97 en 98 binnen een weekje

Naamloos kopiePlannen is leuk, maar nog even doen is soms best lastig. Ik had gepland om in 10 weken 5 marathons te lopen. Daar waren er maar 3 zeker van. De rest van het loopschema zou afhangen van hoe het allemaal uitkwam en hoe ik er fysiek voor zou staan. De Loch Ness Marathon (94) was een zekerheidje. Deze stond al maaaaaanden gepland. Een week later de Kustmarathon (95) was niet direct de planning. Dat had eigenlijk Eindhoven een week later moeten zijn. Maar ja, de kustmarathon is zo leuk en de weersomstandigheden waren goed.

Vervolgens een paar weekjes rust en toen de Marathon Brabant (96).Deze was wel gepland. Vervolgens weer wat rust voor ‘t is voor Niks Marathon (97) en toen een week later Spijkenisse (98). Deze laatste zou afhangen hoe ik er voor lag stond. En dit alles om in korte tijd een aantal marathons “te sparen” en die maar alvast binnen te hebben. De planning kwam niet helemaal lekker uit, met 2 x 2 marathons met een week ertussen. Maar wel zo makkelijk om bijvoorbeeld Spijkenisse, dichtbij huis te lopen.

En dit alles om op 10 april 2016 in Rotterdam mijn 100e te kunnen lopen. Ik krijg nu vaak de vraag “Welke wordt de 99e?” Dat weet ik echt nog niet. Er is niet zo heel veel meer als in een voor- of najaar, maar dat komt wel goed. Ik zal hem in ieder geval niet van te voren aankondigen ;-). Ik realiseer me natuurlijk ook dat het nog fout kan gaan. Raak ik geblesseerd? Loop ik mijn 99e niet uit, en moet ik dan alsnog snel een andere zoeken? Vraagtekens zat, waar ik me overigens niet druk om maak. Niks moet, alles mag! 🙂

Bij mij is het zo gelopen(!) dat ik veel marathons ben gaan lopen, waarvan maar een paar ultra’s. Andere atleten lopen kortere afstanden en die zijn ook heel leuk. Na mijn 100e is het plan om meer kortere afstanden te gaan lopen en minder marathons. Ik zou wel eens willen weten hoeveel (ultra)marathons jullie liepen? Hieronder kan je de poll invullen.

Dus op 29 november was daar eerst de ’t is voor niks marathon in Geldrop. Mijn 5e keer over dit mooie parcours. Met een gezellig ploegje van Energie in de vroege ochtend naar het zuiden gereden. Traditioneel veel (oud) bloggers, facebookers, instagrammers en twitteraars zijn bij deze loop present. Zo ook de AWC-cake van Petra. Altijd lekker. Het plan was om rustig te lopen met het oog op mogelijk nog een marathon een week later. Ik had 4:06 tot met 4:09 nog open staan als niet gelopen tijden. Dus ik ging me daar oprichten. D12314557_727795050685494_508608359650958936_oat is een andere hobby. Marathontijden sparen. Ik moet er nog 9 dan heb ik een uur volgelopen. Dat zal denk ik nog wel even duren. Ben er niet echt mee bezig.

Er stond aardig wat wind, maar uiteindelijk viel het wel mee op het parcours. Een paar keer op de open hei was de wind IMG_3999lastig tegen. In het bos rond 25 km begon het te regenen. Doordat ik toen in het bos liep, was dat ook niet al te heftig. Al met al dus prima weer. Ondanks dat het tweede gedeelte lastiger is dan het eerste gedeelte, heb ik toch vrij vlak kunnen lopen. (garmincijfertjes). Het was wel een nat parcours dit keer. Aardig wat modder en plassen. Gelukkig had ik mijn trailschoenen aan en die hadden nog redelijk wat grip. Ook als ik dwars door de modder ging. Bij binnenkomst stonden Gudy, Toon, Martin (bedankt voor de foto), Gina, Monique en Rob bij de finish. Dat is toch wel leuk als je weet dat de lopers van de meeste afstanden al achter het bier zitten of al onderweg naar huis zijn. 4:07 kon ik afstrepen.

De benen waren redelijk fris na deze marathon. Dat komt meestal door het afwisselende parcours. De belasting is niet constant hetzelfde. En dat vinden de spieren wel fijn. Dus op dinsdag na t is voor niks alsnog voor Spijkenisse ingeschreven.

Ik had niet het plan om hier een tijd te gaan wegstrepen en om heel langzaam te lopen. Dus maar gezellig mee met de hazen van de 4 uur groep, waaronder Ruud. Verder liepen Karin en clubgenoot Marco ook mee in deze groep. Er stond flink wat wind, dus was het wel nodig om in een groep te lopen.

1070215Het tempo van de hazen lag prima. Ergens rond de 1:59:15 kwamen we halverwege door.

Nog 2

Nog 2

Richting de 30 km ging ik het wat zwaarder krijgen. Ik twijfelde. Zal ik me laten afzakken en nog een tijd wegstrepen. Of nog zolang mogelijk in “de trein” meelopen. Even liet ik me afzakken, om daarna weer aan te sluiten.

Mogelijk gingen de hazen langzamer lopen omdat zij dachten tijd over te hebben. Bij Ruud lees je hierover zijn verhaal. Ik hoorde dat natuurlijk pas achteraf. Bij 35 km besloot ik de drankpost over te slaan en direct voor de pacegroep uit te gaan lopen. Ik was immers niet meer zo fris. Zo had ik een (mentale) voorsprong. En dat werkte. Ik liep het tempo makkelijker en zelfs iets sneller. Ik wist namelijk dat er nog redelijk doorgelopen moest worden om onder de 4 uur uit te komen. Langs de Oude Maas, bochtje om, onder de Spijkenissebrug door, 41 km. Dat ging ik wel redden. En inderdaad. Het werd 3:58:45 (netto). (garmincijfertjes)

Het 10 weken-project zit erop. Nu even geen marathons. Ik wens iedereen prettige kerstdagen en een sportief en gezond 2016.

De medailles zijn weer opgeknoopt en hangen netjes aan de muur.12309680_730246460440353_8413940551830053777_o

Advertenties

Het was weer (voor) niks

Dat is natuurlijk niet waar, dat het niks was. Hardlopen op de Strabrechtse Heide is altijd wat, dus niet niks. Kijk maar eens naar deze vrolijke “Fransen”.

image5

Gina en Rene hebben er plezier in

De naam zegt het natuurlijk al. Deze loop, over verschillende afstanden, is voor niks. De inschrijving gaat op 1 augustus open en is dan ook heel snel aan zijn limiet van 1200 lopers. Dit jaar bestond de wachtlijst uit liefst 200 lopers. Als het voor niks is, zijn ze er als de kippen bij. Uiteraard zat ik bij de eerste 1200 ;-).

Ook dit jaar had Toon een voertuig op 4 wielen geregeld waarin maar liefst 9 personen een stoel konden vinden. Een gezellig busje Energiers reed richting Geldrop. Na een vlotte reis werden we 25 minuten!! voor de start vlak voor de deur van wijkcentrum De Dreef image3gedropt. Startnummer ophalen. “Heeft u uw mail bij u?” “Nee, maar hij staat op mijn telefoon”, dacht ik. Nee dus. “Startnummer 64 heb ik”. “Hohoho, dat gaat zo maar niet. Gaat u maar eens een briefje bij Jan halen”. Grrr%$#@&. Ik zou zeggen, doe niet zo moeilijk. Het is toch voor niks. Dus ik druip af naar Jan. Jan kijkt in de computer en roept “64”. “Goh”. De dame schrijft het nummer op een rood kaartje. Een soort strafkaart denk ik. Ze zijn niet voor niks!! rood. Ik weer terug met mijn strafkaartje en ja hoor daar komt startnummer 64 uit de hoge hoed. Eigenlijk is het 0064, dus niet helemaal goed. Haha. Ondertussen is het 9.42 uur geworden. Nog 18 minuten tot de start. Gelukkig ben ik al omgekleed. Tas wegbrengen, en we zijn op tijd hoor.

Ik heb mijn camelbag met een litertje vocht meegenomen. Niet helemaal vol, dat hoeft niet met diimage7t koude weer. Er zijn 4 drankposten, waarvan de meeste alleen met water. Er is ook af en toe thee. Heel lekker. En ontbijtkoek, in de vorm van Snelle Jelles. Daar hebben ze er zoveel van, dat ik na afloop zelfs nog een pakketje van deze turbokoeken bij de verloting win.

10 uur. De start. Een paar straatjes door en dan lopen we de A67 over. Nog een bochtje en dan sta je in de natuur. En dat voor niks. Het doel van vandaag is om een tijd weg te strepen. Nog 13 tijden te gaan en ik heb eindelijk een uur vol. 4:05 tot en 4:09 staan nog open. Dat lijkt me een mooi doel. Ook minder moeilijk met 5 minuten speling. Ik ga in ieder geval weg op 4:05, zodat ik nog wat uitloop heb.

image4

Gudy liep de halve marathon

Al snel loop ik alleen. Dat heb je op zo’n kleinschalige marathon. Ik heb er geen moeite mee. Na een kilometer of 7 komt Jan van Katwijk Andy Roodenburg voorbij. Hij is inimage2 training voor een ultra en loopt vandaag de 4 uur vol, desnoods met een extra rondje. En dat lukt Andy natuurlijk ook. RunningRonald loopt ook een extra rondje, maar dat was niet de bedoeling. Lees zijn verhaal op zijn blog. En zo tikken de kilometers vlot weg. Dit is de 4e marathon in 8 weken. En hoe meer je er loopt, hoe korter ze lijken te worden. Soms dan. Niet altijd.

image1Ik loop lekker door de bossen. Er zijn toch nog wel wat lopers in mijn buurt. Twee mannen lopen samen en halen elkaar steeds in om van elkaar foto’s te maken. Dat geeft weer wat afleiding. Om de 5 km staat er een afstandbordje langs het parcours. Een aantal mis ik of zie ik niet. 25 en 35 km heb ik nooit gezien. En die bordjes heb je wel nodig met al dat rekenwerk van mij. Uiteraard heb ik ook mijn garmin, maar een afwijking van een paar honderd meter kan al “fataal” zijn voor een juiste eindtijd.

IMAG0348Op een gegeven ogenblik word ik ingehaald door RunningRuud. Voor Ruud is dit tempo een makkie. Ooit liep hij ver onder de 3 uur. We praten wat en ik zeg dat ik niet te snel mag, anders ben ik te vroeg binnen. Ruud doet het tegenovergestelde en gaat juist wel versnellen. Na de 30 kilometer krijg ik het wat zwaarder. Er komt een open stuk met zandpaadjes. Heuveltje op en heuveltje af. De benen zijn een beetje leeg. Ik heb vijgen bij me, maar die doen hun werk niet goed. Ik moet nu wat gaan werken om mijn 4:05 in beeld te houden. Dat gaat gelukkig goed. De laatste 3 kilometers staan netjes aangegeven. Zo kan ik precies zien hoe ver ik nog moet. Of ik 4:05 haal betwijfel ik op dat moment, maar ik doe mijn best. Het laatste stuk het bos uit, loop ik de bewoonde wereld van Geldrop weer in. Stoepje op en stoepje af, Wat afsnijden, door het gras en dan hoor ik de speaker al. Nog even “gas geven” voor wat het waard is en de 4:05:39 is veilig gesteld.

Hier staan mijn garmingegevens. Nummer 89 staat voor 14 december op het programma.

image6

Nog net voldoende kracht om mijn tas op te halen

 

 

 

Het kostte weer niks

Voor de 14e keer wist men – op 24 november –  het in Geldrop voor niks te organiseren. De jaarlijkse loop ’t is voor Niks. Afstanden van 6 km tot en met 42500 meter. En dat ook nog eens voor hardlopers en wandelaars. De marathonafstand is in Geldrop altijd iets langer, een dikke 300 meter. Maar ik reken hem maar gewoon als marathon. Ik had overigens precies 42,00 km op mijn garmin staan.

Energie was goed vertegenwoordigd

Energie was goed vertegenwoordigd

Ik mocht voor de 3e keer voor niks meedoen. Eerder liep ik Mark en Ton in 2010 en vorig jaar met Petra, Gerard, Mo en Ruud. Dit jaar liep ik alleen. Ik had ’s ochtends nog mijn nog te lopen eindtijden bekeken en dat zou dan 3:53 of 4:01 moeten worden. Ik gokte eigenlijk op de 3:53. Het was immers prima loopweer. Mijn knie was wat minder, Na Etten-Leur protesteerde hij iets. De week voor deze marathon toch zelf lekker korte intervalletjes gelopen en dat ging eigenlijk best goed.

Rustig aan. Het is nog geen 3:53

Rustig aan. Het is nog geen 3:53

Gezien het jaarlijkse grote aantal deelnemers van Energie, werd er dit jaar een busje geregeld. En dit busje had wel 3 keer gevuld kunnen worden, zodat er ook nog personenauto’s uit Barendrecht moesten vertrekken. Om 7:45 uur vertrokken we vanuit het westen richting Geldrop. De reis gaat altijd voortvarend op zondagmorgen. Even na 9 uur bereikte we het Brabantse dorp. Bekende gezichten in overvloed. Deze loop is een jaarlijks weerzien van bloggers, facebookers en twitteraars. Nog een lekker bakje koffie en toen omkleden, want de start was om 10 uur.

Gaat u maar voor

Gaat u maar voor

Aangezien er slechts 4 drankposten beschikbaar zijn met water (’t is voor niks) besloot ik mijn camelbak mee te nemen. Daarnaast een hoeveelheid gelletjes. Ik stond redelijk voorin het startvak, en was vlot weg. Op mijn garmin liep ik iets boven de 5′ per km. Bij het kilometerbordje met 5 km erop stond er precies 25′ op mijn klokkie. Mijn knie voelde ik wel, maar kon er goed meelopen. Na die 5 km ging mijn been (die van die knie) wat protesteren. Daarnaast vond ik het ver zat dat ik “snel” had gelopen (dit zou ik toch niet volhouden), dus ging het gas eraf.

Ja, nu mag ik finishen

Ja, nu mag ik finishen

Het eerste gedeelte van deze loop is makkelijker dan het tweede gedeelte. Dus “pakken” wat je pakken kan dacht ik. Ondertussen had ik een “voorsprong” op die eventueel te lopen 3:53. Daarna heb ik lekker genoten van de natuur. Af en toe een klein buitje, maar dat was gelukkig te doen. Aangezien ik hier voor de 3e keer liep, ga je stukken van het parcours herkennen. Toch goed opletten. Op sommige stukken liep ik helemaal alleen. Verdwalen is dan zo gebeurd. HĂ© Kitty en Esther ? 😉

DeKnie was goed warm en gaf verder geen problemen. Naar het eind toe zitten er nog wat bultjes met zand in. Ik moest goed rekenen voor die 3:53. En het is ook altijd de vraag of het parcours echte de juiste afstand is. Dit keer was ik iets te vroeg bij de finish, dus mocht ik nog even wandelen. 😉 Zo kon ik na 3:53:15 finishen.Tussen mijn p.r. van 3:24 en 4:00 staat nu alleen nog 3:42 open als te lopen eindtijd op de marathon. Gudy liep de 30,3 km in iets meer dan 3 uur vrij makkelijk.

Wat is lopen toch leuk!!

Wat is lopen toch leuk!!

Na afloop nog gezellig napraten en eten van Petra haar appelwalnotencake (awc-cake). Mijn knie was na het douchen toch wel flink stijf en pijnlijk aan het worden. Een dag later kon ik nauwelijk het pedaal van mijn fiets rondkrijgen. Een paar dagen later ging het weer wat beter. Ik loop nu wat korte stukjes van 6 tot 8 km. De fysio denk deze keer aan littekenweefsel in de knie. Dat kan ook. Dat had ik nog niet gehad. Afgelopen donderdag heeft hij aan het litteken zitten trekken en duwen. Mijn huid kwam een meter omhoog 😉 en was na afloop helemaal rood. Zaterdag leek het lopen iets beter te gaan. Eens kijken hoe dit zich weer ontwikkelt en of ik dit ook weer kan “overleven”.

‘T is voor Niks Marathon

Afgelopen zondag liep ik al weer mijn 73e marathon, de 4e van dit jaar, de 3e in 6 weken. Wie had dat vorig jaar gedacht? Toen had ik nog geen meter gelopen. Ik fietste en lag met oude vrouwen in het zwembad. Zelf was ik na de Zevenheuvelenloop ook even een oude jongen. Zoals ik de vorige keer schreef voelde ik mijn hamstring en onderrug. Donderdag constateerde de fysio dat mijn rug goed vastzat. Zeg maar heel goed vast. Ze kent mij en mijn rug. Dus dat komt wel goed. Na 1 behandeling heb ik zondag zonder problemen kunnen lopen.

In 2010 liep ik deze natuurmarathon, ’t is voor niks, voor het eerst. Bijzonder mooi en een heel afwisselend parcours. Er wordt vooral in de bossen en op de heide gelopen, de Strabrechtse heide. Na de Bosmarathon, de Zevenheuvelenloop en nu deze marathon kan ik concluderen dat ik lekker offroad en met de heuvels bezig ben. En dat allemaal in het teken van het hoofddoel: de 60 van Texel op 1 april 2013. Zoals de naam van de loop het al verklapt is deze marathon helemaal gratis en voor niks. De organisatie en de vrijwilligers zijn allemaal enthousiast en alles is perfect geregeld. Met een bewaakte tassengarderobe, massage, afgifte eigen drankjes, 4 drankposten en zelfs een verloting op startnummer, waarmee ik ook nog een leuk klein prijsje won.

Als ik goed geteld heb stonden er 12 Energiers aan de start, waarvan 10 op de marathon, en die zijn alle 12 natuurlijk gefinisht. Ik zou deze marathon rustig lopen. Met een aantal lopers was afgesproken om gezamenlijk de marathon te lopen in een rood shirt (#dresscoderood). De druk op Petra was de laatste weken flink opgevoerd om haar gratis startnummer op de 30 km om te zetten naar de marathon. En dat is gelukt.

Uiteindelijk liep ik met Petra, Gerard (dank voor de foto’s), Ruud en Mo de marathon. Tegelijk met de 21,1 km en de 30 km starten wij aan onze 42,2 km. Na 2 km slaan de langste duurlopers linksaf. Het is direct een stuk rustiger op het parcours. Claudia en Martin lopen al ver voor ons. Gina en Peter lopen achter ons. Zo worden, zoals zo vaak, al snel groepjes gevormd. We lopen een tempo van rond de 5’50” per km. We lopen over brede schelppaden, maar ook over smalle paadjes, waar je achter elkaar moet lopen. Paadjes waar helmgras overheen groeit en je het pad niet goed kunt zien. Boomwortels zijn er in overvloed, dus dat is oppassen geblazen. Het is alleen Petra en Gerard gelukt een keer ter aarde te storten en wel over hetzelfde boomstronkje. Dat is dan wel weer knap. Gelukkig hielden ze er Niks aan over.

Verder komen we wildroosters tegen en moeten er hekjes worden geopend om onze weg te kunnen vervolgen. Mooie bospaden zitten natuurlijk ook in de route en houten loopvlonders van tientallen meters, die de vering hebben van een oude Citroën en het elk moment lijken te kunnen begeven. In het parcours zijn 4 drankposten opgenomen. Je hebt werkelijk geen idee waar je loopt. Het is zaak de gele bordjes met zwarte pijl goed in de gaten te houden. Soms loopt een loper in trance rechtdoor waar hij moet afslaan. Je loopt allemaal rondjes, maar toch kom je nauwelijks twee keer op een zelfde plek. Drankpost 2 blijkt ook drankpost 3 te zijn als ik in een andere krat een bekend flesje zie staan.
Het weer is overigens prachtig, prima temperatuur en het is droog. Alleen van de storm die is aangekondigd voelen we soms een briesje. In het bos is de wind geen probleem. Na iets van 32 km komen we op een open vlakte ongeveer 3 km in de volle wind te lopen. Dat is het enige stuk geweest dat lastig was. Het laatste stuk, nadat we over de A67 richting Geldrop zijn gegaan, is ook weer leuk. Heuvels en mul zand. Iedereen houdt stand in de groep. Ik zie in de laatste kilometers dat ik een tijd ga lopen die ik al heb kunnen afstrepen. Dat geeft niet. Ik had makkelijk in de laatste 3 kilometer kunnen gaan versnellen, maar dat vond ik het niet waard. Met z’n allen finishen was leuker: samen uit, samen thuis. Bij de finish staan bloggers en twitteraars de rode “trein” binnen te halen. Bij de finish druk ik mijn garmin af op 4:10:25. De uitslag staat hier.

Na een heerlijke warme douche is het tijd voor een biertje en een paar stukjes van de overheerlijke appelwalnotencake van Petra. Ook is het tijd om wat bij te praten met de bekende “internet” vriend(inn)en. Na een lange geweldige dag rijd ik met een volle wagen Energiers richting Rotterdam. De benen voelen de dag na de marathon vrij goed aan. In ieder geval beter dan na de vorige twee marathons. De hamstring is ietsje gevoelig, maar na een belasting van ruim 4 uur is het te verwaarlozen.

Op maandag krijg ik een leuk bericht van de organisatie van de Midwinter Marathon. Op facebook had ik meegedaan met een prijsvraag. Om een lang verhaal kort te houden. Hier lees je alles over mijn gewonnen prijs: een hotelovernachting in Apeldoorn. Hopelijk is er nog een kamer vrij op 2 februari. :-).
Wil je komend weekend crossen dan kan ik de Rob Prooi Memorial Cross aanbevelen. Ik zal als vrijwilliger aanwezig zijn. De week daarna loop ik de Bruggenloop en als alles daarna nog heel is en op zijn plaats zit, loop ik op 16 december de laatste marathon van dit jaar.