant hetzelfde. En dat vinden de spieren wel fijn. Dus op dinsdag na t is voor niks alsnog voor Spijkenisse ingeschreven.

Ik had niet het plan om hier een tijd te gaan wegstrepen en om heel langzaam te lopen. Dus maar gezellig mee met de hazen van de 4 uur groep, waaronder Ruud. Verder liepen Karin en clubgenoot Marco ook mee in deze groep. Er stond flink wat wind, dus was het wel nodig om in een groep te lopen.

1070215Het tempo van de hazen lag prima. Ergens rond de 1:59:15 kwamen we halverwege door.

Nog 2

Nog 2

Richting de 30 km ging ik het wat zwaarder krijgen. Ik twijfelde. Zal ik me laten afzakken en nog een tijd wegstrepen. Of nog zolang mogelijk in “de trein” meelopen. Even liet ik me afzakken, om daarna weer aan te sluiten.

Mogelijk gingen de hazen langzamer lopen omdat zij dachten tijd over te hebben. Bij Ruud lees je hierover zijn verhaal. Ik hoorde dat natuurlijk pas achteraf. Bij 35 km besloot ik de drankpost over te slaan en direct voor de pacegroep uit te gaan lopen. Ik was immers niet meer zo fris. Zo had ik een (mentale) voorsprong. En dat werkte. Ik liep het tempo makkelijker en zelfs iets sneller. Ik wist namelijk dat er nog redelijk doorgelopen moest worden om onder de 4 uur uit te komen. Langs de Oude Maas, bochtje om, onder de Spijkenissebrug door, 41 km. Dat ging ik wel redden. En inderdaad. Het werd 3:58:45 (netto). (garmincijfertjes)

Het 10 weken-project zit erop. Nu even geen marathons. Ik wens iedereen prettige kerstdagen en een sportief en gezond 2016.

De medailles zijn weer opgeknoopt en hangen netjes aan de muur.12309680_730246460440353_8413940551830053777_o

Advertenties

Loch Ness Marathon

Edinburgh

Edinburgh

Edinburgh

Het moet net 2015 zijn geweest toen in huize Van Klaveren de Loch Ness Marathon ter sprake kwam. Traditioneel maken we in het najaar vaak een marathonreisje, zoals New York (2x), Berlijn (2x), Frankfurt, Terschelling (3x), Kustmarathon Zeeland en München.

P1010630Ik moest even aan het idee wennen. Loch Ness. Dit is toch dat vreselijke monster. Ze hebben er zelfs een marathon naar vernoemd. Kennelijk is het monster aanleiding om snel te lopen.

P1010642 P1010652 20150920_084438

De finish is in het plaatsje Inverness. Dat moest ik eerst eens gaan opzoeken op de kaart. Dat lag toch wel hoog in Schotland. Toen duidelijk werd dat dit hem ging worden, gaf Gudy aan dat zij er een langere reis van wilde maken. Niet alleen naar Inverness, maar een langere rit door Schotland. De Schotse Hooglanden en Edinburgh. Schotland is immers mooi, en nat. Al snel werd besloten dat het een reisje werd met clubgenoten Gina en Toon en Hans en Esther.

Ons reisschema

Ons reisschema

Hans deed waar hij goed in is en kwam al snel met een reisschema. Met wat kleine aanpassingen was onze reis al snel in elkaar geknutseld. En toen was het zo ver. Het was zaterdag 19 september. Met onze koffers met de Intercity Direct in 25 minuten van Rotterdam CS naar Schiphol. Een ideale verbinding. De vlucht ging voortvarend. We waren langer aan het taxiën op Schiphol dan dat we vlogen ;-). Precies 1 uur vliegtijd met Easyjet.

P1010665 P1010673 P1010678P1010697

Op 3 locaties verblijven betekent ook 3 verschillende overnachtingen. We begonnen in Edinburgh bij Marianne and her husband in een B&B. It was a lovely family house in the desirable Edinburgh location of Morningside. Het was een echt typisch Engels huis dat helemaal volstond met snuisterijen. Marianne was zeer zorgzaam en gastvrij. De slaapkamers waren perfect. Hans mocht met zijn Esther in de roze kamer slapen. Dat vond hij zeer lovely ;-). Uiteraard werd Edinburgh verkend, werd op zondagmorgen 10 km getraind, guinness en lager gedronken en fish and chips gegeten. Bij Marianne heeft alleen Toon de moed gehad om haggis te eten. Ik deed dat later in Inverness. Weet je niet wat haggis is, lees dit dan. Heb je een zwakke maag, lees het dan niet ;-). De black pudding (bij ons bekend als bloedworst) en beans hebben we links laten liggen. Scramble eggs, bacon, salmon, sausage, champignons, etc. werden wel genuttigd.

P1010708 P1010718 P1010720

 

Na 2 nachtjes slapen zei het schema dat de reis naar Glasgow ging. Met de trein vanaf Waverley Station ben je in 50 minuutjes in Glasgow. Glasgow, bekend als een industriestad is moderner dan Edinburgh. Van de industrie zie je niet veel meer. Glasgow is net als Edinburgh een geweldige stad. Hou je meer van oudere gebouwen, dan zal Edinburgh je meer aanspreken. In Glasgow verbleven we in het Ibis hotel. Heel wat anders dan de B&B van Marianne, maar uiteraard ook geschikt voor een goed verblijf. Ook in deze stad werd getraind.

P1010721 P1010727 P1010728

Langs de River Clyde en later werd de stad verkend. We bezochten de Necropolis, een scarry begraafplaats met indrukwekkende grafstenen. Het cultuurhappen werd afgesloten met een bezoek aan het Kelvingrove Art Gallery and Museum. Bijzonder mooi en grappig. Echt voor iedereen wat wils. Niet alleen ‘saaie’ schilderijen aan de muur, maar zelfs een heus concert tijdens de middagthee. Ja, je leest het goed. Thee!!

IMG-20150922-WA0003 FB_IMG_1442918307456 P1010755

Ondertussen was het woensdag geworden. Vroeg op, want om 7.30 uur werden we opgehaald door een busje van Discover Scotland Tours.
De chauffeur in een heuse kilt was ook de reisleider. Hij sprak nog net geen Schots galic, maar het scheelde niet veel. Ik verstond er in ieder geval bar weinig van. Maar zo te horen had de man er zelf veel plezier in. Hij lachte hard om zijn eigen grappen. Waar hoor ik dat wel eens meer ;-).

20150923_101926 P1010758 P1010762

Hij draaide ook mooie Schotse muziek en de filmsong van Skyfall, die deels in Schotland is opgenomen. In ieder geval. Het was een schitterende toch door de Highlands. Hier en daar werd gestopt voor een fotootje of om wat te drinken of te eten. Tegen het eind van de dag bereikten we Inverness. Wij werden met onze koffers bij een bushalte gedropt en de rest van de reizigers mocht weer terug naar Glasgow.

IMG-20150924-WA0005 20150925_081323 P1010789

We waren in Inverness. 5 nachten verbleven in het Corriegarth hotel met het wifi wachtwoord: thecorrie. Heel origineel. Het werd van te voren bestempeld als een spooky hotel, maar gelukkig hebben we daar niks van meegekregen. Dat wandelend laken op gang was gewoon Toon ;-).

20150925_190106 P1010803 P1010805

Een eenvoudig maar prima hotel met een paar kamers op de eerste etage. Op de begane grond was een restaurant en een pub. En die pub werd een beetje onze huiskroeg. Laat nou net het WK Rugby aan de gang zijn, en die Schotten een pestpokken hekel aan de Engelsen hebben en als die Engelsen dan verliezen van Wales, dan is het feest. Zo zeer, dat Esther uit haar bed dreunt :-). Je weet echt niet welk bier je moet kiezen als er 25 taps voor je neus staan. Doe ze dan maar allemaal ;-).

P1010821 20150926_191833_LLS 20150927_090834

Inverness is een heel leuk stadje met een druk centrum. Over de rivier de Ness hangen mooi bruggetjes. Ook in dit stadje kan je goed eten (en drinken). Op de donderdag verkenden we Inverness. Na 4 dagen in de grote stad waren onze benen aan wat rust toe. Wel nog even 5 km lopen ;-). Op vrijdag werd Aviemore met de trein bezocht en een mooie wandeling de hoogte in gemaakt.

20150927_093320 20150927_093400 20150927_135017

Op zaterdag de marathonexpo bezoeken, die uit 1 tent bestond, en het startnummer ophalen. In de avond goed stapelen bij de pizzeria (met extra pasta voor Hans en Hans) en in onze pub nog even goed doorstapelen. En dan is het marathondag. Eens kijken wat dat gaat worden. Het parcours daalt ongeveer 500 meter, maar stijgt ook weer 300 meter. Om 7.30 uur vertrekken er circa 50 bussen 42 kilometer zuidwaarts. Daar midden in de middle of nowhere ligt de startlijn. Het is gelukkig droog, maar nog wel fris op deze ochtend. Later bleek dit de warmste editie te worden. Tassen kunnen worden ingeleverd. En dan is het nog steeds wachten. In plaats van Lee Towers is er hier een peloton van doedelzakspelers. Heel indrukwekkend.

20150927_142451 20150927_145105 IMG-20150927-WA0019

Om 10 uur is de start. De eerste kilometer schieten we naar beneden. Kilometer 1 gaat in 4’41” en dat terwijl ik probeer af te remmen. Daarna nog wat snelle kilometers. Langzaam maar zeker wordt het wat vlakker. Bij 9 kilometer komt de eerste echt puist. Rustig ga ik naar boven. Daarna dalen we weer. Zeker in het begin zit er veel afdaling in. Na een kilometer of 15/16 wordt het parcours geaccidenteerd. Het gaat wat op en wat af. Dat ga je wel in je bovenbenen voelen. Bij 30/31 km zit er nog een hele hoge berg in. De stijging duurt lang. Het tempo zakt tot onder de 6’30” per kilometer. Kilometerpunten zie je hier niet. Alleen mijlen worden aangegeven. Het is dus wel goed opletten of je garmin nog een beetje gelijk loopt. Je kan natuurlijk ook je gps op mijlen zetten. Het wordt nu flink werken om het tempo er nog in te houden. Mijn doel was om 3:45 te lopen. Na een kilometer of 15 had ik door al die afdalingen ongeveer 3 minuten te pakken. Je weet dat je dat weer kwijt gaat raken door de stijgingen die gaan komen. Nog even en dan wordt Inverness bereikt. Nog een rondje over de brug en weer terug langs de rivier de Ness. Het wordt 3:46 (zie garmin). Mijn bovenbenen zitten goed in de verzuring.

P1010771 P1010813 P1010823

De rest loopt ook prima. Hans loopt zelfs een persoonlijk record. Dat is natuurlijk geweldig. Na afloop een mooie medaille, t-shirt en nog een kleine pastaparty. Op zondagavond eten we lekker in The Corrie en hangen nog wat in de pub. Een dag later ’s ochtends om 8 uur richting het vliegveld van Inverness, van waar we met Flybe weer naar Amsterdam vliegen. Het was een geweldige ervaring om deze reis te doen en deze marathon te lopen.