12x Leiden

Het is al weer een tijdje geleden. 21 mei was het. Mijn 104e marathon stond op het programma in Leiden. Daar waar ik na Rotterdam het vaakst een marathon liep. De eerste keer was in 2001. Met good old Dick van den Berg. Toen was ik een persoonlijke pacer. Iets van 63 jaar was deze doorzetter toen. We liepen 3:46! Op dit moment gaat het iets minder met Dick. Vanaf deze kant wens ik hem beterschap. Dat we je maar snel bij de club mogen zien.

Later is Leiden met pacers gaan werken. Ik heb mij toen geheel vrijwillig aangemeld. Eigen schuld dus. En daar zit ik nu nog aan vast ;-). Het was 10 juni 2007 dat ik met Mark de Boer voor het eerst met een ballonnetje liep. Het pacen deed ik al langer bij de marathon trainingslopen van CAV Energie. We werden de pacers van de 4 uur groep. Tot op de dag van vandaag is Terry nog steeds onze contactpersoon voor Leiden. Tien jaar geleden liep zij ook mee en konden we haar nog naar een mooie tijd lopen.

Het was dus 21 mei. Voor de 12e keer aan de start van de Leiden Marathon. Voor de 8e keer als pacer. Voor de 6e keer op de 4 uur. Twee keer liep ik als pacer op 4:15 uur. Leiden is een goed georganiseerde marathon. De ontvangst is prettig en de verzorging goed. Kennelijk wil ik daar steeds weer terugkomen. Zo ook dit jaar.

Dit keer liep ik met Cinta als medepacer op de 4 uur. In het begin was het toch wel heel druk met de halve marathon lopers erbij. Ondanks dat er verschillende startvakken waren. Wij hadden iets van 11 minuten startverlies. Vanaf 11 km ging de halve marathon naar links en de hele naar rechts. Dan wordt duidelijk dat we ongeveer 15 volgers hebben. Een ieder met zijn eigen doel en verhaal. En ze doen allemaal hun best. Net als wij dat doen voor hen.

En zo lopen we weer uren door het mooie landschap dat Nederland te bieden heeft. Halverwege hebben we een minuutje voorsprong op het schema, waarna we iets rustiger kunnen gaan lopen. Helaas kan niet iedereen bijblijven. Dat is nou eenmaal altijd het geval bij pacegroepen. Ook soms wel begrijpelijk. Lopers proberen toch iets hoger in te zetten of om een persoonlijk record te lopen. Sommigen gaan aan het eind vooruit en lopen mooie tijden. Wij arriveren na 3:59:25. 1 seconde sneller dan vorig jaar toen ik samen met clubgenoot Chris liep. Een prima resultaat dus.

Het was weer een zonnig dagje Leiden. Had ik al gezegd dat het best warm was? Dat was het dus. Na de finish veel bedankjes van lopers. Dat doet altijd goed. Leiden, (misschien) tot volgend jaar.

28e keer Marathon Rotterdam

Mijn laatste blog dateert al weer van oktober vorig jaar. Het bloggen is uit. Alhoewel ik laatst hardloopmuts zag schrijven: Bloggen it is again! Dus wie weet. Vroeger werden er wat teksten aan het papier toevertrouwd alsof het een lieve lust was. Met de komst van twitter en facebook (en later instagram) werd dat minder en minder. Daarentegen werd het aantal social-media-gangers meer en meer. Vroeger kende je die bloggers nog (bij naam). Het waren er immers niet veel. Bloggers van het eerste (en latere) uur (ik vergeet er vast; het is ook niet de bedoeling iedereen te noemen; een naam kan op meerdere personen slaan 😉 ): Ronald, Petra, Aad, Martine, Maurice, Bjorn, Fred, Hans, John, Tiny, Richard, Rinus (dan zeg je ook Mo), Ton, Gert-Jan, Leonie, Monique, Jacqueline, Dorothé, Ruud, Marco, Kitty, Kees, Gert, Geert, Koen, Jan, Raymond, Claudia, Esther, Rik, Ilonka, etc ;-). Nu zijn het er honderden als het er geen duizenden zijn. Ik doe er geen moeite voor om die ook allemaal te volgen en leuk (like) te vinden. De bloggers die elkaar zagen bij wedstrijden of afspraken bij evenementen is niet meer (zoals het was) dan wel zeer sporadisch. Ik ben daar zelf natuurlijk ook debet aan.
Reden om het bloggen weer voorzichtig op te pakken? Soms een kort verslag of verhaal van een training. Wie zit daar op te wachten? Of een lekkere cynische noot over sportrusten, te hard en/of teveel trainen. Uhhmmmmmmm, wel lekker natuurlijk.

We gaan terug naar 9 april van dit jaar. De Marathon Rotterdam. Voor de 28e keer aan de start en ik kan alvast verklappen ook voor de 28e keer uitgelopen. Uitstappen in mijn hometown is (bijna) onmogelijk. Dan moet er wel heeeeeeeellll iets erg aan de hand zijn: de Erasmusbrug stort in terwijl ik er op loop of mijn knieën breken in tweeën. Anders stap ik natuurlijk niet uit. Zeker met de komst van het Super Marathon Masters klassement.

Ook dit jaar is er in de B-groep van CAV Energie onder leiding van trainer Riad fanatiek getraind. Soms wel eens te fanatiek. En dan ligt dat zeker niet (altijd) aan de trainer, maar ook zeker aan de atleet. Geef de atleet een opdracht mee, en hij is hem na 25 meter al weer vergeten. Ik heb de atleten zien komen en gaan in die 31 jaar dat ik nu (hard)loop. Versleten, overtraind of wat dan ook. Ik prijs me gelukkig dat mijn lichaam het nog steeds volhoudt. Daar moet je ook een beetje geluk mee hebben, maar je hebt het voor een groot deel zelf in de hand. Misschien heb ik het geluk dat ik nooit zo snel was?

De marathon is een aparte discipline. Je loopt niet na een jaar trainen de sterren van de hemel. Wil je de marathon onder de knie krijgen, dan moet je er wel een paar gelopen hebben en hierin ervaring opdoen. Wedstrijdhardheid opdoen door het lopen van wedstrijden vind ik ook een belangrijk item. En natuurlijk je langzame duurlopen niet te snel lopen. Er zit niet voor niks het woord ‘langzame’ in. Lopers van de (te) snelle trainingen zie je zo maar slecht presteren of zelfs niet finishen. En dat je niet verder kan, kramp krijgt, steken in je zij voelt, of wat dan ook. Dat heeft een reden: je was niet goed getraind (voor je voorgenomen tempo) onder de gegeven omstandigheden?

Maar verder is hardlopen wel leuk hoor, zeker marathons. Dit jaar probeerde ik onder de 3:40 te lopen. Dat had ik gezegd. Dan moet ik het ook nog maar waar maken. Met de hype van <3:30 deed ik niet mee. Ik ken mijn grenzen gelukkig wel. Vorig jaar was het 3:41 in Rotterdam en 3:43 in Eindhoven. Ik begon met 2 clubgenoten, waarvan er helaas eentje moest afhaken. Bij 25 km krijgen we onze persoonlijke haas, Gerard, erbij. Dat was ik helemaal niet gewend. Meestal ben ik zelf de haas. Maar ik moet zeggen, hetZwaar. Laatste kilometers heeft geholpen. Je wilt dan toch als een soort ‘vos’ die prooi niet laten gaan. Je houdt het zeker langer vol. Na 30 km heb ik niet echt meer op de tussentijden gelet, want toen moest er echt gewerkt worden. En als we dan terugkijken hebben we weer mooi vlak gelopen. Heel vlak deze keer. Dat lukt mij ook niet vaak hoor als het maximale gevraagd wordt. Maximaal 22 seconden verschil tussen het langzaamste en snelste 5 kilometerblok. Eindtijd 3:38:48. Missie geslaagd en een vet p.r. voor Rob (groen shirt). 8310 is haas Joop Gerard.

Toch wel leuk dat bloggen. Zeker als we de verhalen wat korter houden, dan heel die lappen tekst van vroeger.

Marathon Eindhoven

De vorige 5 medailles van Eindhoven

De vorige 5 medailles van Eindhoven

De marathons die ik loop worden schaarser na de 100e in Rotterdam, dus ook minder blogs. Dat had ik ook aangekondigd. Even Iets minder marathons lopen. Eindhoven was al ergens in het voorjaar geboekt. Veel matties van de loopgroep van CAV Energie zouden deze marathon lopen. Altijd leuk om daar gezamenlijk naar toe te trainen. En daarin hebben we veel plezier gehad.

Het werd mijn 6e marathon in Eindhoven. Negen jaar geleden liep ik hier mijn persoonlijk record. Altijd mooie herinneringen aan deze marathon gehad. 😉 Om op zondag niet te vroeg uit de veren te moeten, reisden we al een dag voor de marathon in grote getallen naar het zuiden des lands.

20161008_213835

Rondje limoncello van de zaak

Het was nog vrij aardig weer in Eindhoven dus werd de lunch buiten op de Markt genuttigd. Daarna de startnummers opgehaald en nog wat geshopt. Ten slotte nog een lekkere cappuccino met appeltaart bij Meneer Frits genuttigd. Er moest ten slotte gestapeld worden. ’s Avonds op aanraden van Maurice bij Antonio’s gegeten. Een kleine zaak, helemaal afgeladen, wel super gezellig en warm (pfffff) en goed eten. Eigenaar Rosario stond met bijna iedere bekende Eindhovenaar en ook mensen van ver daar buiten op de foto. Er was geen plek meer voor een ander schilderijtje aan de muur. 20161008_202806 14519654_888233221308342_3250441210272154196_n

 

 

 

Op zondag 9 oktober was het vroeg uit de veren. De start was dan wel om 10 uur om de hoek van ons hotel, maar het is zaak op tijd te eten om maag- en/of darmklachten te voorkomen. 😦 😦 😦

Met Willem, Jarno had ik besloten om aan te sluiten bij de hazen Gerard en Jesus. Zij zouden Silvana (met een i.) naar een mooie tijd onder de 3:35 “brengen”, waarmee zij zich kon plaatsen voor de Deaflympics. Het weer was deze dag prima: zonnetje, droog, graadje of 10 maximaal en de wind was te verwaarlozen. Alles was gereed voor een mooie marathon.

naamloosMet vele Energie lopers aan de start in het startvak. Daar gingen we. De hazen hadden een mooi tempo. Op 25 km 25’30”. Dat ging soepel en was een mooie doorkomsttijd. Maar……. ik voelde mijn darmen prikkelen. Dat ging niet goed. Wat doe ik? Doorlopen of naar de dixi die in de verte opdoemde? Ik had geen zin in dit soort taferelennaamloos. Dan stop ik nog liever en verlies een uur, dan dat ik met een “bruine broek” moet doorlopen.

Gelukkig was het toilet vrij. Later stond ik nog twee keer voor een dichte deur. Vermoedelijk medestanders die de pot bezet hielden. Oké. Dat kost je dus tijd. Niet heel veel, maar toch. Mijn groepje was er uiteraard al vandoor. Na enige tijd zag ik ze nog wel lopen.naamloos Maar je bent toch uit je ritme, krijgt een mentaal tikkie en komt alleen te lopen, waardoor het tempo toch moeilijker is op te brengen. Bij 15/16 km nog een klein bezoekje aan de heer De Bruin en bij 17 km was ik het zat en moest ik nog één keer luxe poepen. We liepen ondertussen in een woonwijk en ik schoot een dame aan waarbij de voordeur openstond. “Mevrouw, mag ik gebruik maken van uw toilet?” “Uiteraard”. Ik nam de tijd ;-). Na alles netjes te hadden achtergelaten, vervolgde ik mijn weg. Daarna ging ik het beter en kon ik weer een beetje tempo maken.

In het blauwe blok 2, 3 en 4 zie je het tempo zakken; vanaf 20 km gaat het tempo weer omhoog.

Ik heb heel even rond 12 km gedacht aan uitstappen. Heel even maar hoor. Ik had het toen even gehad en dacht dat het misschien wel een lange lijdensweg zou worden. Toen het na de 17 km weer beter ging, kreeg ik weer wat hoop. Het tempo kon ik redelijk stabiel houden. Het beoogde tempo van 5’05” per km. haalde ik niet meer.

14522790_888900854574912_8637555538835328823_nUiteindelijk was ik het 2e gedeelte van de marathon sneller dan het eerste gedeelte. Uiteraard zat in het eerste gedeelte enige vertraging. Dat ik redelijk tempo kon houden tot aan de finish ben ik dan wel weer tevreden over. Hier zie je mijn garmingegevens.

Ik haalde nog een paar matties in. Dat geeft altijd weer wat inspiratie. Alleen heel jammer dat zij dan niet meer konden aanklampen.

Uiteindelijk toch wel weer tevreden met mijn 102e (ultra)marathon. Gudy liep ook weer een stabiele en vlakke marathon.

Een aantal loopmatties presteerden prima, een aantal misschien wat minder. Daar blijft het een marathon voor. Soms is het onvoorspelbaar wat er gaat gebeuren, maar ook voorspelbaar: minder getraind, blessure, ziek, te hard van start gaan, etc. Daar moet je mee kunnen leven en weer van leren. De volgende keer gaat het dan vast weer beter. Ik hoop dat we naar de volgende marathon weer gezamenlijk zo vol enthousiasme kunnen trainen.

Silvana haalde haar doel van 3:34. Een geweldige prestatie.

Hazen in Leiden

Op zondag 22 mei 2016 liep ik voor de 11e keer de Leiden Marathon. Tijd voor een terugblik op die 11 jaar.

2001
Toen was ik ook al de haas. Van good old Dick van den Berg: 3:46 op 63-jarige leeftijd. Dick kan nog steeds zeer enthousiast over deze wedstrijd praten. De man heeft nog altijd het clubrecord op de marathon staan 65+. In Rotterdam hebben ze zich er dit jaar weer op stuk gebeten ;-).

2002
Start en finish nog bij de toenmalige Groenoordhallen: Trainer Kok maakte toen al mooie oorkondes, zeker als je een persoonlijk record liep.

Leiden20022003
Samen met clubgenoten Dick van den Berg, Henk Pieterse, Fred van Gent en ultraloper Bert Touw de Leiden Marathon gelopen in 4:13. Dick had het dit jaar zwaarder. Onderweg moesten zijn benen een paar keer gemasseerd worden. Wel veel gelachen onderweg. Helaas geen foto van. Daarvoor eentje van de Paardenmarktloop, waar Bert en Dick ook opstaan.

Paardenmarktloop20022005
Dit keer de Leiden Marathon gelopen met Dick van den Berg, Jan van de Erve en Bert Touw. Eindtijd 4:11. Helaas weer geen foto. Dus weer eentje uit de oude doos bij de Paardenmarktloop.

Paardenmarktloop20012007
In 2007 ging de Leiden Marathon voor het eerst met pacers werken. Samen met Mark de Boer liep ik voor de 4 uur. Mark was pacer van de 2 uur op de halve en liep de marathon uit. Hier lees je mijn verhaal van toen. Eindtijd 3:57:50 (we hadden geen lopers meer bij ons en zijn toen iets versneld en hebben organisator Terry naar een mooie tijd geholpen). Na het douchen met Rinus (in zijn onderbroek) op de foto.
Rust_008_(Small)2008
Wederom met Mark de haas van de 4 uur: 3:58:23. Hier lees je mijn verhaal van toen. Zo te lezen ging het hazen ons samen weer perfect af.

Leiden 20082010
Voor de eerste keer met Daniel Huijser pacen. Ook dat ging prima. Op de 4 uur uiteraard. Dit keer liepen we 3:58:53. Hier lees je mijn verhaal van toen. Ton en Gerard liepen op de 3:50 als pacer.

GroteFoto-AXAXUZ8G2013
Na twee jaar afwezigheid in verband met twee operaties aan mijn knie, was ik in 2013 weer terug als pacer in Leiden. Weer helemaal opnieuw beginnen. Dit keer met Kl(h)aas Laan op de 4:15. Hier staat mijn verhaal. We hadden 1 deelneemster die van het begin tot het eind bij is gebleven op haar eerste marathon. Mijn ballon was ik kwijtgeraakt aan een verkeersbord ;-(. Eindtijd: 4:14:46.

Jessica2014
Weer terug op de 4 uur. En weer samen met Daniel gelopen. Dat ging ik weer als vanouds heel prima. Het verhaal van 2014 vind je hier. Lijden in Leiden luidt mijn blog. Dat had te maken met het weer. Het was warm. Eindtijd: 3:59:29.

CX090_73A8_92015
Dit jaar weer op de 4:15. Het is geven en nemen in het pacerspeloton. Soms ben je iets minder fit en ga je op safe. Als pacer moet je wel zeker van je zaak zijn. Loop ik deze tijd (redelijk) makkelijk? Dit keer voor het eerst hazen met de goeie loopsters Gerry Visser en Karin van Eck. Hier staan mijn verhaal. Eindtijd 4:14:23.

11111061_10202884479033379_7009653438917150758_o2016
En dan zijn we al weer bij 2016 aangeland. Dit keer was ik weer pacer van de 4 uur groep. Samen met clubgenoot Chris van Rossum. Chris was voor de eerste keer pacer. Onze aangekondigde mede-pacer was helaas afgevallen. Een grote groep lopers tot zeker 37/38 km. Veel wind tegen op het laatst. Halverwege een prima doorkomst van 1:59:32. Eindtijd dit keer 3:59:26.

13227019_812638132201185_269187452942339452_n13243744_1209200432454275_6428855472792918721_oIMG_0736 IMG_0739

Marathon 100 !!

20160409_155826Heel blijven
10 april 2016. Eindelijk was het zover. Ik was niet ziek geworden. De benen waren nog heel. Geen gescheurde kruisbanden, geen zweepslag in de kuit. De grote vrees natuurlijk als je naar een doel toewerkt. Het is normaal al vreselijk als je je geplande wedstrijd niet kan lopen, maar met zo’n speciaal doel zou het helemaal horror zijn geweest. Dan had ik mijn honderdste in Leiden moeten lopen. Of een jaar wachten. Dat gaat niet lukken.

Radio Rijnmond
Dit jaar had ik me – op sterk aandringen van een clubgenoot – weer (2 jaar terug waren de klavertjes4 immers ook al op het scherm) aangemeld bij RTV Rijnmond voor een mogelijke uitzending. Oké, ik vond die 100e dan ook wel een bijzonder verhaal. Ik werd gebeld door Rein Jan Potze v12472312_789668977831434_8590084408270483218_nan Radio Rijnmond. Of ik mee wilde werken aan een radio-uitzending. In de week voor de marathon kwam er iedere dag een loper zijn verhaal vertellen.

Het was bijzonder leuk om mee te maken. Zou dat wel goed gaan? Live de ether in? Niet stotteren of stilvallen. Volgens mij ging het wel goed. Ook dochter Marlyn werd telefonisch de uitzending binnengehaald en kon haar verhaal over de komende zondag kwijt. De druk werd opgevoerd. Ik ‘moest’ minimaal een half uur voor haar eindigen.

Pastaparty I
Op donderdag werd de traditionele pastaparty bij il Carretto met de loopgroep gehouden.  Bouke nam afscheid als trainer en neemt nu ‘de hamer ter hand’ bij CAV Energie. Sterke verhalen gingen over tafel en afspraken voor de zondag werden gemaakt. De tijden werden nog eens aangescherpt. En daarnaast natuurlijk lekker eten. Iedereen was er klaar voor bleek ook al bij de laatste training.

12901394_1082825298447682_4495974045053066_oIMG-20160423-WA0000Pastaparty II
IMG-20160409-WA0027Op zaterdag weer zo’n traditie. De pastaparty van de Super Marathon Masters. Op uitnodiging van de organisatie mogen we dan lekker genieten van een prima verzorgde maaltijd. Ook werd de beurs bezocht en het startbewijs opgehaald. Gudy kocht wat moois bij Lornah Kiplagat.

Marathonzondag
12976762_792400917558240_5608897339096370798_oEn voordat je het weet is het al weer zondag. De dag dat Ahmed het kanon weer zal laten knallen en Lee Towers over de Coolsingel zal galmen. De dag dat er duizenden lopers door de Rotterdamse straten denderen. De dag dat tientallen bandjes het publiek zullen vermaken en de lopers naar betere prestaties brengen. Dat werkt trouwens echt die muziek. Je gaat gewoon harder lopen. In Crooswijk, dat publiek, de zogenaamde ‘trommelbands’ op de Slinge en onder het Churchillplein. Geweldig. Kippenvelmomenten zijn dat. De dag dat er tientallen duizenden bekertjes worden plat getrapt en je schoenen plakken van de sportdrank. De dag dat er een miljoen toeschouwers langs de kant staan. Ik heb New York en Berlijn gelopen, maar Rotterdam doet daar zeker niet voor onder. Het publiek is geweldig. Geen enkele marathon in Nederland komt qua entourage in de buurt. De dag dat we bij Toon kunnen verkleden. Weer super geregeld. Bedankt. De dag dat iedereen er weer vol enthousiasme aan begint (zie foto) ;-). Deze dag werd mijn 100e marathon gelopen en voor de 27e keer in Rotterdam.IMAG0579

Mijn 1e in 1987

De wedstrijd
IMG_0366Ook dit jaar was het startvak voor velen weer goed geregeld. In wave1 kon direct om 10 uur gestart worden: 45 seconden startverlies is natuurlijk niks. Dit jaar maar liefst 4 starts. Het aantal deelnemers is de laatste jaren aanzienlijk gestegen. Bij mijn eerste marathon in 1987 finishte er nog geen 4000 lopers. Nu waren het er 12814. Ik zou samen met clubgenoot Jarno lopen op 5’15” per km. Zijn tweede marathon, dat een vreselijk p.r. zou worden. En tot mijn verbazing liep na een kilometer ook Willem in onze voetsporen. En dat heeft hij tot zeker 37 km gedaan en ook hij liep zijn record aan flarden. Het was gezellig om met z’n drieën te lopen. Veel lol en steun aan elkaar om deze wedstrijd goed te laten verlopen.12931042_792400990891566_6770686091250462968_n

12974378_792401080891557_1071901106538038730_n

IMG-20160410-WA0045

Maurice, de vriend van Jarno, heeft heel het parcours meegefietst en bewegende beelden van ons gemaakt. Ziet er toch langzaam uit 5’15” per km. ;-). Het lopen ging vrij goed. De benen werden wat zwaarder, maar het tempo kon goed vastgehouden worden. De laatste DSC_0039500 meter nog even versnellen om Jarno bij te houden en onder de 3:42 te duiken. Hier vind je mijn garmingegevens en hier zie je hoe lekker vlak ik deze keer weer heb kunnen lopen.
De loopmatties, om in de woorden van Willem te blijven, hebben er zin in gekregen. We hebben ingeschreven voor de Marathon Eindhoven. En nog veel meer lopers van onze groep. Doel is in ieder geval om daar deze tijden te gaan verbeteren.

IMG-20160412-WA0006

De 100e
Versie 2 12932717_791338177664514_2120276036103836651_nZoals waarschijnlijk wel door velen gezien had ik een speciaal shirt laten maken voor mijn 100e marathon. Dit heb ik bij RunColor laten doen. Jan heeft een mooi ontwerp gemaakt. Het is geen enkele moeite voor Jan om je wensen te vervullen en de prijs is heel schappelijk voor een persoonlijk shirt. Deze marathon was dan ook een bijzondere editie voor mij. Toch heel veel mensen langs de kant hadden door dat ik mijn 100e liep. Veel felicitaties dan ook. Maar ik moest hem nog wel even uitlopen hoor. Ook bijzonder waren de vele lopers die mij al rennend feliciteerde of vroegen “is it really your 100e? Today?” Geweldig. En Willem deed12439374_792401137558218_2810213562824062755_n ook nog een duit in het zakje door dj’s onderweg even 13002531_1112998638739708_8182434414221901890_onadrukkelijk naar mij te wijzen. 😉 Vele supporters: vrienden, familie, mijn ouders op de tribune op de Coolsingel, de leden van CAV Energie en de bloggers in de Boezemstraat. Ik zag heel snel Ronald & Merit, Richard en Frank. Onderweg natuurlijk ook John en Ans. Waarschijnlijk vergeet ik nog mensen. Iedereen bedankt voor de support en de foto’s.

Familie
De familie liep dit jaar ook weer mee. Gudy (4’02”) en de kinderen Marlyn (4’10”) en Daniëlle (4’16”). En zwager Jan (3’55”), die een mooi p.r. liep. Allen weer fantastisch gepresteerd. De foto’s zeggen genoeg.13006612_875812289232113_3047477719590125612_n

12961424_1037224269675516_301621169515632183_o DSC_0109 IMG_0461 IMG_0468

En nu?
Maandag na de marathon nogmaals bij radio rijnmond op bezoek geweest om te vertellen over de marathon. Alle lopers die de week voor de marathon op de radio waren geweestIMG_0426, bezochten de studio. Leuk om deze mensen te ontmoeten.

Nu ga ik vrolijk verder. Het doel was die 100 marathons. Dat is geImage-1haald. Nu geen doelen meer stellen. Ik blijf nog wel marathons lopen, maar dan minder. Denk ik. Op 22 mei staat in ieder geval nummer 101 al weer te wachten. Traditioneel zal ik dan pacen bij de Leiden Marathon. Dit keer de 4 uur-groep met clubgenoot Chris als mede pacer. Ik ben benieuwd wie er nog meer aansluiten? Ik heb al wat namen gehoord. Dat zou geweldig leuk zijn. Hoe meer lopers, hoe gezelliger onderweg.

12961527_792712570860408_721055073926535423_n

Na Leiden wordt Eindhoven de eerstvolgende serieuze marathon. We gaan ook naar de Berenloop op Terschelling. En daar ben ik ingeschreven voor de halve marathon. Hoe is het mogelijk hé? 😉

De goudvis en buitenlandse blubber

145565986245853800_resizedHet liet even op zich wachten. Na de 5 marathons in 10 weken in het najaar van 2015 stond de teller op 98 gelopen (ultra)marathons. Na deze slag bedacht ik dat die 99e wel een keer zou komen. Die loop ik wel ergens. De maand december hield ik (een beetje) hardlooprust, waarna ik in januari weer met frisse zin aan het nieuwe jaar begon.

Dan wordt het zoeken naar een marathon. In de maanden januari tot en met maart moet je die met een loep zoeken ;-). In ieder geval zijn ze minder makkelijk te vinden dan in het voor- en najaar. Aangezien het gestel ook nog niet helemaal je-van-het was, viel de maand januari al snel af. Daarna kwam er thuis een verbouwing en stonden op 7 februari de 25 km bij de Midwinter Marathon (tijd: 2:04 / helaas is daar geen marathon meer; anders was145565932388569300_resized het makkelijk geweest) en op 20 februari de Texeltrail over 25 km (tijd: 2:21) op het programma. Het werd krap qua tijd. Dan kon ik altijd nog terugvallen op de Binnenmaas Non-stop marathon op 12 maart, maar liever had ik hem alvast gelopen. Dan zal je net zien op 12 maart. Dan ben ik ziek, ik verzwik mijn poot op 38 km, en haal de finish niet of de goudvis gaat de dag tevoren dood. Nee, allemaal ellende en dan loop ik straks in Rotterdam mijn 99e. En dat was nou net niet de bedoeling.

145566080290393200_resizedDus ik zoeken. En ja hoor. Op zaterdag 13 februari was er eentje in Eeklo in België en op zondag 14 februari bij de DFW Runners in Groningen. En aan Groningen heb ik goede herinneringen: In 2010 won ik daar de marathon (met 4 deelnemers). Maar ja, Groningen was iets van 250 km enkele reis rijden en Eeklo 150 km. Eeklo was op zaterdag en dan was ik er zondag al lekker klaar mee. Maar Eeklo was een trail. Ach, die heb ik wel eens meer gelopen. Het was op zaterdag wel beter weer, dan op zondag. Wat een keuzes moet een atleet maken zeg ;-). Daar kwam nog bij dat beide inschrijvingen al dicht waren. Ik stuurde een mail naar Eeklo met mijn “probleem” en al snel kreeg ik antwoord dat ik kon meedoen. Het werd dus Eeklo, en wel de Trail Provinciaal Domein Het Leen van de Cavalopers.

145565992131133900_resizedDe start was om 10 uur, zodat ik rond half 8 naar het buitenland reed. De navigatie deed goed zijn werk en in het weekend ’s ochtends vroeg naar een wedstrijd rijden is altijd vrij relaxed. Ik werd keurig op de parking ontvangen door een jonge man met een geel hesje. Het Domein Het Leen is een mooi natuurgebied. Door de organisatie was een ronde uitgezet van 10,6 km, aldus de website. Later las ik dat het 10,8 km was en op mijn garmin kwam ik ruim aan 10,9 km. ;-(

Nog 1

Nog 1

Naast de marathon over 4 rondes, konden er ook minder rondes gelopen worden. De langste afstand vertrok als eerste. Het begin ging nog vrij lekker. Off road, maar wel hard en dus goed te belopen. Dat veranderde al snel. Er kwamen modderstroken voor in het 145565961351639400_resizedparcours. Dan ging het weer beter, maar dan kwam er weer één. En het werden er steeds meer. Ik zocht aan de zijkant naar een doorkomen. Soms was dat door bosschages niet te doen en moest je dwars door de blubber heen. Ik had het kunnen weten door de informatie op de website: “Het parcours ligt er, door de aanhoudende regen van de laatste dagen, momenteel vrij drassig bij, wat het vrij lastig zal maken.” In een ronde kwam ik ook nog 5 bomen tegen die zich hadden verplaatst van een verticale positie in een horizontale. Dat kon er ook nog wel bij. Het ergste was een strook in de laatste 200 meter. Welke trailschoenen je ook aanhad, je gleed alle kanten op. En daar was de doorkomst bij de start weer. De verzorging was perfect. Twee posten in een ronde met van alles en nog wat: water, sportdrank, cola, koek, banaan, chocolade, tucjes, winegums, etc.

Hieronder een kleine samenvatting van mijn ontberingen.


En zo moest ik in totaal 4 rondes door zien te komen. De tweede ronde ging ook nog wel, 145565964785730100_resized 145566084229666900_resizedmaar de derde werd al minder. De krachten vloeide door het zware parcours uit mijn lichaam. Hele plakkaten modder hingen aan mijn schoenen, waardoor hun gewicht was toegenomen van 300 gram naar 1300 gram ;-). Het werd ook steeds stiller. De slimmeriken die minder rondes liepen waren allang klaar. Gelukkig verdwaalde ik niet. Ik herkende iedere modderstrook. Afsnijden? Dat zou hier nu wel kunnen: geen publiek, geen chipmatten, geen camera’s, geen medelopers. Kan je nagaan hoe ik er aan toe was, dat ik dit bedacht. 12734130_760910354040630_3889606826122987248_nUiteraard ging ik dat niet doen. Never. Kijk maar naar mijn garminroute. Het hardlopen werd steeds meer strompelen en steeds meer stukken wandelen. De kachel was leeg en op. Dan weer een stukje dribbelen, dan weer een stukje wandelen. De tijd was toch niet belangrijk. Dacht ik er eerst nog over om 4:30 of zo te lopen. Nou, dat kon ik vergeten. Het 12743865_760910367373962_4144192210973094645_nwerd uiteindelijk 4:53. Ik reken het goed, ondanks dat ik deze tijd al had. 🙂 Wat een verlossing was deze finish. Als herinnering een lekkere fles cava.

De finish

De finish

Het is een schitterende loop in een mooie omgeving. Prima georganiseerd en zeker aan te raden. Nu rustig naar 10 april werken, waar de 100e gelopen moet worden. En maar hopen dat de goudvis niet op 9 april overlijdt. 😉

Loch Ness Marathon

Edinburgh

Edinburgh

Edinburgh

Het moet net 2015 zijn geweest toen in huize Van Klaveren de Loch Ness Marathon ter sprake kwam. Traditioneel maken we in het najaar vaak een marathonreisje, zoals New York (2x), Berlijn (2x), Frankfurt, Terschelling (3x), Kustmarathon Zeeland en München.

P1010630Ik moest even aan het idee wennen. Loch Ness. Dit is toch dat vreselijke monster. Ze hebben er zelfs een marathon naar vernoemd. Kennelijk is het monster aanleiding om snel te lopen.

P1010642 P1010652 20150920_084438

De finish is in het plaatsje Inverness. Dat moest ik eerst eens gaan opzoeken op de kaart. Dat lag toch wel hoog in Schotland. Toen duidelijk werd dat dit hem ging worden, gaf Gudy aan dat zij er een langere reis van wilde maken. Niet alleen naar Inverness, maar een langere rit door Schotland. De Schotse Hooglanden en Edinburgh. Schotland is immers mooi, en nat. Al snel werd besloten dat het een reisje werd met clubgenoten Gina en Toon en Hans en Esther.

Ons reisschema

Ons reisschema

Hans deed waar hij goed in is en kwam al snel met een reisschema. Met wat kleine aanpassingen was onze reis al snel in elkaar geknutseld. En toen was het zo ver. Het was zaterdag 19 september. Met onze koffers met de Intercity Direct in 25 minuten van Rotterdam CS naar Schiphol. Een ideale verbinding. De vlucht ging voortvarend. We waren langer aan het taxiën op Schiphol dan dat we vlogen ;-). Precies 1 uur vliegtijd met Easyjet.

P1010665 P1010673 P1010678P1010697

Op 3 locaties verblijven betekent ook 3 verschillende overnachtingen. We begonnen in Edinburgh bij Marianne and her husband in een B&B. It was a lovely family house in the desirable Edinburgh location of Morningside. Het was een echt typisch Engels huis dat helemaal volstond met snuisterijen. Marianne was zeer zorgzaam en gastvrij. De slaapkamers waren perfect. Hans mocht met zijn Esther in de roze kamer slapen. Dat vond hij zeer lovely ;-). Uiteraard werd Edinburgh verkend, werd op zondagmorgen 10 km getraind, guinness en lager gedronken en fish and chips gegeten. Bij Marianne heeft alleen Toon de moed gehad om haggis te eten. Ik deed dat later in Inverness. Weet je niet wat haggis is, lees dit dan. Heb je een zwakke maag, lees het dan niet ;-). De black pudding (bij ons bekend als bloedworst) en beans hebben we links laten liggen. Scramble eggs, bacon, salmon, sausage, champignons, etc. werden wel genuttigd.

P1010708 P1010718 P1010720

 

Na 2 nachtjes slapen zei het schema dat de reis naar Glasgow ging. Met de trein vanaf Waverley Station ben je in 50 minuutjes in Glasgow. Glasgow, bekend als een industriestad is moderner dan Edinburgh. Van de industrie zie je niet veel meer. Glasgow is net als Edinburgh een geweldige stad. Hou je meer van oudere gebouwen, dan zal Edinburgh je meer aanspreken. In Glasgow verbleven we in het Ibis hotel. Heel wat anders dan de B&B van Marianne, maar uiteraard ook geschikt voor een goed verblijf. Ook in deze stad werd getraind.

P1010721 P1010727 P1010728

Langs de River Clyde en later werd de stad verkend. We bezochten de Necropolis, een scarry begraafplaats met indrukwekkende grafstenen. Het cultuurhappen werd afgesloten met een bezoek aan het Kelvingrove Art Gallery and Museum. Bijzonder mooi en grappig. Echt voor iedereen wat wils. Niet alleen ‘saaie’ schilderijen aan de muur, maar zelfs een heus concert tijdens de middagthee. Ja, je leest het goed. Thee!!

IMG-20150922-WA0003 FB_IMG_1442918307456 P1010755

Ondertussen was het woensdag geworden. Vroeg op, want om 7.30 uur werden we opgehaald door een busje van Discover Scotland Tours.
De chauffeur in een heuse kilt was ook de reisleider. Hij sprak nog net geen Schots galic, maar het scheelde niet veel. Ik verstond er in ieder geval bar weinig van. Maar zo te horen had de man er zelf veel plezier in. Hij lachte hard om zijn eigen grappen. Waar hoor ik dat wel eens meer ;-).

20150923_101926 P1010758 P1010762

Hij draaide ook mooie Schotse muziek en de filmsong van Skyfall, die deels in Schotland is opgenomen. In ieder geval. Het was een schitterende toch door de Highlands. Hier en daar werd gestopt voor een fotootje of om wat te drinken of te eten. Tegen het eind van de dag bereikten we Inverness. Wij werden met onze koffers bij een bushalte gedropt en de rest van de reizigers mocht weer terug naar Glasgow.

IMG-20150924-WA0005 20150925_081323 P1010789

We waren in Inverness. 5 nachten verbleven in het Corriegarth hotel met het wifi wachtwoord: thecorrie. Heel origineel. Het werd van te voren bestempeld als een spooky hotel, maar gelukkig hebben we daar niks van meegekregen. Dat wandelend laken op gang was gewoon Toon ;-).

20150925_190106 P1010803 P1010805

Een eenvoudig maar prima hotel met een paar kamers op de eerste etage. Op de begane grond was een restaurant en een pub. En die pub werd een beetje onze huiskroeg. Laat nou net het WK Rugby aan de gang zijn, en die Schotten een pestpokken hekel aan de Engelsen hebben en als die Engelsen dan verliezen van Wales, dan is het feest. Zo zeer, dat Esther uit haar bed dreunt :-). Je weet echt niet welk bier je moet kiezen als er 25 taps voor je neus staan. Doe ze dan maar allemaal ;-).

P1010821 20150926_191833_LLS 20150927_090834

Inverness is een heel leuk stadje met een druk centrum. Over de rivier de Ness hangen mooi bruggetjes. Ook in dit stadje kan je goed eten (en drinken). Op de donderdag verkenden we Inverness. Na 4 dagen in de grote stad waren onze benen aan wat rust toe. Wel nog even 5 km lopen ;-). Op vrijdag werd Aviemore met de trein bezocht en een mooie wandeling de hoogte in gemaakt.

20150927_093320 20150927_093400 20150927_135017

Op zaterdag de marathonexpo bezoeken, die uit 1 tent bestond, en het startnummer ophalen. In de avond goed stapelen bij de pizzeria (met extra pasta voor Hans en Hans) en in onze pub nog even goed doorstapelen. En dan is het marathondag. Eens kijken wat dat gaat worden. Het parcours daalt ongeveer 500 meter, maar stijgt ook weer 300 meter. Om 7.30 uur vertrekken er circa 50 bussen 42 kilometer zuidwaarts. Daar midden in de middle of nowhere ligt de startlijn. Het is gelukkig droog, maar nog wel fris op deze ochtend. Later bleek dit de warmste editie te worden. Tassen kunnen worden ingeleverd. En dan is het nog steeds wachten. In plaats van Lee Towers is er hier een peloton van doedelzakspelers. Heel indrukwekkend.

20150927_142451 20150927_145105 IMG-20150927-WA0019

Om 10 uur is de start. De eerste kilometer schieten we naar beneden. Kilometer 1 gaat in 4’41” en dat terwijl ik probeer af te remmen. Daarna nog wat snelle kilometers. Langzaam maar zeker wordt het wat vlakker. Bij 9 kilometer komt de eerste echt puist. Rustig ga ik naar boven. Daarna dalen we weer. Zeker in het begin zit er veel afdaling in. Na een kilometer of 15/16 wordt het parcours geaccidenteerd. Het gaat wat op en wat af. Dat ga je wel in je bovenbenen voelen. Bij 30/31 km zit er nog een hele hoge berg in. De stijging duurt lang. Het tempo zakt tot onder de 6’30” per kilometer. Kilometerpunten zie je hier niet. Alleen mijlen worden aangegeven. Het is dus wel goed opletten of je garmin nog een beetje gelijk loopt. Je kan natuurlijk ook je gps op mijlen zetten. Het wordt nu flink werken om het tempo er nog in te houden. Mijn doel was om 3:45 te lopen. Na een kilometer of 15 had ik door al die afdalingen ongeveer 3 minuten te pakken. Je weet dat je dat weer kwijt gaat raken door de stijgingen die gaan komen. Nog even en dan wordt Inverness bereikt. Nog een rondje over de brug en weer terug langs de rivier de Ness. Het wordt 3:46 (zie garmin). Mijn bovenbenen zitten goed in de verzuring.

P1010771 P1010813 P1010823

De rest loopt ook prima. Hans loopt zelfs een persoonlijk record. Dat is natuurlijk geweldig. Na afloop een mooie medaille, t-shirt en nog een kleine pastaparty. Op zondagavond eten we lekker in The Corrie en hangen nog wat in de pub. Een dag later ’s ochtends om 8 uur richting het vliegveld van Inverness, van waar we met Flybe weer naar Amsterdam vliegen. Het was een geweldige ervaring om deze reis te doen en deze marathon te lopen.